Na ruim een maand in Nederland (met Kieran) - After a month in The Netherlands (with Kieran)

English below

De tijd vliegt!
Het gaat best wel snel, we zijn al weer ruim een maand terug in Nederland.
En het was een maand vol ' eerste keren ' voor onze jongste zoon en ons drietjes ook wel weer.

Eerste keer:
-Naar de(onze eigen) huisarts in Nederland
-Naar de tandarts, de allereerste keer!
-Naar de kerk in Hoofddorp
-Naar IKEA in Haarlem
-Diverse mensen voor het eerst (live en niet op Skype) gezien
-Met de auto verder weg, met mama achter het stuur in plaats van James of Dennis (onze vaste               chauffeurs) naar Montfoort.
-En de 1ste keer met de hele familie gezellig samen eten!
-De eerste ochtenden, en zelfs al hele dagen naar de school de Wegwijzer
-Uit eten in Hoofddorp
-In de trein en de tram! naar Amsterdam (wel effe anders dan Nairobi *)

Montfoort , Kieran leert te skaten met Mathijs en Siemen.

Uit eten met z'n vieren bij Sjapo, restaurant om de hoek op de Graan voor Visch.
Matt had een enorme ijshoorn met heel veeeeeel slagroom, dus effe plagen ;-)
Kieran (niet zo van het zoet & ijs) had aardbeien met ook slagroom erop.(dat vind hij wel lekker)

De heren, zoals verwacht, zijn er erg goed in om elkaars ondeugende gedrag te versterken. Al is Matthew (nu) zeker nog de drukste van de twee.

Maar meestal goed het goed en hebben we veel lol met zijn allen!

We hadden ook afgesproken met Hans, Mariska en Ageeth en kinderen waarmee we samen in Ethiopië
waren toen we Matthew gingen ophalen.  Dit leverde een verzameling van nationaliteiten op bij ons in huis:
Nederlands, Engels, Ethiopisch, Keniaans en Colombiaans.  Wat bijna iedereen gemeen heeft is voetballen!  Dus werd er naar hartelust gespeeld met de nieuwe ballen op het veldje bij ons achter.
Wij konden, het meest van de tijd, rustig bijpraten en hebben gezamenlijk lekker gegeten.

Gelukkig is er voldoende diversiteit ook direct om ons heen in Hoofddorp
dat is (vinden wij) wel fijn.
Zo zijn er veel jongens en meisjes met ouders uit allerlei landen:
Rivaldi met een mama uit Nicaragua en papa van Curaçao
Bonita uit Suriname
Ravi uit Indonesië
Martim uit Portugal
Kevin en ook Dennis en Danisha met Thaise ouders
Adam uit Marokko

Op school zijn er ook nog kinderen uit:
Polen, Spanje, Somalië,Turkije, Sri Lanka,Ethiopië, Turkije en ook Nederland ;-)

Van de week zijn we ook bij onze vergunninghouder in Den Haag geweest, Wereldkinderen.
Om een en 't ander te bespreken en door te geven voor de volgende families die naar Kenia gaan.
(We wachten nog op allerlei administratieve zaken en visa en immigratie gedoe, maar meer daarover een andere keer wellicht).  In Den Haag zag Kieran zijn eerste tram!  Wat na vliegtuigen en treinen toch ook wel heel bijzonder was.

Matthew bleef bij de buurvrouw en at daar pannekoeken en vermaakte zich best.  En Kieran kon trams tellen voor het raam .














Gisteren hadden we een leuk dagje uit naar Amsterdam.  Met de trein & tram !
* Mama en Kieran hadden een leuk gesprekje: " Why is the tram so bumpy, Mama ? Because sometimes the tracks or road is a bit bumpy, Kieran. - Okay, so just like the roads in Nairobi! "
Niet precies!
De wegen in Nairobi zijn en nog wat drukker (zonder aparte banen of zelfs paden voor fietsen en voetgangers) en rommeliger en (zeker na wat regen) hebben diepe kuilen en gaten.
Op CBD (Central Business District) na, zijn de meeste winkels gevestigd in een Mall en is het veel hetzelfde qua aanbod.

Ook al is de opkomst van de winkel ketens ook erg toegenomen (vind ik) in Nederland er is nog veel diversiteit! En, altijd leuk, er is weer een Marks & Spencer in Amsterdam.
Shoppen, kopje koffie, bloemen kijken en afsluiten met een lunch in de 9 straatjes.

 Lekker "Nederlands" :
Uitsmijter naturel op brood, Kwekkeboom kroketten, een tosti, melk, een watertje en een lentebok.
















Het gaat goed met Kieran.
Soms is hij erg moe van alle nieuwe indrukken, en hij (en wij) hebben zo onze gedachten over de 'Nederlandse Zomer' tot nu toe, maar al met al is hij een vrolijk en goedlachs mannetje.
Matthew moet nog steeds wel een beetje wennen, maar is erg blij met al zijn vrienden en de vrijheid om weer alleen rond te kunnen fietsen, ook is hij over naar groep 5 waar hij wel beter zijn best moet doen.

Wij zelf zijn beide ook weer 'terug van weggeweest', de gehele routine is er nog niet, maar dat komt wel na de zomervakantie!

Na een paar dagen in Engeland, voor mij (Jane en de jongens blijven de maand juli in Engeland) zal ik eens gaan kijken wat er nog te bloggen valt aan onderwerpen...

Graag hoor ik t ook van JULLIE - de Lezers, of het nog leuk en interessant is of dat het nu wel een beetje afgelopen is ;-)

Prettige Zondag aan iedereen en goede werkweek & voor straks een Fijne Zomervakantie!

Mooie luchten, temperatuur wel goed, alleen wat weinig zonneschijn ....

------------------------------------------------------------------------------------

Time flies!
It is going quite fast, we have already been back a month in The Netherlands.  And it was a month full of "first times" for our youngest son, and even for us three.

The first time:
- To our own GP in the Netherlands
- To the dentist, for the very first time!
- To the church in Hoofddorp
- To IKEA in Haarlem
- To see several people (live and not on Skype)
- Going further a field with the car, with mama behind the wheel and not James or Dennis (our regular drivers in Nairobi) to Montfoort
- And the first time to eat together with the whole Dutch Family!
- The first mornings and even whole days to the School " de Wegwijzer"
- Out for a meal in Hoofddorp
- In the train and even tram! to Amsterdam (quite different to Nairobi)*

Montfoort; Kieran learning to skate with Mathijs and Siemen

Out for a meal at restaurant Sjapo with the four of us, around the corner here at Graan voor Visch, our neighbourhood.
Matt had an enormous ice cream cone with lots of whipped cream, so I just had to push him in it ;-)
Kieran, (who does not like sweet things and ice cream so much) had strawberries with whipped cream on top. (He does like that)

Both boys together are very good in amplifying their naughtiness. Although Matthew (for now) is still the most dynamic and noisy one.

But most of the time all goes well and we have a great time together!

We've also had an afternoon with Hans, Mariska and  Ageeth and their children, who we went to Ethiopia with when we went to collect Matthew.
We had quite a collection of nationalities in our hose that afternoon: Dutch, English, Ethiopian, Kenyan and Colombian.  All the boys have football in common so everyone played out to their hearts' content on the football field behind our house.  Most of the time we were able to sit quietly and chat and catch up and had a nice dinner together.

Fortunately there is also enough diversity directly around us in Hoofddorp which we like.  Ther are lots of children with parents from all kinds of different countries:
Rivaldi with a mother from Nicaragua and father from Curaçao
Bonita from Suriname
Ravi from Indonesia
Martim from Portugal
Kevin and also Dennis and Danisha with Thai mothers
Adam from Morocco

At school there are also children from:
Poland,  Spain, Somalia, Turkey, Sri Lanka, Ethiopia but also The Netherlands :-)

Eearlier this week we had a meeting with our adoption agency, Wereldkinderen (World Children) in Den Haag.  We needed to discuss the adoption process and our experiences and share information for future families going to Kenya.

(We also have to do a whole load of administrative things, visas and immigration, but more about that another time).

In Den Haag Kieran saw his first tram.  Which was quite special after the planes and trains.

Matthew stayed with the neighbour, ate pancakes and had a good time.  And Kieran could count the trams passing by the window.















Yesterday we had a nice day out in Amsterdam by train and tram.  *Mama and Kieran had an interesting conversation: "Why is the tram so bumpy, Mama?  Because sometimes the tracks or road is a bit bumpy, Kieran - okay, so just like the roads in Nairobi! "  Not quite!  The roads in Nairobi are much busier (without separate lanes or even paths for cyclists or pedestrians) and messier and (especially after the rain) full of deep holes.  Apart from the CBD (Central Business District), most shops are located in malls and there is a lot of the same on offer.  Even if there are many chain stores which have increased (I think) in The Netherlands, there is still a lot of diversity.  And, always nice (for Jane), Marks and Spencer has re-opened in Amsterdam after a few years absence.  Shopping, cup of coffee, looking at the flower market and finishing off with a lunch in the '9 streets' area of the city.

Typical "Dutch" :
Fried eggs on bread with a glass of milk, 'Kwekkeboom kroketten' (ragout croquets), a toasted sandwich and a glass of spring beer.

















All is well with Kieran.  Sometimes he is very tired from all the new impressions, and he (and we also do not) does not have a very good impression of the "Dutch Summer" up till now, but overall he is a happy little boy, quick to laugh.

Matthew still has to get used to things a little bit, but is also very happy with all his friends and the freedom to cycle around on his own, he also passed on to Group (class) 5 at school starting in August where he will have to work harder next year.

We are also back from being away, although all the basic routines are not in place yet, but that will certainly happen once the summer holidays are all over!  After a few days in England, for me (Jane and the boys will be in England for the month of July) I will have a look what is left on 'the shelf' (drafts) to blog about ....

I also would like to hear from YOU - the readers, if it is still fun and interesting or that it is enough for now and I should stop ; -)

Have a good Sunday everyone and a good work week ahead and for later have good summer holidays!

Nice skies, temperature is fine but not enough sunshine....

Vaders & Fathers, of wel Vaderdag - Fathers Day 2013

Het was de eerste vaderdag met 2 zoons en nu weer terug in Nederland!
We missen de kunstwerkjes van de Netherlands School Society uit Nairobi, Kenia nu al ;-)
De jongens hadden, natuurlijk, wel allebei hun best gedaan, maar ook leuk waren mama's verassingen...

Papa werd wel ontzettend verwend, met een mooie fles wijn (door Kieran uitgekozen!) lekkere geurtjes van Rituals (uitstekend Nederlands merk ;-) met medewerking van Matthew gekocht, en nog meer.
We hebben 2 hele verschillende fijne jongens waar je als vader trots op kan en moet zijn!

Zoals het gedichtje in onze aankomst kaart het zegt:

Not flesh of my flesh
Nor bone of my bone 
Yet still miraculously (my) our own
Never forget for a single minute
You did not grow under your mothers (my) heart, but in both of ours.

(tussen haakjes de originele woorden)

> Of wanneer een kindje wordt geadopteerd groei je in je vaderschap...
Foto van M.I.L.K
(moments of intimacy, laughter and kinship)
Vader en zoon in Madagascar
















Na een gezellige start van de dag samen gingen vader en oudste zoon erop uit naar de Amsterdam Expo naar 25 jaar Pixar, de firma van vele films zoals Toy Story, Finding Nemo, The Incredibles en meer! Zowel Matthew als ikzelf hadden hier een paar leuke uurtjes waarin we veel gezien hebben.

Daarna samen buiten lunchen en in de auto naar de familie in Montfoort wat voor Kieran weer een nieuw en groot avontuur was! (we waren Hoofddorp nog niet uit geweest, op Haarlem na )

Kieran kreeg een mooi laken en kussensloop met 1 van zijn favoriete dieren - een twiga!

Ook nog een boek over een giraffe (twiga) waar hij ook erg blij mee was. Van gekkigheid weet hij niet waar hij mee moet spelen of welk boek hij eerst moet lezen! Er zijn best veel spulletjes...

Dus maar eens beginnen om de "te kleine kinder" dingen (vind Matthew) weg te geven.

Het gaat goed met beide jongens en zondag was een erg leuke dag voor ons allemaal.

Zoals de weekend krant zei  'ook een vader is erg belangrijk voor opgroeiende kinderen'.

Als je de sociale media op zo'n dag leest dan zijn ze er in overvloed "de Perfecte Papa's", maar ik zelf geloof daar niet zo in, geen vader (of mens) is 'perfect' , maar dat is ook niet zo belangrijk, als hij maar:

-  er is voor zijn kinderen

- in ieder geval bij de gezamenlijke maaltijden zoveel mogelijk

- aanwezig is bij hoogte - maar soms ook diepte punten

- samen dingen doet met de kinderen

Mijn vader, ikzelf en moeder op de Maria van Henegouwenstraat.














Zoals het liedje gaat 'dankzij hun heb ik een fijne jeugd gehad'!.
Mijn vader heeft altijd veel en hard gewerkt maar was er op de belangrijke momenten altijd bij.
Het is natuurlijk jammer dat hij de komst van Matthew (noch Kieran) mee heeft kunnen maken..
Een andere vader waar wij aan dachten deze zondag was mij schoonvader, die al weer vier jaar geleden overleden is. Ook een fijne en goede man die nog steeds gemist wordt.

Als er geen vader(figuur) {meer} is in het leven van een kind dan is het wel fijn als er een ander voorbeeld of 'een mentor'  is, een schoonvader, zwager, oom, leraar of iemand anders.
Dat is in ieder geval mijn eigen bescheiden mening.
Van mijn vader heb ik dingen geleerd als, onder andere: fietsen, wat handigheid in en om het huis (al zal ik dit nooit zo goed kunnen doen als mijn vader {timmerman} of schoonvader {tuin}, en scheren!
Onze zoons doen in ieder geval andere dingen met papa dan met mama, 'mannen dingen' ;-)
Het is goed om een vader (figuur) te hebben voor de vorming van een puber lijkt me, met het opgroeien en je eigen weg en mening vinden helpt dit beide kanten te zien.

Het afgelopen jaar ben ik de 'eerste verzorger' van de jongens geweest meest van de tijd en dat was prima.  Niet dat ik een full time huisvader zou willen zijn, als dat niet nodig is, maar het was ook geen 'opgave' en ik heb veel leuke dingen kunnen doen en meemaken met beide jongens wat erg waardevol is.

We doen 'alles samen' in ons gezin dus ook de zorg voor de jongens, wel heeft Jane nu (natuurlijk) meer tijd (want verlof) en door haar werk in Hoofddorp ook meer flexibiliteit.

Met Kieran gaat het ondertussen goed!
Hij is soms heel erg moe van alle indrukken, maar dat is te verwachten en niet erg.
Meer een volgende keer, bedankt voor alle lieve kaarten en berichten!

                          Kieran bij Happy Kids, kinderopvang op bezoek

 ******************************************************************************

This was my first Father's Day with 2 sons and back in The Netherlands!
We already miss the artwork that they used to make at the Netherlands School Society in Nairobi, Kenya ;-) The boys did their best of course, but mama's surprises were nice too.....

Papa was very spoiled with a nice bottle of wine (chosen by Kieran!), some nice smellies from Rituals (a great Dutch brand merk ;-) chosen by Matthew and more.  We have got 2 different, lovely boys who a father can and should be proud of.

As the poem in our arrivals card says:

Not flesh of my flesh
Nor bone of my bone 
Yet still miraculously (my) our own
Never forget for a single minute
You did not grow under your mothers (my) heart, but (in it) in both of ours.

(original words in brackets)

> Or when a child is adopted, you grow into fatherhood...
Photo by M.I.L.K
(moments of intimacy, laughter and kinship)
Father and son in Madagascar
















After a nice start to the day, father and oldest son went to the Amsterdam Expo - 25 years of Pixar, the company who makes films such as Toy Story, Finding Nemo, The Incredibles, Cars and more! Both Matthew and myself had a great couple of hours and saw a lot.

Afterwards we went home to have lunch in the garden before going by car to see the family in Montfoort which was a new and big adventure for Kieran (we had not been out of Hoofdorp till now, except to IKEA :-))  Kieran got a lovely duvet set made by Jolanda with one of his favourite animals - a twiga (giraffe!)

He also got a book about a giraffe which he was very happy with.  He has so many things he doesn't know what to play with first or which book to look at.  All of his toys are things which Matthew deems himself now too old for, but he still enjoys playing with them with Kieran :-)  Both boys are doing well and Sunday was a lovely day for all of us.

As the weekend newspaper said, 'a father is also important for children growing up'.  If you read social media on a day like this, then the world is overflowing with 'perfect papas' but personally I don't really believe that, no father (or person) is perfect and he doesn't have to be, as long as he:

-  is there for his children

-  is present at as many mealtimes as possible 

-  is there for the high - and low- points 

-  does things together with his children

My father, mother and myself in our house on the Maria van Henegouwenstraat.














As the (Dutch) song goes, 'thanks to them I had a great childhood'!
My father always worked hard and a lot, but was always there for the important moments.  It is such a shame that he has was not here any more to meet Matthew or Kieran.  Another father we thought about this Sunday was my father in law who died on this very date 4 years ago.  A good and fine man who is still very much missed. 
If there is no father (figure) (any more) in a child's life them it is good if there is another good male example or a mentor - father in law, brother in law, teacher, uncle, or someone else.  In any case, that is my humble opinion. 

My father taught me things, like how to ride a bike, be handy around the house (although I will never be as good as my father, a carpenter, or father in law, a great gardener, or shave as well! 

Our sons do in any case different things with papa than with mama, 'man things' :-)  I think it's good to have a father (figure) whena child is entering puberty as well, to help you grow and find your own way and give you another perspective to form your own opinions.
For the past year I have been the primary caregiver for the boys and most of the time that was fine.  Not that I would want to be a full-time house father, if that can be avoided, but it also wasn't a sacrifice and I did lots of fun things with the boys and experienced lots of new things which was very valuable.
We do 'everything' together in our family including caring for the boys although Jane has more time at the moment as she has a lot of leave, and due to her work in Hoofddorp, more flexibility.
In the meantime, Kieran is doing very well!  Sometimes he gets really tired from all the new things around him but that is to be expected and isn't a problem of course. 

Anyway, more again soon and for now, thank you to everyone who send lovely messages and cards!

                          Kieran at Happy Kids, Matthew's old after-school club, on a visit this week 

Terug in Hoofddorp, Nederland - Back in The Netherlands

English at the bottom......

Ja, Kieran vond het de eerste dagen wel een beetje koud...

Tja, en toen was het  "back to Life, back to reality"  ;-)
Teminste voor Matthew en mijzelf wel weer snel!
Matthew is maandag 27 mei weer naar de Wegwijzer school gegaan in groep 4 bij veel bekende kinderen.
Hij heeft al veel vriendjes over gehad om te spelen en voelt zich al weer aardig thuis hier, gelukkig maar!
(Het afscheid, tot in het vliegtuig en nog na aankomst was nogal verdrietig voor Matthew...)
Maar fietsen en bijna onbeperkt buiten spelen maakt veel goed!

Ook was het Welkom Thuis (slingers, bloemen en kaartjes van de familie en buurvrouw en later nog meer bloemen van vrienden en veel meer kaarten van iedereen) en persoonlijke groeten van veel mensen natuurlijk fijn!

We hebben ook wat spulletjes meegenomen uit Kenia... Souveniers, kadootjes en eea voor de kamers van de jongens.

De maandag ging ik op gesprek bij mijn werkgever, IKEA BV, om te horen wat de bedoeling was.
En vanaf dinsdag werk ik bij  Customer Relations (Klanten Service), toen meteen een vergadering, de volgende dag op de vloer {effe wennen} en daarna op donderdag een dagje hoofdkantoor.  Komende week een redelijk normale werkweek voor mij.

Ik ben erg gelukkig dat dit mogelijk was en ik nog steeds een baan heb bij een goede organisatie waar fijne mensen werken.

Kieran mocht eerst een weekje thuis wennen en de buurt verkennen met Jane en dan maandag 03 juni ook naar school, dezelfde als Matthew.

Hij vindt het allemaal nog een beetje 'overweldigend', maar went snel,bijvoorbeeld:
Onderaan de trap staand: "wat is daarboven dan, wie woont daar ?" en hetzelfde bij de zoldertrap...
Inderdaad we hebben iets meer ruimte dan in het 2 kamer appartement in Nairobi, als je daar in het midden stond kon je alles wel overzien, wat zeker ook zn charme had. 

Zijn favoriete dingen in huis zijn: TV kijken ! (Woezel en Pip, Charlie en Lola, en Postman Pat) en zich verkleden met van alles en nog wat, en alle verschillende smaken proberen van 'hagelslag' en (nu het zonniger wordt) steppen buiten op de stoep en onder toeziend oog in het park.

Omdat we het huis verhuurd hadden moeten we wel eea weer terughalen uit de opslag en wat reparaties regelen. Nu  na ruim een week zijn we nu weer redelijk ingericht en staat veel weer op de juiste plaats.
We kwamen er achter dat we (natuurlijk) ontzettend veel spullen hebben en vooral erg veel speelgoed!
Beide heren hebben hun eigen slaapkamer nu, wat ze allebei wel fijn vinden, vooral Matthew (Kieran vond en vind het wel gezellig ;-) met hun "eigen spullen".

Maar we moesten nog wel eea verplaatsen en vervangen om  het 'af' te maken voor Matthew, Kieran heeft de "oude" kamer van Matthew die wat opgefrist is en wat van 'zijn eigen spulletjes' erin heeft.
Matthew heeft nu een andere kamer met een nieuw bed! 
(het is ook voor ons soms een beetje zoeken naar de juiste balans voor beide jongens...
Kieran vindt bijna alles leuk en voor hem is bijna alles nieuw..., Matthew is zich er erg bewust van dat Kieran de nieuweling is en dus meer aandacht krijgt van veel mensen...
Of wel Matthew heeft een eigen kamer, waar hij veel uitgekozen heeft wat betreft inrichting en Kieran heeft spulletjes en speeltjes)

 papa probeert het bed te maken ...

Jawel, toch een beetje Kenia ! 

Jane is degene die nu verlof heeft en straks wat minder werkt als Kieran naar school gaat.

Dus tijd voor Kieran en Matthew om met ze te spelen en ze te helpen bij het wennen aan school en elkaar hier.  En ook nog wat tijd om het huis op te ruimen en de tuin weer wat terug te snoeien. 

Met  Kieran gaat het eigenlijk heel erg goed, misschien wel te goed (maar daar zijn we adoptie ouders voor)

maar tot nu toe is hij erg blij en enthousiast met en over bijna alles.

Hij wil erg graag naar school toe en vind de treinen (we wonen dichtbij het station) en de vliegtuigen (ook Schiphol Airport is dichtbij) fantastisch en schreeuwt het uit van plezier elke keer dat hij 1 van de 2 ziet.

We zullen zien hoe het verder gaat natuurlijk, het besef dat zijn leven voorgoed en drastisch veranderd is zal misschien nog wel een beetje in moeten zinken...

Kieran lekker buiten, het mooiere weer en vooral de zon is wel fijn, het weer is van de dingen waar hij aan zal moeten wennen. Wij trouwens ook! (We gingen weg met de zon en hebben bijna 10 maanden bijna alleen maar lekker weer gehad...) Waar we ook aan moeten wennen is: - rokende mensen; in Kenia mag je in het openbaar officieel niet roken... - "slechter" geklede mensen en veel mensen met (leijke) tattoos, iets wat je minder ziet in Kenia (tattoos) en iedereen kleed zich met trots en veel mensen in pak met das dan wel mantelpak of rok. -Wat ook wennen is dat je hier niet naar beneden hoeft te blijven kijken als je loopt, want de straten zijn goed (onderhouden) en er is zelfs een voetpad en vaak een fietspad! -Wat er in Kenia erg veel is, vuilnis op de straat, dat is er hier minder (zwerfvuil) maar wel erg veel hondenpoep... wat ook niet fijn is!                               

Maar al met al is het zeker goed om weer thuis te zijn! We hebben in Kenia ook een goede tijd gehad (los van delen van de procedure en nogal wat stress momenten) en veel fijne mensen en plekken leren kennen!

Maar nu is het zaak de goede herinneringen vast te houden, de slechtere vervagen al, en verder te bouwen aan nieuwe herinneringen als een gezin van 4.

Ik heb zeg maar "een dingetje met nijlpaarden" ....  (en er zijn er een paar tastbare         herinneringen bijgekomen ;-)

De komende weken zal ik proberen de onderwerpen in concept nog uit te werken en te plaatsen.

En we laten natuurlijk weten hoe het de jongens en ons verder vergaat de komende maanden...

Dan na de zomer vakantie zal het wellicht anders worden met de Blog...

Bedankt voor het lezen en de 'support' met commentaar en reacties allemaal!

*********************************************************************

Kieran found it a bit cold the first few days.........

Yes, suddenly it was "back to life, back to reality"  ;-)
At least for Matthew and myself, very quickly!
On Monday 27th May Matthew went back to his school, de Wegwijzer, in group 4 with many of his old friends.  He's already had lots of friends round to play and feels pretty much settled in back home again, luckily.  (Saying goodbye to Kenya was hard for him, also getting on the plane he was upset).  But seeing his bike again and unlimited playtime outside makes up for a lot!
We did not have any welcome committee at the airport by choice, we wanted to introduce Kieran to his new home quietly.  But the house had been decoreted with flags, cards and flowers from the family and neighbours, and later we received more flowers and lots of cards, which is lovely.

We brought quite a few things home from Kenya, souvenirs, presents and some things for the boys' rooms

On Monday I went for a meeting to my work, IKEA BV, to hear what they had lined up for me to come back to.  And since Tuesday I work in Customer Relations (Klanten Service), and had a meeting immediately the same day with colleagues.  The day after was spent on the work floor (took a bit of getting used to!) and on Thursday I had a day at head office.  This coming week will be a reasonably normal working week for me again.

I'm very pleased that this was possible and that I still have a job to come back to in a good company where great people work.

Kieran stayed at home a week first to get used to the house and the neighbourhood with Jane, and then from Monday 3rd June he will also go to school in group1, the same school as Matthew, just for mornings till the summer holidays.
It's all a bit overwhelming still for him, but he is getting used to it.  Obviously this is very different to living in Nairobi. For instance he stood at the bottom of the stairs, pointed upstairs and asked, 'what's up there, who lives there?'  Then the same question on the first floor, looking up the staircase to the second floor.  Indeed, we have more room here than our 2-room apartment in Nairobi where if you stood in the middle, you could see everything, which was charming for a while :-)

He already has some favourite things to do in the house: watching TV (Woezel and Pip, Charlie and Lola, and Postman Pat, thanks to the CBeebie channel which we acquired while we were away) and dressing up in all kinds of clothes, trying out different flavours of 'hagelslag' (something to put on bread for breakfast) and now it is getting sunnier, playing outside on the scooter and playing ball in the park under our supervision.
Because we had rented our house out, we had to get a lot of things back out of storage that we had put away for safe keeping, and arrange some minor repairs. Now after a week we are pretty much back to normal and everything is back in it's place.  We also discovered that despite selling, giving away and throwing away a lot of things before we left, that we still have a lot of things, especially toys.  Both boys have their own bedroom which both enjoys, especially Matthew (Kieran quite enjoyed sharing a room but has quickly got used to sleeping alone and now neither disturb the other), with their own things in it.
But we did have to move some things around and replace some furniture to make Matthew's room really 'his' after using it as a spare room.  It was re-painted and how he has his own things in it and most importantly a new bed! (We also have to get used to having 2 boys now and finding the balance of who gets what). But for Kieran, everything here is new even if it is a hand-me-down from Matthew, and Matthew is also very aware that Kieran is new here and gets sometimes more attention now than he does.  Anyway, Matthew has a fresh new room in which he chose most of the furniture and decoration and Kieran has lots of toys that Matthew is now too big for.

 papa trying to put the new bed together ...

Yes,a memory of Kenya in his room ! 

Jane is now the one who has time off and will be working less hours once Kieran goes to school.  So she has time to play with Kieran and Matthew and help them get used to school and each other in this different environment.  And she of course also has time to get the house in irder and do some work in the garden to get it looking tidy again.

Kieran is doing really well, maybe tood good (but we are adoptive parents and looking for problems...) but so far he is very happy and enthusiastic about almost everything. He has been looking forward to going to school and really likes looking at the trains (we live close to the station) and looking at the planes (Schiphol Airport is also close); he squeals every time he sees a train or a plane!  We will have to see how he develops of course, and the realisation that his life has changed drastically for ever probably has to still sink in fully. 

Kieran sitting outside, enjoying the good weather and the sun. 

The weather is one of the things he will have to get used to, us too actually!  (We left the sun behind and had almost 10 months of lovely weather). 

Other things we will have to get used to are: people smoking - in Kenya you are not offically allowed to smoke in public; badly-dressed people - or rather 'casually' dressed people - in Kenya everyone tries to dress smartly and you see many people in suits or dresses; people showing off their (ugly) tattoos which are not appreciated in Kenya.  It's also a refreshing change not to have to look where you are walking all the time as the streets and pavements are well maintained and there is always a footpath (or cycle path - something else for Kieran to get used to!).  In Kenya there is also lots of rubbish on the streets which you don't see here, though here we have to be on the look out for dog excrement on the streets to avoid it, which you don't get in Kenya.  But all in all, it's good to be home.  We had a good time in Kenya (apart from some stressful times due to the procedure) and got to know some good people and saw some great places!                

So now we have to hold onto the good memories (the bad memories are already fading) and continue building new memories as a family of four.    

I have a thing with hippos (and brought a few reminders home me - these are not all from Kenya) 

In the next few weeks I will try to finalise and post all my draft blog posts.  And of course we will let you know how the boys and ourselves are doing in the coming months. 

Adter the summer I assume the blog will change or stop.  But for now, thank you for reading and for the support, comments and reactions everybody :-)