Update in Oktober - Update in October 2013

How is everybody - Rwanda - Autumn etcetera.                  Dutch-Nederlands hieronder

Hej All,

Here an update about all family members something to tell you all.

Kieran is doing fine,he is healthy, smiles a lot, laughs, eats, drinks & sleeps well so all is good with him.
He is definitely a different child to his big brother (which is fine) and probably still has a lot to process.
A lot has happened in his life and sometimes het gets a bit quiet and withdrawn, but usually he is his giggly self! He likes his school days and is more happy now to play outside with his big brother.
He is easy to come for a hug, does not seem to miss Kenya too much (usually only talks about things when prompted or when a memory comes up occasionally) and seems to fit right into our family.
His colouring and handwriting has improved a lot and he seems to be at peace with being a lefty, something that did not happen in Kenya yet, and he is happy to go to school, group 2.

Wereldkinderen dag-(world children day) at Plaswijck Park in Rotterdam this year.
Our agency from the Netherlands organised a get together with all who adopted through them.
Although the weather was pretty bad (rain and wind) the boys had a lot of fun playing in and outside and we were happy to meet some people from Wereldkinderen and of course Martijn & Evelyn with their beautiful daughter from Israel.

Looking back Kieran had a great 5th birthday and has nearly finished opening and playing with al the presents, and Matthew too! The two spoiled brothers.
Luckily there are some months before Sinterklaas and Santa Claus knock on the door ;-)

We are getting used to being back in the Netherlands with seasons! So getting colder, changing sunset and sunrise and all that is quite normal in this climate but not in Kenya!
The boys and me went conquering which was new to Kieran and he asks (nearly) every day if he can wear his boots to go and jump in puddles if there is some rain.

Matthew is slowly finding his place in the family and at school.For him getting used to being back in a 'normal' situation and sharing attention and space with a brother is the hardest.
Than again he had 7 years alone with two parents in a big house for himself.
With some extra help at school he is doing fine most of the time and he is happy with his brother, cuddling up in one bed together if one has a bad dream or there is thunder / storm in the air.

Jane is still working part time, of to get the boys for lunch and finishing early to get the boys back from school.We will change this after the Christmas Holidays.
The sudden sickness and death of her auntie was a bit of a shock, we knew she was weak and there were some worries, but this is all gone very quick and finds us back in England at her moms.
Stange because her mom will come to us in Hoofddorp on friday when we get ready for the baptism of Kieran in our church on Sunday next week.
There are still some things to be done, but the flat-apartment is nearly empty, the papers are sorted and we are getting ready for the funeral this afternoon.

And me ? I am fine, seem to be suffering from the Malarone which I had to take for my trip to Rwanda.
Work is busy with the co-workers union, the Social Ambassador task and shifts at Customer Relations all fighting for space in my agenda, but that is how I like it, so fine.
We will settle down to a couple of months of working and getting used " to having the seasons again"
some autumn storms and later winter!
In the weeks to come I will probably do some posts, some concept posts left still, and some more to tell about Rwanda...

Rwanda was a great experience with a nice group of people of IKEA and UNICEF and I am grateful to IKEA to make this possible, now we have to think how we can share this experience with others!
Most of our blogs are posted, so have a look if you want;

http://www.blog.ikeafoundation.org/

www.ikeafoundation.org

Or have a look at this blog, my Facebook, Twitter or Yammer (IKEA only) accounts.

Kigali, Rwanda from a distance.

------------------------------------------------------------------------

Hoe is het met iedereen - Rwanda - Herfst etcetera.                  

Hej Allemaal,

Hier een update over iedereen iets voor eenieder om te lezen.

Met Kieran gaat het prima, hij is gezond, lacht veel, eet, drinkt & slaapt goed dus alles is prima met hem.
Hij is zeker een ander kind dan zijn grote broer (wat natuurlijk prima is) en moet waarschijnlijk nog wel een en 't ander verwerken.Er is veel gebeurd in zijn leven het laatste jaar en soms is hij een beetje stil en trekt zich even terug, maar meestal is hij zichzelf een lachend jochie!
Hij vind school leuk en gaat nu vaker met zijn groet broer buiten spelen.
Ook komt hij snel even knuffelen, en lijkt hij Kenia niet teveel te missen (hij praat er eigenlijk alleen over als iemand anders begint of als hij zich iets herinnerd soms) en past precies bij ons als familie.
Zijn kleur technieken en handschrift zijn beide verbeterd en hij lijkt het nu prima te vinden dat hij (voornamelijk) linkshandig is, iets wat nog niet gebeurd was in Kenia, en is nu tevreden op school in groep 2.

Wereldkinderen dag  bij Plaswijck Park in Rotterdam dit jaar.
Onze adoptie vereniging in Nederland organiseerde een dag voor iedereen die door hun geadopteerd heeft. Ook al was het weer niet zo goed (regen en wind) de jongens hadden veel plezier met het spelen zowel binnen als buiten en wij vonden het leuk om de mensen van Wereldkinderen te zien en natuurlijk ook Martijn en Evelyn en hun prachtige dochter uit Israël.

Terugkijkend, had Kieran een fantastische 5de verjaardag en is nu bijna klaar met het openen en spelen met alle kadootjes, en Matthew ook! Twee verwend broertjes.
Gelukkig is er nog wat tijd voordat Sinterklaas en de Kerstman weer op de deur gaan kloppen ;-)

We wennen (wij 3) weer aan het terug zijn in Nederland met de seizoenen.Dus het wordt kouder, veranderende tijd waarop het donker en licht wordt en alles wat normaal is ons westerse klimaat, maar niet in Kenia!
De jongens gingen met mij kastanjes gooien en rapen wat nieuw was voor Kieran en hij vraagt bijna elke dag of hij zijn laarzen kan dragen en in de plassen kan gaan springen als het een beetje regent.

Matthew begint ook langzaam weer te wennen en vindt zijn plek in de familie en op school.Voor hem is het terug zijn in een normale situatie en aandacht en ruimte delen met zijn broertje het moeilijkst.
Maar ja, hij had ook voor 7 jaar het rijk alleen met 2 ouders en een groot huis voor hemzelf.
Met wat extra hulp op school gaat het gelukkig meestal steeds wat beter en hij is blij met zijn broer,
samen onder de dekens als er 1 een enge droom heeft of er een donderbui / een storm is.

Jane werkt nu nog niet volledig, maar haalt de jongens op voor de lunch, en stopt wat vroeger om ze aan het einde van de school dag op te halen.We veranderen dit na de Kerstvakantie.
De plotselinge ziekte en het overlijden van haar tante was een schok, we wisten dat ze zwak was en er wat zorgen waren, maar het is allemaal erg snel gegaan en we zijn daarom terug in Engeland bij haar moeder.Een beetje raar want haar moeder komt vrijdag naar ons toe als we ons klaarmaken voor de doop van Kieran in onze kerk volgende week zondag.
Er moeten nog wat kleine dingen gedaan worden, maar de flat / appartement is bijna leeg, de papieren zijn uitgezocht en we maken ons klaar voor de begrafenis deze middag.

En met mij ? Met mij gaat het prima, wat last van de Malarone (zoals gewoonlijk, maagkrampen en overmatig wc bezoek) wat ik moest nemen voor de trip naar Rwanda.
Op werk is het druk met de ondernemingsraad, Ambassadeur M&M en diensten bij Klantenservice, alles dringt voor een plekje in mijn agenda, maar dat is hoe ik het wil, dus prima.
We gaan nu een paar 'regelmatige maanden' in met werken en weer wennen aan "de seizoenen" wat herfst stormen en later de winter!   ( In Kenia hadden we eigenlijk alleen warm weer ;-)
In de weken die komen zal ik waarschijnlijk nog wat meer bloggen, nog wat concepten over en zeker nog meer te vertellen over Rwanda....

Rwanda was een fantastische ervaring met een leuke groep mensen van IKEA en UNICEF en ik ben IKEA dankbaar dat we dit hebben mogen doen, nu moeten we erover nadenken hoe we deze ervaring kunnen delen met anderen !
Al onze blogs zijn nu wel gepost, dus als je wil kijk een op;

http://www.blog.ikeafoundation.org/

www.ikeafoundation.org

Of kijk op deze blog, mijn Facebook, Twitter of Yammer (alleen IKEA).

Kigali, Rwanda van een afstandje.

Tot Later!