Denkend aan Nederland
Zie ik grazige weides met zwart-witte koeien, die loeien.
Ik zie tulpen en narcissen en vele andere bloemen,
Gele, witte, rood, oranje en gewone groene.
Ik proef roomboter, melk, eieren en kaas,
In dit land is zuivel de baas!
Stamppotten, erwtensoep, maar ook Chinees,Thais, Indonesisch,Surinaams; Roti, Nasi,Kroepoek en Sate,
Maar lunch is nog wel steeds een broodje (ham / kaas) naar werk mee!
Koffie en 1 koekje erbij,
Drop, stroopwafels en andere Lekkernij.
Mensen uit alle windstreken vandaan,
Konden hier 'vroeger' altijd gemakkelijk gaan.
Strijd met het water ter bescherming de dijken dicht, Maar wel de gordijnen (en de grenzen ?? ) open,
Want er zijn 'kansen' die je als klein landje niet wil en mag laten lopen!
'Andere landers' een eerlijke en duidelijke kans geven,
op een veiliger, gezonder en beter leven.
Molens, wieken die waaien, en hopelijk politici die nu eens gaan stoppen met draaien.
Bea die het land leidde op haar manier,
Een lach, maar ook een traan, vreugde & verdriet met het volk zij was voor ons allen hier.
Max en Willem-Lex dansen hun eigen tango dans,
Heb wat geduld en geef de toekomst een kans.
Voetbal, Schaatsen, Zwemmen, Het Koningshuis en het gevoel & de kleur Oranje,
Dat alles geeft ons & onze export net een beetje meer franje!
Wees niet bekrompen, klein en kortzichtig,
Niet intolerant, veroordelend, uitsluitend en te voorzichtig,
Niet zo zeurderig, zeikerig en te gewichtig.
Maar wees open en verdraagzaam in gedachten en in gebaar,
want in mijn Nederland doen we het samen en helpen wij elkaar.
Hier geboren of op een andere manier hier aangeland,
In alle vrijheid vormen we immers samen dit mooie land.
Dat is het land waar ik wil wonen,
Een land waarin er altijd iemand 'op bezoek' mag komen!
Een goede discussie en dan verder Samen werken en verder de toekomst opbouwen,
Gelijke rechten voor een ieder, en in God, Allah, Boedha of onszelf ons vertrouwen.
--
Ik dacht dat kan ik ook!, toen ik hoorde over een 'rijmend' koninglied, waarschijnlijk is dit ook net zo rijmelaarij van lik m;n vestje, maar ja, er zijn wel wat van mijn gedachten er in verwerkt...
Sorry, only in Dutch my 'poetic aspirations' can not that easily be translated...
Friday, 26 April 2013
Tuesday, 23 April 2013
Dangerous Nairobi ; Safety & Security in Nairobi, Kenya - Veiligheid in Nairobi, Kenia
We zijn hier nu zo'n 8 maanden en kunnen nu wel wat zeggen over dit onderwerp denken we.
Dus een stukkie over veiligheid 'thuis' en beveiliging en ook op straat om ons heen met de Keniaanse mensen, en natuurlijk gezondheid en zo.
Van tevoren waren we uitgebreid 'gewaarschuwd' door iedereen dat 'Nairobbery' (bijnaam vanwege de overvallen) erg crimineel en onveilig is/was. Tja dachten we dat is dan maar zo, maar daar gaat wel ons nieuwe kind vandaan komen, dus dan maar achter een hek en bewaking...
Nu, afgelopen nacht ging het alarm weer een paar keer af midden in de nacht bij ons apartementencomplex.
Dus we zitten/liggen in ieder geval veilig ;-)) De 1ste verdediging tegen mensen die je niet dichterbij wil laten komen is het hek en de "perimeter fence".
Elephence
Instarect: The New Ripper Razor Wire - Not to be tangled with!
Advance notice of intrusion that activates alarm upon violation, causing the intruder to retreat
In prikkeldraad zijn er verschillende gradaties;
Ngombe (Cattle = Vee)
Barbed Wire is made from the finest high tensile steel and galvanized to the highest international standards using special high grade Zinc. It is reverse twisted to prevent the wire from ‘springing’ at the time of unwinding and fixing the barbed wire to poles. (Ngombe 3” and Ngombe 6”). The Ngombe 3” barbed wire rolls provide more barbs on the wire as the barbs are spaced at 3 inch intervals.
Simba is manufactured under licensed from Bekaert one of the world’s largest Barbed Wire manufacturers. It is made from high tensile steel and galvanized using the best Belgian technology, giving the customer the best rust protection and durability.
Nyati ( Buffalo = Buffels) is a ‘tough type’ of barbed wire. It is made from a thicker wire than ‘Ngombe’ yet is also made of high quality galvanized steel.
De laatste is erg gemeen omdat er 'driehoekige mesjes' aan het draad hangen die in de huid prikken en gemene littekens veroorzaken, zoals ik al de eerste week merkte toen ik er hier in bleef hangen met mijn voet..
Nadat het hek, elekriciteitsdraad en prikkeldraad, 'overwonnen' zijn moeten de indringers nog de bewaking omzeilen, ook hiervoor is er ruim de keuze hier, een paar (leuke) bedrijven:
* Lee Security Services with Martial Arts (vast leuk om naar te kijken ;-)
* Radar, is een erg groot bedrijf die het hoofdkantoor hier om de hoek heeft waar wij nu wonen.
Het lijkt een beetje op een paramilitaire organisatie met de groene uniformen, zwarte laarzen en caps en de nieuwe recruiten die marcheren op de verzamelplek voor hun gebouw.
Als je dichterbij komt en de mannen (jongens) ziet dan wordt het wat minder 'eng', een uniform met een paar kapotte gympen of zelfs slippers eronder. http://www.radar.co.ke/
"Insecurity is on a steady increase in Kenya, this demands more sophisticated deterrence solutions. It’s no doubt then, that clients continuously experience frustrations owing to security incompetence."
*B&M : Bob Morgan Security is een ander groot bedrijf opgericht door een ex-politiecommissaris.
http://www.bmsecurity.com/
Andere bedrijven zijn: * KK Security, * 911 nine one one for total peace of mind, *Gillys protection & investigation (met een heel mooi /with a very nice uniform) * En de grote G4S en Brinks.
Bijna allemaal hebben ze dezelfde services, CCTV, elektronische alarmsystemen, bewaking door (elektrische) hekken, gewone bewakers, honden brigades en gewapende bewakers die komen na een alarmoproep. ***
Het gaat vaak, naar ons idee, om het (schijn - ?) GEVOEL van onveiligheid wat mensen hier hebben.
Het verschil tussen de mensen die het goed hebben en zij die niets hebben is hier ontzettend groot!
Een Hummer, Mercedes en nieuwe Landcruiser voor het huis en een zwembad vergeleken met een hutje met 1 kamer gemaakt van golfplaat en modder met (misschien) 1 stuk meubilair erin oh en natuurlijk de benenwagen roept natuurlijk bepaalde gevoelens van ontevredenheid op...
Plus het feit dat er veel (illegale) wapens in omloop zijn, de grenzen zijn niet 'dicht', en er voldoende mensen zijn die 'niets' (of erg weinig) te verliezen hebben en men hier anders denkt over het gebruik van geweld maakt dat er zeker wel veel ernstige misdrijven zijn. Ook is het politie corps niet het meest effectieve onderdeel hier, zwaar onderbetaald, slechte materialen en vaak maar 1 auto (zonder benzine!) voor een erg groot gebied. Soms zijn het oppervlaktes tot aan de grote van de provincie Utrecht die door 1 auto en 15 man in de gaten gehouden moeten worden.
Vandaar dat de enorme hoeveelheid aan prive bewaking niet zo verbaast.
***Het probleem daarmee, het laatste is (Rapid Response Units noemen ze dat) wel (relatief) snel ter plaatse kunnen zijn, maar het vaak moeten doen met gummiknuppels ten op zichte van gewapende overvallers die niet bang zijn om ook echt te schieten. Een van onze vaste chauffeurs werkte lang bij 1 van de bekende beveiligings bedrijven als 'captain' maar stopte toen zijn collega in koelenbloede werd doodgeschoten door een hek waar hij bij stond. (En daar sta je dan met je gummy knuppeltje....)
's Avonds is straatroof normaal op veel plekken (zie foto toevoegen Nairobi) vaak door piri-piri's, motorfietsen met 3 jongemannen erop: 1 chauffeur, de middelste die de (laptop) tas met geweld afpakt, en de achterste persoon die de middelste vasthoudt zodat er meteen doorgereden kan worden.
Maar goed, heel erg vaak gaan wij 's avonds niet uit, en dan meestal dichtbij of met 1 van de ons bekende chauffeurs. Wat wij vaker meemaken is onveiligheid door de (vaak zeer) slechte wegen, het ontbreken van een stoep/ruimte om te lopen als voetganger en het totale gebrek aan naleving van de verkeersregels.
Net als Wilma (m'n oudste zus) ben ik al een keer gevallen langs de weg door de slechte staat.
En de meeste ongelukken, zo'n 10 "live" die we gezien hebben hadden te maken met een Matatu of buschauffeur en (waarschijnlijk) inhaal manouvres.
Met wegen als dit (ja, autos rijden hier overheen) is het geen wonder dat ongelukken gebeuren.
Een andere groot probleem is natuurlijk de fysieke gezondheid... Een zonnesteek zit in een klein hoekje ;-))) Of zonne bultjes/uitslag, verbranden etc. voor alle wazungu. Andere, meer serieuze zaken zijn natuurlijk ziektes als malaria, een (maag) infectie, en natuurlijk de valpartijen door de slechte wegen.
Wij hebben tot op heden voornamelijk last gehad van onze maag (alle 4), schaafwonden (alle drie behalve Jane), wat zonnebultjes, insectenbeten - muggen bulten (allemaal) wat verkoudheidjes (allen), geirriteerde ogen en een ingegroeide teennagel (Peter).Dat laatste ben ik vorige week maandag aan geholpen (had natuurlijk niks te maken met in Nairobi zijn). Het was echt nodig en ondanks mijn nogal kinderachtige problemen met naalden (en pijn ;-) heb ik na 2 injecties, 2 sneetjes en 2x laseren een "nieuwe teen" die nu alleen nog moet helen om problemen in de toekomst (hopelijk) te voorkomen.
Maar over het algemeen voelen wij ons hier niet onveilig, "onze wijk" Kilimani (en die eromheen) Lavington en Hurlingham zijn redelijk veilig. We doen geen 'domme' dingen (overmatig duidelijk dure dingen bij je hebben - je in grote groepen mensen mengen - je bemoeien met {verkeers-} ruzies - in het donker buiten lopen) en gebruiken meestal onze vaste chauffeurs en over het algemeen ons gezond verstand ;-)
De meeste Kenianen die wij (toevallig) ontmoeten zijn vriendelijk, groeten vaak of maken soms een praatje.
Oogcontact en vriendelijk terug groeten is meestal voldoende, je went aan de bedelverhalen: "boss, I don't have a job and need to take care of the children" - "Mister, look I need new shoes" om er een paar te noemen. Maar vriendelijk luisteren en zeggen dat je (helaas) niet kunt helpen is meestal genoeg.
Ook een paar woorden in Swahili maakt de meeste mensen wel aan het lachen en ze laten je met rust ...
******************************************************************
We've been here now for over 8 months and have some insight now into this topic, I think. So this is a piece about safety at home and security on the street around us, about the Kenyan people and of course health and so on.
Beforehand we were warned extensively by everyone about 'Nairobbery' (nickname for Nairobi due to all the attacks and violence) and how criminal and unsafe it was. OK, we thought, it is what it is, but our new child is from there so we will just go and see, and live behind a fence with security.
Quite often in the night, the alarm at our building goes off a couple of times. So we know at least that it works :-) (It's a very sensitive fence, which is good, but the merest leaf or snail that touches it, sets it off). The first line of defence against people who you don't want to let too close, is the gate and perimeter fence.
This is the fence in the back garden, about 7 feet tall with electric fence at the top and barbed wire at the bottom.
There are several companies who supply gates and fences, usually metal fencing with electric wires about and nasty barbed wire at the bottom like this.
Elephence
Instarect: The New Ripper Razor Wire - Not to be tangled with! (What we have at Brookview)
Advance notice of intrusion that activates alarm upon violation, causing the intruder to retreat
This is not so intersting, but there are different degrees of barbed wire.
Ngombe (Cattle)
Barbed Wire is made from the finest high tensile steel and galvanized to the highest international standards using special high grade Zinc. It is reverse twisted to prevent the wire from ‘springing’ at the time of unwinding and fixing the barbed wire to poles. (Ngombe 3” and Ngombe 6”). The Ngombe 3” barbed wire rolls provide more barbs on the wire as the barbs are spaced at 3 inch intervals.
Simba is manufactured under licensed from Bekaert one of the world’s largest barbed wire manufacturers. It is made from high tensile steel and galvanized using the best Belgian technology, giving the customer the best rust protection and durability.
Nyati ( Buffalo) is a ‘tough type’ of barbed wire. It is made from a thicker wire than ‘Ngombe’ yet is also made of high quality galvanized steel.
This last one is very nasty because it has triangular shaped razors on it which stay stuck in your skin and cause nasty scars as I can attest to when I got my foot tangled in it the first week we were here.
After the in-breakers have tackled the fence, electric fence and barbed wire, they then have to get past te guards and there is also enough choice here. Here are some companies:
* Lee Security Services with Martial Arts (fun to watch I am sure!)
* Radar, a very big company with their headquarters just down the road from where we live. It seems to be a bit like a paramilitary organisation with men in green uniforms, black boots and caps and new recruits who march on the courtyard in front of the building. If you get close though, you will see that the men (boys) are less scary as they wear a pair of scruffy trainers or even flip-flops with their uniform. http://www.radar.co.ke/
"Insecurity is on a steady increase in Kenya, this demands more sophisticated deterrence solutions. It’s no doubt then, that clients continuously experience frustrations owing to security incompetence."
*B&M : Bob Morgan Security - is another big compnay set up by an ex-police chief.
http://www.bmsecurity.com/
Other companies are: * KK Security, * 911 nine one one for total peace of mind, *Gillys protection & investigation (with a very nice uniform) * and the large G4S and Brinks.
Almost all offer the same services: CCTV, electric alarm systems, security through (electric) fences, guards and armed guards who come in response to an emergency call.
However a big problem with this is, that the so-called Rapid Response Units may be at the scene quickly but they are often only equipped with rubber bats facing armed robbers and criminals who are not afraid to shoot. One of our taxi drivers worked for a long time at one of the bigger security firms as a captain, but quit when the colleague standing next to him was shot in cold blood in front of a gate where they had responded to a call. (And there you are with your rubber bat...)
To my mind, it's all about the appearance of safety and to make people FEEL better about safety. The difference between people who have a lot and those who have nothing is very big here. There are plenty of people here driving shiny Hummers, Mercedes or the latest Landcruiser which they park in front of their house and who have swimming pools in the back garden but many more who have a mud hut with one room, a corrugated metal roof, maybe one piece of furniture and who have to walk around. This leads to feelings of dissatisfaction to say the least, for many people.
Added to that is the fact that there are many (illegal) weapons circulating; borders are not 'closed' and there are plenty of people with little or nothing to lose and use violence freely, and that causes the situation that there are many violent crimes here. The police force is also not very effective: seriously underpaid and undermanned and ill-equipped. They often have just one car (usually with no petrol) for a very large area. Sometimes the areas may be as big as 50 square km with one car and 15 policemen.
In the evening/night, street crime is the norm in many places. There are a lot of robberies by men on piri-piri's - motor scooters with 3 men on the back; the first is the driver, the middle one snatches the (laptop) bag with violence, maybe even slicing the strap with a knife, and the man at the back holds the middle one tight so they can speed away quickly.
Anyway, we rarely go out at night and if we do, we have one of our usual drivers. What is more of a problem really is the safety situations created by the (often very) bad state of the roads, the absence of a pavement or walkway which means as a pedestrian you have to walk in the road, bad street lighting and a total disregard for the road rules.
Like my sister Wilma, I have fallen at least once in the street. And we have seen at least 10 'live' accidents caused by a matatu or bus driver doing dangerous overtaking manoevres.
With roads like this (yes, cars drive over this), is it any wonder that there are accidents and people trip?
Another big problem is of course the physical health. It's very easy to get sunstroke without realising it. And we all suffer from heat rashes, or sun burn which happens to all us wazungu (white people :-))
Other more serious problems are of course things like malaria, (stomach) infections and of course falls on the poor roads.
Up to now the main problem we've all had is stomach problems. All 4 of us have suffered at one time or another. Also cuts and wounds due to falling (everyone except Jane), heat rashes, insect bites, cold and flu symptoms, irritated eyes (all of us) and an ingrown toe nail (Peter, which you can't blame on being in Kenya!) I was surgically helped on my toe last week, it was really necessary and despite my quite child-like fear of pain and needles I had 2 injections, 2 cuts and 2 laser treatments. I now have a 'new' toe with a narrower nail which just needs to heal to hopefully avoid any future problems.
But generally speaking we feel pretty safe in "our neighbourhood" Kilimani (and the others close by) Lavington and Hurlingham.We try and do nothing 'silly': obviously carry expensive things with you - mix with large crowds - getiing involved in (traffic) arguments - walk outside in the dark - and usually we use our regular drivers and our common sense ;-)
Most of the Kenyans we meet (at random) are friendly, quite often greet you and sometimes have a short conversation with you. Making eyecontact and answering in a friendly way is usually enough, You get used to the begging stories: "boss, I don't have a job and need to take care of the children" - "Mister, look I need new shoes" to name a few. But listening in a friendly way and saying (unfortunately) you can not help is usually enough. Also a few words in Swahili will make the most people smile and they leave you alone ...
Dus een stukkie over veiligheid 'thuis' en beveiliging en ook op straat om ons heen met de Keniaanse mensen, en natuurlijk gezondheid en zo.
Van tevoren waren we uitgebreid 'gewaarschuwd' door iedereen dat 'Nairobbery' (bijnaam vanwege de overvallen) erg crimineel en onveilig is/was. Tja dachten we dat is dan maar zo, maar daar gaat wel ons nieuwe kind vandaan komen, dus dan maar achter een hek en bewaking...
Nu, afgelopen nacht ging het alarm weer een paar keer af midden in de nacht bij ons apartementencomplex.
Dus we zitten/liggen in ieder geval veilig ;-)) De 1ste verdediging tegen mensen die je niet dichterbij wil laten komen is het hek en de "perimeter fence".
Er zijn verschillende bedrijven en merken die de hekwerken, meestal draad met electriciteit erop en het gemene prikkeldraad leveren, hier wat meer info en hun 'slogans' :
Elephence
Advance notice of intrusion that activates alarm upon violation, causing the intruder to retreat
In prikkeldraad zijn er verschillende gradaties;
Ngombe (Cattle = Vee)
Barbed Wire is made from the finest high tensile steel and galvanized to the highest international standards using special high grade Zinc. It is reverse twisted to prevent the wire from ‘springing’ at the time of unwinding and fixing the barbed wire to poles. (Ngombe 3” and Ngombe 6”). The Ngombe 3” barbed wire rolls provide more barbs on the wire as the barbs are spaced at 3 inch intervals.
Simba is manufactured under licensed from Bekaert one of the world’s largest Barbed Wire manufacturers. It is made from high tensile steel and galvanized using the best Belgian technology, giving the customer the best rust protection and durability.
Nyati ( Buffalo = Buffels) is a ‘tough type’ of barbed wire. It is made from a thicker wire than ‘Ngombe’ yet is also made of high quality galvanized steel.
De laatste is erg gemeen omdat er 'driehoekige mesjes' aan het draad hangen die in de huid prikken en gemene littekens veroorzaken, zoals ik al de eerste week merkte toen ik er hier in bleef hangen met mijn voet..
* Lee Security Services with Martial Arts (vast leuk om naar te kijken ;-)
* Radar, is een erg groot bedrijf die het hoofdkantoor hier om de hoek heeft waar wij nu wonen.
Het lijkt een beetje op een paramilitaire organisatie met de groene uniformen, zwarte laarzen en caps en de nieuwe recruiten die marcheren op de verzamelplek voor hun gebouw.
Als je dichterbij komt en de mannen (jongens) ziet dan wordt het wat minder 'eng', een uniform met een paar kapotte gympen of zelfs slippers eronder. http://www.radar.co.ke/
"Insecurity is on a steady increase in Kenya, this demands more sophisticated deterrence solutions. It’s no doubt then, that clients continuously experience frustrations owing to security incompetence."
*B&M : Bob Morgan Security is een ander groot bedrijf opgericht door een ex-politiecommissaris.
http://www.bmsecurity.com/
Andere bedrijven zijn: * KK Security, * 911 nine one one for total peace of mind, *Gillys protection & investigation (met een heel mooi /with a very nice uniform) * En de grote G4S en Brinks.
Bijna allemaal hebben ze dezelfde services, CCTV, elektronische alarmsystemen, bewaking door (elektrische) hekken, gewone bewakers, honden brigades en gewapende bewakers die komen na een alarmoproep. ***
Het gaat vaak, naar ons idee, om het (schijn - ?) GEVOEL van onveiligheid wat mensen hier hebben.
Het verschil tussen de mensen die het goed hebben en zij die niets hebben is hier ontzettend groot!
Een Hummer, Mercedes en nieuwe Landcruiser voor het huis en een zwembad vergeleken met een hutje met 1 kamer gemaakt van golfplaat en modder met (misschien) 1 stuk meubilair erin oh en natuurlijk de benenwagen roept natuurlijk bepaalde gevoelens van ontevredenheid op...
Plus het feit dat er veel (illegale) wapens in omloop zijn, de grenzen zijn niet 'dicht', en er voldoende mensen zijn die 'niets' (of erg weinig) te verliezen hebben en men hier anders denkt over het gebruik van geweld maakt dat er zeker wel veel ernstige misdrijven zijn. Ook is het politie corps niet het meest effectieve onderdeel hier, zwaar onderbetaald, slechte materialen en vaak maar 1 auto (zonder benzine!) voor een erg groot gebied. Soms zijn het oppervlaktes tot aan de grote van de provincie Utrecht die door 1 auto en 15 man in de gaten gehouden moeten worden.
Vandaar dat de enorme hoeveelheid aan prive bewaking niet zo verbaast.
***Het probleem daarmee, het laatste is (Rapid Response Units noemen ze dat) wel (relatief) snel ter plaatse kunnen zijn, maar het vaak moeten doen met gummiknuppels ten op zichte van gewapende overvallers die niet bang zijn om ook echt te schieten. Een van onze vaste chauffeurs werkte lang bij 1 van de bekende beveiligings bedrijven als 'captain' maar stopte toen zijn collega in koelenbloede werd doodgeschoten door een hek waar hij bij stond. (En daar sta je dan met je gummy knuppeltje....)
's Avonds is straatroof normaal op veel plekken (zie foto toevoegen Nairobi) vaak door piri-piri's, motorfietsen met 3 jongemannen erop: 1 chauffeur, de middelste die de (laptop) tas met geweld afpakt, en de achterste persoon die de middelste vasthoudt zodat er meteen doorgereden kan worden.
Maar goed, heel erg vaak gaan wij 's avonds niet uit, en dan meestal dichtbij of met 1 van de ons bekende chauffeurs. Wat wij vaker meemaken is onveiligheid door de (vaak zeer) slechte wegen, het ontbreken van een stoep/ruimte om te lopen als voetganger en het totale gebrek aan naleving van de verkeersregels.
Net als Wilma (m'n oudste zus) ben ik al een keer gevallen langs de weg door de slechte staat.
En de meeste ongelukken, zo'n 10 "live" die we gezien hebben hadden te maken met een Matatu of buschauffeur en (waarschijnlijk) inhaal manouvres.
(Boven) Hier stonden ooit paaltjes maar die zijn weg door ongelukken, de gaten blijven gewoon net als (verderop) de stenen die losgekomen zijn.
Een andere groot probleem is natuurlijk de fysieke gezondheid... Een zonnesteek zit in een klein hoekje ;-))) Of zonne bultjes/uitslag, verbranden etc. voor alle wazungu. Andere, meer serieuze zaken zijn natuurlijk ziektes als malaria, een (maag) infectie, en natuurlijk de valpartijen door de slechte wegen.
Maar over het algemeen voelen wij ons hier niet onveilig, "onze wijk" Kilimani (en die eromheen) Lavington en Hurlingham zijn redelijk veilig. We doen geen 'domme' dingen (overmatig duidelijk dure dingen bij je hebben - je in grote groepen mensen mengen - je bemoeien met {verkeers-} ruzies - in het donker buiten lopen) en gebruiken meestal onze vaste chauffeurs en over het algemeen ons gezond verstand ;-)
De meeste Kenianen die wij (toevallig) ontmoeten zijn vriendelijk, groeten vaak of maken soms een praatje.
Oogcontact en vriendelijk terug groeten is meestal voldoende, je went aan de bedelverhalen: "boss, I don't have a job and need to take care of the children" - "Mister, look I need new shoes" om er een paar te noemen. Maar vriendelijk luisteren en zeggen dat je (helaas) niet kunt helpen is meestal genoeg.
Ook een paar woorden in Swahili maakt de meeste mensen wel aan het lachen en ze laten je met rust ...
******************************************************************
We've been here now for over 8 months and have some insight now into this topic, I think. So this is a piece about safety at home and security on the street around us, about the Kenyan people and of course health and so on.
Beforehand we were warned extensively by everyone about 'Nairobbery' (nickname for Nairobi due to all the attacks and violence) and how criminal and unsafe it was. OK, we thought, it is what it is, but our new child is from there so we will just go and see, and live behind a fence with security.
Quite often in the night, the alarm at our building goes off a couple of times. So we know at least that it works :-) (It's a very sensitive fence, which is good, but the merest leaf or snail that touches it, sets it off). The first line of defence against people who you don't want to let too close, is the gate and perimeter fence.
This is the fence in the back garden, about 7 feet tall with electric fence at the top and barbed wire at the bottom.
Elephence
Advance notice of intrusion that activates alarm upon violation, causing the intruder to retreat
This is not so intersting, but there are different degrees of barbed wire.
Ngombe (Cattle)
Barbed Wire is made from the finest high tensile steel and galvanized to the highest international standards using special high grade Zinc. It is reverse twisted to prevent the wire from ‘springing’ at the time of unwinding and fixing the barbed wire to poles. (Ngombe 3” and Ngombe 6”). The Ngombe 3” barbed wire rolls provide more barbs on the wire as the barbs are spaced at 3 inch intervals.
Simba is manufactured under licensed from Bekaert one of the world’s largest barbed wire manufacturers. It is made from high tensile steel and galvanized using the best Belgian technology, giving the customer the best rust protection and durability.
Nyati ( Buffalo) is a ‘tough type’ of barbed wire. It is made from a thicker wire than ‘Ngombe’ yet is also made of high quality galvanized steel.
This last one is very nasty because it has triangular shaped razors on it which stay stuck in your skin and cause nasty scars as I can attest to when I got my foot tangled in it the first week we were here.
After the in-breakers have tackled the fence, electric fence and barbed wire, they then have to get past te guards and there is also enough choice here. Here are some companies:
* Lee Security Services with Martial Arts (fun to watch I am sure!)
* Radar, a very big company with their headquarters just down the road from where we live. It seems to be a bit like a paramilitary organisation with men in green uniforms, black boots and caps and new recruits who march on the courtyard in front of the building. If you get close though, you will see that the men (boys) are less scary as they wear a pair of scruffy trainers or even flip-flops with their uniform. http://www.radar.co.ke/
"Insecurity is on a steady increase in Kenya, this demands more sophisticated deterrence solutions. It’s no doubt then, that clients continuously experience frustrations owing to security incompetence."
*B&M : Bob Morgan Security - is another big compnay set up by an ex-police chief.
http://www.bmsecurity.com/
Other companies are: * KK Security, * 911 nine one one for total peace of mind, *Gillys protection & investigation (with a very nice uniform) * and the large G4S and Brinks.
Almost all offer the same services: CCTV, electric alarm systems, security through (electric) fences, guards and armed guards who come in response to an emergency call.
However a big problem with this is, that the so-called Rapid Response Units may be at the scene quickly but they are often only equipped with rubber bats facing armed robbers and criminals who are not afraid to shoot. One of our taxi drivers worked for a long time at one of the bigger security firms as a captain, but quit when the colleague standing next to him was shot in cold blood in front of a gate where they had responded to a call. (And there you are with your rubber bat...)
To my mind, it's all about the appearance of safety and to make people FEEL better about safety. The difference between people who have a lot and those who have nothing is very big here. There are plenty of people here driving shiny Hummers, Mercedes or the latest Landcruiser which they park in front of their house and who have swimming pools in the back garden but many more who have a mud hut with one room, a corrugated metal roof, maybe one piece of furniture and who have to walk around. This leads to feelings of dissatisfaction to say the least, for many people.
Added to that is the fact that there are many (illegal) weapons circulating; borders are not 'closed' and there are plenty of people with little or nothing to lose and use violence freely, and that causes the situation that there are many violent crimes here. The police force is also not very effective: seriously underpaid and undermanned and ill-equipped. They often have just one car (usually with no petrol) for a very large area. Sometimes the areas may be as big as 50 square km with one car and 15 policemen.
It is therefore no wonder there is so much private security.
In the evening/night, street crime is the norm in many places. There are a lot of robberies by men on piri-piri's - motor scooters with 3 men on the back; the first is the driver, the middle one snatches the (laptop) bag with violence, maybe even slicing the strap with a knife, and the man at the back holds the middle one tight so they can speed away quickly.
Anyway, we rarely go out at night and if we do, we have one of our usual drivers. What is more of a problem really is the safety situations created by the (often very) bad state of the roads, the absence of a pavement or walkway which means as a pedestrian you have to walk in the road, bad street lighting and a total disregard for the road rules.
Like my sister Wilma, I have fallen at least once in the street. And we have seen at least 10 'live' accidents caused by a matatu or bus driver doing dangerous overtaking manoevres.
There used to be bollards here to protect the pedestrians from traffic but they have been long since knocked down by accidents
Another big problem is of course the physical health. It's very easy to get sunstroke without realising it. And we all suffer from heat rashes, or sun burn which happens to all us wazungu (white people :-))
Other more serious problems are of course things like malaria, (stomach) infections and of course falls on the poor roads.
But generally speaking we feel pretty safe in "our neighbourhood" Kilimani (and the others close by) Lavington and Hurlingham.We try and do nothing 'silly': obviously carry expensive things with you - mix with large crowds - getiing involved in (traffic) arguments - walk outside in the dark - and usually we use our regular drivers and our common sense ;-)
Most of the Kenyans we meet (at random) are friendly, quite often greet you and sometimes have a short conversation with you. Making eyecontact and answering in a friendly way is usually enough, You get used to the begging stories: "boss, I don't have a job and need to take care of the children" - "Mister, look I need new shoes" to name a few. But listening in a friendly way and saying (unfortunately) you can not help is usually enough. Also a few words in Swahili will make the most people smile and they leave you alone ...
Friday, 19 April 2013
Over van alles en ook nog wat - Update, a bit about everything
Hallo Allemaal, Nairobi 19 april 2013
Gisteren kregen we dan eindelijk weer eens een stukje goed nieuws vanuit onze advocaat.
De Adoption Order is binnen en hij stuurde deze door, gedateerd op 17-04-2013.
In principe had dit, gewoonlijk een week na de uitspraak moeten zijn op 11-04 dus.
We hebben nu de uitspraak van de rechter zwart op wit dat we naar Keniaans recht een zoon hebben, die Kieran Kuyanda Rison heet! Nu is het wachten nog op het 2de formulier het Adoption Certificate wat vaak langer duurt...
Daarna kunnen we een Keniaans paspoort aanvragen en naar de Nederlandse Ambassade voor alle formaliteiten daar...
Dusse, we hopen natuurlijk nog steeds in Mei, maar het schuift wel steeds meer op naar de 'visa datum'.
Als het zover is, en de vlucht is geboekt, dan natuurlijk meer nieuws hier! We hopen wel op een rustige kennismaking van Kieran met zijn nieuwe woonplaats en huis, en zullen dus daarom kiezen voor een andere aankomst dan met Matthew een aantal jaar geleden.
Ondertussen in Nairobi, wat gebeurt er nog meer ? We hebben wat technische problemen, de Acer notepad wil nu echt niets meer doen, en buiten werktijd gebruik ik Jane haar laptop, ik heb de:
Pagina's bijgewerkt: - The Pages are updated:
Tijdslijn - Timeline Adoption Procedure
Overzicht berichten (meer dan 100!) - Summary Posts
en Nairobi Aanbevolen pagina - and Nairobi Recommended
We zijn nog naar Toi Market geweest, om voor Kieran een Keniaanse voetbal outfit te kopen en hebben zo al wat "souveniers en herinneringen" verzameld om mee terug te nemen.
Matthew is geheel verslingerd aan zijn (gedeeltelijk zelfverdiende) iPod die tante Wilma mee bracht voor zijn verjaardag en moet er af en toe van los getrokken worden om andere ook wel belangrijke zaken te doen als eten en slapen. Hij is in ieder geval erg blij om weer naar school te gaan na de 2 weekjes Paasvakantie !
We proberen hier te werken aan begrip bij de Kenianen over hoe de adoptie procedure werkt, dat het allemaal goed geregeld is en een serieuze aangelegenheid! en mensen voorzichtig mee te delen dat we toch hopen binnen een maand weg te gaan.
Er zijn een aantal mensen die nu eenmaal gewend zijn ons bijna dagelijks te zien en hun inkomen hangt deels af van ons gebruik van hun diensten. (De taxi's - was- en schoonmaak dames - krantenman - bloemenman)
We moeten nadenken over het Kwaheri - afscheid van de jongens op school en de laatste betalingen regelen, schoolgeld en schoolbus. Ook Kieran begint zijn draai te vinden in de klas, in het begin waren het vooral Saskia en Janelle wat we aan namen hoorden als hij thuis kwam (als bieb/vrijwillige ouder ken ik de meeste kinderen wel). Nu is ook Ben toegevoegd aan dit rijtje. Onze jongens spelen nu regelmatig met Owen (groep 4) en zijn broertje Ben (groep1) en Owen is ook al eens hier geweest, het kan straks nog wel even lastig worden om Tot Ziens te zeggen...
Ondertussen hebben we, ik Pickwick Dutch Tea blend drinkend, het intervieuw met het nieuwe Koningspaar grotendeels gezien via Uitzending Gemist, want we moeten wel een beetje op de hoogte blijven! Als onderdeel van het Oranje comite in Nairobi ;-)
Dan zal ik wel weer 'normaal' lopen verwacht ik, want ben geholpen aan een ingegroeide teennagel.
(meer in Dangerous Nairobi - Safety & Security)
Jane ondertussen werkt weer gewoon lekker door na haar weekje vakantie, veel telefoontjes en ook regelmatig in de avond door het tijdsverschil met, vooral Amerika. Maar ze weet nog een paar weken volle kracht en dan breekt voor haar de 'rustige' tijd aan. Als we terug zijn zal ze wat (adoptie) verlof opnemen.
We hebben nu een leuk, voor ons best "druk" weekend om naar uit te kijken. Vanavond komt Tante Wilma weer naar Nairobi met Mike (om zondag naar Nederland te vliegen), we hebben een borrel bij een nieuwe (Europese) collega van Jane die hier is komen werken - Zaterdag koffie met andere adoptie ouders om aantekeningen te vergelijken ;-) en Matthew heeft een verjaardagsfeestje van een klasgenootje (ouders welkom) - en dan de Zondag!
Op Zondag is er een speciale dienst voor Kieran bij Church on the Rock - Grace Children's Center en nemen we met de jongens afscheid van het tehuis waar hij bijna 4 jaar gewoond heeft. We hopen dit te doen met Wilma & Mike en ook Luc & Inne hopen daar bij te zijn. (Meer over de dienst later in Religion een stukkie wat er ook nog aan komt). Daarna willen we gaan lunchen met zijn allen om het een hele leuke middag te maken.
Wij, Jane en/of ik zullen nog wel een keer terug gaan naar Grace omdat we de kleren en speelgoed hier willen doneren voordat we weggaan. Maar dat zal een kort bezoekje worden zonder Kieran en Matthew.
Goed, we hopen dat eenieder nu weer een beetje op de hoogte is van alle belangrijke en minder belangrijke zaken en alvast een goed weekend gewenst!
-- Kuona wewe katika may ! -- Kwaheri katika May! -- Hopefully tutakuwa kuona wewe katika may..
Hello everyone, Nairobi 19th april 2013
Yesterday we finally got some good news from our lawyer. The Adoption Order has been granted, dated 17th April 2013. In principle this should have been ready a week after the judgement, on 11th April but he told us that due to 'aftermath of the elections' it was delayed. We now have the court's decision in black and white that we have adopted Kieran Kuyanda Rison for the Kenyan law. Now we need to wait for the second document, the Adoption Certificate which usually takes longer; he said we would have it by next Friday, so we will see....
After that we can apply for a Kenyan passport and once we have that, go to the Dutch Embassy for all the formalies there (visa for Netherlands, temporary residence permit).
So, we are still hoping to be home in May, but the date is shifting ever closer to the expiry of our visas again, on 14th May. When we get to that point and the flights are booked, we will post it here. We are planning a quiet home coming to let Kieran get used to his new home and environment in peace, and will therefore plan a different arrival than we had with Matthew a few years ago.
In the meantime in Nairobi, what else is happening? We've had some technical problems, the Acer notepad doesn't work at all any more so outside Jane's working hours I use her laptop. I have updated the following pages:
Tijdslijn - Timeline Adoption Procedure
Overzicht berichten (meer dan 100!) - Summary Posts
Nairobi Aanbevolen pagina - Nairobi Recommended
We have been to Toi Market again, we really recommend it for affordable clothes, to get Kieran a Kenyan football kit and have collected some souvenirs to take home too.
Matthew is totally addicted to his (partially self-paid for) iPod which Aunty Wilma brought with her from Holland (ordered from England) which he got for his birthday, and sometimes he has to be dragged away from it for important matters such as eating and sleeping :-) He is also really happy to be back at school after the 2 week Easter holiday.
We are trying to work on helping Kenyan people understand how the adoption procedure works, that it is all very well organised and is a serious business even if it takes a long time. We are carefully preparing the people we have contact with, to get used to the idea that we are hoping to leave within a month.
There are a number of people we have become used to seeing every day and whose income we have supported these last few months - the taxi drivers, the cleaners here who earn from us by doing our laundry, and to a lesser extent the newspaper seller out on the street and the man selling flowers on the corner.
We also have to think about 'Kwaheri' - the ceremonial 'goodbye' at school for the boys, and making the last payments for school and the school bus. Kieran is just beginning to get used to being at school and will have to leave his new friends behind - to start with he talked about Saskia and Janelle (as library dad and volunteer at school I know most children). But now he is also good friends with Ben who started in his class recently, whose elder brother Owen is in Matthew's class and the 4 boys play together regularly. It will be hard for both boys to say goodbye when the time comes :-(
This weel we also watched the interview on Dutch TV (via internet) with the Dutch Prince Willem-Alexander (and his wife Princess Maxima), who will take over the throne in The Netherlands on 30th April when Queen Beatrix abdicates after 33 years. We need to get back into the news and what is happening back home! This is a big event of course and the Dutch school is organising a party that day, with games and Dutch food and a big screen where we can all go and watch the abdication and crowning of King Willem-Alexander live. So that will be a good day.
Hopefully I will be able to walk normally again by then, as I have had some surgery on an ingrowing toe nail (more in Dangerous Nairobi - Safety & Security).
In the meantime Jane is also still working, back after our week's holiday at the coast. She's busy, is on the phone a lot especially in the evenings due to the time difference with her colleagues particularly those inthe US. But in a few weeks she will move into a quieter time, as she will take a lot of (adoption) leave when we get back home.
We have got a busy, but fun weekend ahead. This evening Aunty Wilma is returning to Nairobi with Mike (she will fly back to The Netherlands on Sunday evening), we also have a housewarming party to go to of one of Jane's new colleagues in the office here, who has moved from Europe). On Saturday some other adoption parents are coming for coffee to compare notes - they are hoping to fly home next week so we are just behind them in the process and can surely learn something from them. And Saturday afternoon Matthew is going to a pirate-themed birthday party of a classmate. Then Sunday!
On Sunday there is a special service for Kieran at Church on the Rock - the church affiliated with his children's home, Grace Children's Center. It's a 'Dedication' service, similar to what we know as a baptism. It will also be the boys' opportunity to say goodbye to all the children there so will be emotional. But we are taking cakes (for 90!) and hope to make it as fun as possible. Mike and Wilma are also coming with us and our Belgian friends Luc and Inne with their new son, so it will be great to have some support and friendly faces in the congregation. (More about the service later in a post around religion). We will round off the festivities with a lunch at restaurant Mediterraneo in Nairobi and hope to have a fun, memorable afternoon.
We, Jane and I, will go back to Grace one more time just before we leave, to donate Kieran's clothes and toys but it will be just a short visit without Kieran and Matthew.
Well I hope that everyone is up to date again with the important and not-so-important things going on here, and we wish you all a great weekend.
-- Kuona wewe katika may ! -- Kwaheri katika May! -- Hopefully tutakuwa kuona wewe katika may
(Goodbye and hope to see some of you in May!)
Gisteren kregen we dan eindelijk weer eens een stukje goed nieuws vanuit onze advocaat.
De Adoption Order is binnen en hij stuurde deze door, gedateerd op 17-04-2013.
In principe had dit, gewoonlijk een week na de uitspraak moeten zijn op 11-04 dus.
We hebben nu de uitspraak van de rechter zwart op wit dat we naar Keniaans recht een zoon hebben, die Kieran Kuyanda Rison heet! Nu is het wachten nog op het 2de formulier het Adoption Certificate wat vaak langer duurt...
Daarna kunnen we een Keniaans paspoort aanvragen en naar de Nederlandse Ambassade voor alle formaliteiten daar...
Dusse, we hopen natuurlijk nog steeds in Mei, maar het schuift wel steeds meer op naar de 'visa datum'.
Als het zover is, en de vlucht is geboekt, dan natuurlijk meer nieuws hier! We hopen wel op een rustige kennismaking van Kieran met zijn nieuwe woonplaats en huis, en zullen dus daarom kiezen voor een andere aankomst dan met Matthew een aantal jaar geleden.
Ondertussen in Nairobi, wat gebeurt er nog meer ? We hebben wat technische problemen, de Acer notepad wil nu echt niets meer doen, en buiten werktijd gebruik ik Jane haar laptop, ik heb de:
Pagina's bijgewerkt: - The Pages are updated:
Tijdslijn - Timeline Adoption Procedure
Overzicht berichten (meer dan 100!) - Summary Posts
en Nairobi Aanbevolen pagina - and Nairobi Recommended
We zijn nog naar Toi Market geweest, om voor Kieran een Keniaanse voetbal outfit te kopen en hebben zo al wat "souveniers en herinneringen" verzameld om mee terug te nemen.
Matthew is geheel verslingerd aan zijn (gedeeltelijk zelfverdiende) iPod die tante Wilma mee bracht voor zijn verjaardag en moet er af en toe van los getrokken worden om andere ook wel belangrijke zaken te doen als eten en slapen. Hij is in ieder geval erg blij om weer naar school te gaan na de 2 weekjes Paasvakantie !
We proberen hier te werken aan begrip bij de Kenianen over hoe de adoptie procedure werkt, dat het allemaal goed geregeld is en een serieuze aangelegenheid! en mensen voorzichtig mee te delen dat we toch hopen binnen een maand weg te gaan.
Er zijn een aantal mensen die nu eenmaal gewend zijn ons bijna dagelijks te zien en hun inkomen hangt deels af van ons gebruik van hun diensten. (De taxi's - was- en schoonmaak dames - krantenman - bloemenman)
We moeten nadenken over het Kwaheri - afscheid van de jongens op school en de laatste betalingen regelen, schoolgeld en schoolbus. Ook Kieran begint zijn draai te vinden in de klas, in het begin waren het vooral Saskia en Janelle wat we aan namen hoorden als hij thuis kwam (als bieb/vrijwillige ouder ken ik de meeste kinderen wel). Nu is ook Ben toegevoegd aan dit rijtje. Onze jongens spelen nu regelmatig met Owen (groep 4) en zijn broertje Ben (groep1) en Owen is ook al eens hier geweest, het kan straks nog wel even lastig worden om Tot Ziens te zeggen...
Ondertussen hebben we, ik Pickwick Dutch Tea blend drinkend, het intervieuw met het nieuwe Koningspaar grotendeels gezien via Uitzending Gemist, want we moeten wel een beetje op de hoogte blijven! Als onderdeel van het Oranje comite in Nairobi ;-)
Dan zal ik wel weer 'normaal' lopen verwacht ik, want ben geholpen aan een ingegroeide teennagel.
(meer in Dangerous Nairobi - Safety & Security)
Jane ondertussen werkt weer gewoon lekker door na haar weekje vakantie, veel telefoontjes en ook regelmatig in de avond door het tijdsverschil met, vooral Amerika. Maar ze weet nog een paar weken volle kracht en dan breekt voor haar de 'rustige' tijd aan. Als we terug zijn zal ze wat (adoptie) verlof opnemen.
We hebben nu een leuk, voor ons best "druk" weekend om naar uit te kijken. Vanavond komt Tante Wilma weer naar Nairobi met Mike (om zondag naar Nederland te vliegen), we hebben een borrel bij een nieuwe (Europese) collega van Jane die hier is komen werken - Zaterdag koffie met andere adoptie ouders om aantekeningen te vergelijken ;-) en Matthew heeft een verjaardagsfeestje van een klasgenootje (ouders welkom) - en dan de Zondag!
Op Zondag is er een speciale dienst voor Kieran bij Church on the Rock - Grace Children's Center en nemen we met de jongens afscheid van het tehuis waar hij bijna 4 jaar gewoond heeft. We hopen dit te doen met Wilma & Mike en ook Luc & Inne hopen daar bij te zijn. (Meer over de dienst later in Religion een stukkie wat er ook nog aan komt). Daarna willen we gaan lunchen met zijn allen om het een hele leuke middag te maken.
Wij, Jane en/of ik zullen nog wel een keer terug gaan naar Grace omdat we de kleren en speelgoed hier willen doneren voordat we weggaan. Maar dat zal een kort bezoekje worden zonder Kieran en Matthew.
Goed, we hopen dat eenieder nu weer een beetje op de hoogte is van alle belangrijke en minder belangrijke zaken en alvast een goed weekend gewenst!
-- Kuona wewe katika may ! -- Kwaheri katika May! -- Hopefully tutakuwa kuona wewe katika may..
Hello everyone, Nairobi 19th april 2013
Yesterday we finally got some good news from our lawyer. The Adoption Order has been granted, dated 17th April 2013. In principle this should have been ready a week after the judgement, on 11th April but he told us that due to 'aftermath of the elections' it was delayed. We now have the court's decision in black and white that we have adopted Kieran Kuyanda Rison for the Kenyan law. Now we need to wait for the second document, the Adoption Certificate which usually takes longer; he said we would have it by next Friday, so we will see....
After that we can apply for a Kenyan passport and once we have that, go to the Dutch Embassy for all the formalies there (visa for Netherlands, temporary residence permit).
So, we are still hoping to be home in May, but the date is shifting ever closer to the expiry of our visas again, on 14th May. When we get to that point and the flights are booked, we will post it here. We are planning a quiet home coming to let Kieran get used to his new home and environment in peace, and will therefore plan a different arrival than we had with Matthew a few years ago.
In the meantime in Nairobi, what else is happening? We've had some technical problems, the Acer notepad doesn't work at all any more so outside Jane's working hours I use her laptop. I have updated the following pages:
Tijdslijn - Timeline Adoption Procedure
Overzicht berichten (meer dan 100!) - Summary Posts
Nairobi Aanbevolen pagina - Nairobi Recommended
We have been to Toi Market again, we really recommend it for affordable clothes, to get Kieran a Kenyan football kit and have collected some souvenirs to take home too.
Matthew is totally addicted to his (partially self-paid for) iPod which Aunty Wilma brought with her from Holland (ordered from England) which he got for his birthday, and sometimes he has to be dragged away from it for important matters such as eating and sleeping :-) He is also really happy to be back at school after the 2 week Easter holiday.
We are trying to work on helping Kenyan people understand how the adoption procedure works, that it is all very well organised and is a serious business even if it takes a long time. We are carefully preparing the people we have contact with, to get used to the idea that we are hoping to leave within a month.
There are a number of people we have become used to seeing every day and whose income we have supported these last few months - the taxi drivers, the cleaners here who earn from us by doing our laundry, and to a lesser extent the newspaper seller out on the street and the man selling flowers on the corner.
We also have to think about 'Kwaheri' - the ceremonial 'goodbye' at school for the boys, and making the last payments for school and the school bus. Kieran is just beginning to get used to being at school and will have to leave his new friends behind - to start with he talked about Saskia and Janelle (as library dad and volunteer at school I know most children). But now he is also good friends with Ben who started in his class recently, whose elder brother Owen is in Matthew's class and the 4 boys play together regularly. It will be hard for both boys to say goodbye when the time comes :-(
This weel we also watched the interview on Dutch TV (via internet) with the Dutch Prince Willem-Alexander (and his wife Princess Maxima), who will take over the throne in The Netherlands on 30th April when Queen Beatrix abdicates after 33 years. We need to get back into the news and what is happening back home! This is a big event of course and the Dutch school is organising a party that day, with games and Dutch food and a big screen where we can all go and watch the abdication and crowning of King Willem-Alexander live. So that will be a good day.
Hopefully I will be able to walk normally again by then, as I have had some surgery on an ingrowing toe nail (more in Dangerous Nairobi - Safety & Security).
In the meantime Jane is also still working, back after our week's holiday at the coast. She's busy, is on the phone a lot especially in the evenings due to the time difference with her colleagues particularly those inthe US. But in a few weeks she will move into a quieter time, as she will take a lot of (adoption) leave when we get back home.
We have got a busy, but fun weekend ahead. This evening Aunty Wilma is returning to Nairobi with Mike (she will fly back to The Netherlands on Sunday evening), we also have a housewarming party to go to of one of Jane's new colleagues in the office here, who has moved from Europe). On Saturday some other adoption parents are coming for coffee to compare notes - they are hoping to fly home next week so we are just behind them in the process and can surely learn something from them. And Saturday afternoon Matthew is going to a pirate-themed birthday party of a classmate. Then Sunday!
On Sunday there is a special service for Kieran at Church on the Rock - the church affiliated with his children's home, Grace Children's Center. It's a 'Dedication' service, similar to what we know as a baptism. It will also be the boys' opportunity to say goodbye to all the children there so will be emotional. But we are taking cakes (for 90!) and hope to make it as fun as possible. Mike and Wilma are also coming with us and our Belgian friends Luc and Inne with their new son, so it will be great to have some support and friendly faces in the congregation. (More about the service later in a post around religion). We will round off the festivities with a lunch at restaurant Mediterraneo in Nairobi and hope to have a fun, memorable afternoon.
We, Jane and I, will go back to Grace one more time just before we leave, to donate Kieran's clothes and toys but it will be just a short visit without Kieran and Matthew.
Well I hope that everyone is up to date again with the important and not-so-important things going on here, and we wish you all a great weekend.
-- Kuona wewe katika may ! -- Kwaheri katika May! -- Hopefully tutakuwa kuona wewe katika may
(Goodbye and hope to see some of you in May!)
Thursday, 11 April 2013
A week in paradise! -- Een weekje in het paradijs.
By Jane - Nederlands & Info onderaan.
So, we have just returned from a break in the lap of luxury at Lantana Galu Beach on the Indian Ocean coast just south of Diani Beach, about 75km north of the Tanzanian border. We booked it a while ago, hoping it would be a lovely way to end our time in Kenya. The timing turned out great with the judgement the day before left Nairobi. So we could celebrate and charge our batteries for the final few weeks here.
We flew the 700-ish km with Safarilink in a 25-seater plane, a first for all of us to be in such a small plane and Kieran's first taste of flying, which he loved. He was not bothered by the take-off speed, bumps or landing and enjoyed every moment. This looks good for our flight home!
We enjoyed 5 days of sun, sea, sand, swimming and sweltering temperatures - 35oc in the day and 28oc at night, long live airco! It should be rainy season right now and the high temperatures are a sign that it is building up to the rain. Due to the elections and the fact that it should have been raining, the complex of ....villas and apartments was 90 o/o empty so we could have our pick of sunbeds and tables in the restaurant. Lantana is owned by the same people who own the building where we live - and others - in Nairobi so we enjoyed some discount otherwise we could not have stayed here, an ocean-side villa in high season is $730 USD per night!
We stayed in a garden-view apartment on the 3rd floor and could still see the ocean. The apartment was huge, an open kitchen/lounge/diner, a TV room with huge sofa, 2 en-suite bedrooms with airco and mosquito nets, a laundry room and balconies on all rooms with a huge verandah, we estimated 40 sq m with 2 sitting areas. Outside were tropical gardens ( a palm weaver with a yellow body, red head and black beak was nesting outside our bathroom) with bougainvillea, oleander, trailing orchids all over, flamboyant trees and other flowers I can't name. A small piece of paradise.
There were 2 infinity pools, one not far from our apartment and the other at the beach, a huge salt water pool at air temperature. The complex had a private beach with pristine white sand, palm trees and many crabs, and some seaweed would wash up when the wind was strong. The sea was pale aquamarine, warm as bathwater. This was also Kieran's first experience of the sea and again he wasn't phased at all, he looked around and took it it, then waded in on his own. He loved the sand, didn't like the salty water and big waves too much and didn't like the crabs at all, but they were more scared of him and scuttled away into their holes quickly.
Every morning a camel herder would walk his 3 camels on the beach and on the last morning Matthew had a ride. There was also a kite-riding school at the resort next door so we often saw them out on the ocean skimming between the fishermen in their traditional tiny wooden boats. On our beach walks we found many different colourful varieties of shells, crabs, sea urchins and one day a huge red starfish as big as a dinner plate. Just off the coast here and all the way down to Tanzania is coral reef and sandbars, one morning we walked about a half km out into the ocean, water just to our knees, on a sandbar.
Other than that, we did nothing but enjoy the weather, the beach, the pools and the restaurant which was poolside, open on 3 sides with ocean views all around. We all managed to forget about school, work and the adoption stress. It was a fantastic break, too short of course, and Wednesday afternoon we flew back to a rainy Nairobi, but still a warm 23 C.
---------------------------- Nederlands -----------------------------------
(door Jane)
Dus, we zijn net terug van een weekje bij het luxieuze Lantana Galu Beach aan de Indische Oceaan net ten Zuiden van Diani Beach, zo'n 75 km ten noorden van de grens met Tanzania.
We hadden het al een tijdje geleden geboekt, hopende op misschien een passende afsluiting van onze tijd in Kenia.Omdat we net de dag voordat we weggingen uit Nairobi de Uitspraak hadden was de timing prima.
Zo konden we vieren dat de gerechtelijke procedure over was en onze batterijen opladen voor de laatste weken hier.
We vlogen de ongeveer 700 km met Safarilink in een klein vliegtuigje met 25 zitplaatsen, de eerste keer in zo'n klein toestel en ook de eerste keer dat Kieran ging vliegen, wat hij fantatstisch vond.Hij vond het allemaal prima, opstijgen, de vlucht zelf met nogal wat turbulentie en de landing hij vond het allemaal prima. Wat goed is voor de terugvlucht naar Nederland!
Op een dag deden we een trip wat verder weg.Peter zijn zus Wilma is nu hier in Kenia, en woont net ten Noorden van Mombasa, ze kwam naar ons toe met Mike haar vriend en samen reden we naar Shimoni 65 km zuidelijker.
Uit de kust ligt het Kisite-Mpunguti Marine National Park; we gingen met een traditionele houten boot een aantal mijlen uit de kust voorbij de eilanden naar het nationale park om te snorkelen, te zwemmen om het koraal rif te zien en de vele exotische vissen & dolfijnen! Ze waren direct bij de boten en de mensen die al in het water waren, het was fantastisch!
We gingen met de boot naar een zandbank waar we konden lopen, een heel stuk van de kust vandaan, voordat het vloed werd en we weer aan boord moesten.Toen voeren we verder naar Wasini eiland waar we verse 'rabbit fish' (geen idee, als iemand de vertaling weet ??) en krab aten voor onze lunch, voordat we door de 'koraal tuinen' liepen een project wat geleid wordt door een collectief van lokale vrouwen die zo wat extra kunnen verdienen. (ze zochten een verpleegkundige, dus Wilma kreeg een baan aangeboden ;-)
Het is een water natuurpark met 'oud' koraal wat door de getijden soms wel maar meestal niet meer onder water staat en afgestorden (zwart) is.Het zijn allemaal verschillende grotes, en vormen omringd door een mangrove moeras, een spectaculair gezicht en we wandelden om de koraal heen op een plankier met af en toe een uitkijktoren.
---------------------------- Nederlands -----------------------------------
(door Jane)
Dus, we zijn net terug van een weekje bij het luxieuze Lantana Galu Beach aan de Indische Oceaan net ten Zuiden van Diani Beach, zo'n 75 km ten noorden van de grens met Tanzania.
We hadden het al een tijdje geleden geboekt, hopende op misschien een passende afsluiting van onze tijd in Kenia.Omdat we net de dag voordat we weggingen uit Nairobi de Uitspraak hadden was de timing prima.
Zo konden we vieren dat de gerechtelijke procedure over was en onze batterijen opladen voor de laatste weken hier.
We vlogen de ongeveer 700 km met Safarilink in een klein vliegtuigje met 25 zitplaatsen, de eerste keer in zo'n klein toestel en ook de eerste keer dat Kieran ging vliegen, wat hij fantatstisch vond.Hij vond het allemaal prima, opstijgen, de vlucht zelf met nogal wat turbulentie en de landing hij vond het allemaal prima. Wat goed is voor de terugvlucht naar Nederland!
We genoten van 5 dagen zon, zee, zand, zwemmen en zwetende temperaturen van 35oc overdag en 28oc 's nachts, lang leve de airco!
Het zou nu ongeveer het regen seizoen moeten zijn en de hogere temperaturen zijn een teken dat de regen er snel aankomt.Door de verkiezingen en nasleep daarvan en de start van het regenseizoen was het complex van ... villa's, bungalows en apartementen-penthouses 90% leeg dus we konden kiezen waar we wilden zitten bij het zwembad en in het restaurant.
Lantana is eigendom van dezelfde mensen als die eigenaar zijn van het gebouw waar we nu wonen - en meerdere Lantana's in Nairobi - dus we kregen een korting anders hadden we hier nooit kunnen overnachten, (en we zijn 'residents' van Kenia) voorbeeld een villa met uitzicht op de oceaan kost $730 dollar per nacht!
Wij verbleven in een apartement met tuinzicht op de 3de verdieping, maar konden nog steeds de oceaan zien.Het apartement was groot, een open keuken met alles erop en er aan / zitkamer met grote bank en 2 fateuils / een eettafel met 6 stoelen, een TV kamer met grote bank en 2 slaapkamers de grootste met badkamer, de andere met aparte badkamer en beide met balkon en ook airco en muggennetten en overal ventilatoren.Een waskamer met wasmachine en een ruim 'balkon' met openslaande deuren van zo'n 40 meter
met 2 zitgedeeltes.
Buiten waren er tropische tuinen ( een goudenpalm wevervogel, met een geel lijfje, rood hoofd en zwarte bek was een nest aan het bouwen buiten onze badkamer) en er waren Bougainvillea, Oleandere en Orchideeen hangend vanaf pergola's en nog veel meer bloemen waarvan we de namen niet weten. Een klein stukje paradijs.
Het zou nu ongeveer het regen seizoen moeten zijn en de hogere temperaturen zijn een teken dat de regen er snel aankomt.Door de verkiezingen en nasleep daarvan en de start van het regenseizoen was het complex van ... villa's, bungalows en apartementen-penthouses 90% leeg dus we konden kiezen waar we wilden zitten bij het zwembad en in het restaurant.
Lantana is eigendom van dezelfde mensen als die eigenaar zijn van het gebouw waar we nu wonen - en meerdere Lantana's in Nairobi - dus we kregen een korting anders hadden we hier nooit kunnen overnachten, (en we zijn 'residents' van Kenia) voorbeeld een villa met uitzicht op de oceaan kost $730 dollar per nacht!
Wij verbleven in een apartement met tuinzicht op de 3de verdieping, maar konden nog steeds de oceaan zien.Het apartement was groot, een open keuken met alles erop en er aan / zitkamer met grote bank en 2 fateuils / een eettafel met 6 stoelen, een TV kamer met grote bank en 2 slaapkamers de grootste met badkamer, de andere met aparte badkamer en beide met balkon en ook airco en muggennetten en overal ventilatoren.Een waskamer met wasmachine en een ruim 'balkon' met openslaande deuren van zo'n 40 meter
met 2 zitgedeeltes.
Buiten waren er tropische tuinen ( een goudenpalm wevervogel, met een geel lijfje, rood hoofd en zwarte bek was een nest aan het bouwen buiten onze badkamer) en er waren Bougainvillea, Oleandere en Orchideeen hangend vanaf pergola's en nog veel meer bloemen waarvan we de namen niet weten. Een klein stukje paradijs.
Er waren 2 mooie zwembaden, 1 dichtbij ons apartement en de ander bij het strand, een groot zout water zwembad met de warmte van de buitenlucht.
Het complex heeft een prive strand met wit zand, palmbomen en veel krabben, en af en toe wat zeewier als de wind sterk was.(wat meteen werd weggehaald door het aanwezige personeel)
Het oceaanwater was lichtblauw en net zo warm als badwater. (door zandbanken en koraal zijn er veel ondiepe gedeelten aan de zuidkust waar het goed kan opwarmen)
Dit was ook de eerste keer voor Kieran om in de oceaan (of zee) te gaan, en weer onderging hij het kalmpjes, hij keek eens rond en stapte toen alleen het water in.
Hij vond het zand fantastisch, vond het te zoute water niet zo, en ook de grote golven niet, en vond de krabben al helemaal niets, maar ze waren banger voor hem dan andersom en ze kropen snel weg in het zand als je er aan kwam.
Het complex heeft een prive strand met wit zand, palmbomen en veel krabben, en af en toe wat zeewier als de wind sterk was.(wat meteen werd weggehaald door het aanwezige personeel)
Het oceaanwater was lichtblauw en net zo warm als badwater. (door zandbanken en koraal zijn er veel ondiepe gedeelten aan de zuidkust waar het goed kan opwarmen)
Dit was ook de eerste keer voor Kieran om in de oceaan (of zee) te gaan, en weer onderging hij het kalmpjes, hij keek eens rond en stapte toen alleen het water in.
Hij vond het zand fantastisch, vond het te zoute water niet zo, en ook de grote golven niet, en vond de krabben al helemaal niets, maar ze waren banger voor hem dan andersom en ze kropen snel weg in het zand als je er aan kwam.
Elke morgen kwam er een herder met 3 kamelen voorbij op het strand en op de laatste ochtend ging Matthew een ritje maken.Er was ook een vlieger-surf school bij complex naast die van ons dus we zagen de kite-surfers vaak tussen de traditionele houten vissers bootjes op de oceaan.
Op onze strandwandelingen vonden we vele verschillende schelpen in kleurrijke variaties, krabben, zee-egels en op een dag een grote rode zeester zo groot als een bord.Net uit de kust hier en helemaal naar Tanzania toe is er koraal rif en zandbanken, op een ochtend wandelden we een halve kilometer de oceaan in, water maar tot aan onze knieen, op een zandbank.
Op onze strandwandelingen vonden we vele verschillende schelpen in kleurrijke variaties, krabben, zee-egels en op een dag een grote rode zeester zo groot als een bord.Net uit de kust hier en helemaal naar Tanzania toe is er koraal rif en zandbanken, op een ochtend wandelden we een halve kilometer de oceaan in, water maar tot aan onze knieen, op een zandbank.
Behalve dat, deden we niets anders dan genieten van het weer, het strand, de zwembaden, en het restaurant bij het zwembad, wat aan 3 kanten open was met uitzicht op de oceaan.
We konden allemaal even vergeten dat er school & huiswerk was, werk en adoptie stress en onzekerheid.Het was een goede week, te kort natuurlijk, en Woensdag vlogen we terug naar Nairobi waar het regende maar nog steeds een warme 23 graden is.
Info: - Information :
For the apartments at Galu Beach & in Nairobi - voor de apartementen bij Galu Beach en Nairaobi
http://www.lantana-galu-beach.co.ke/
We flew to - Wij vlogen naar :
Ukunda Airstrip, Diani Beach Airpoirt from Wilson Airport in Nairobi with Safarilink.
A bit more than an hours flight.
http://www.flysafarilink.com/
The day trip we arranged locally (thanks to Mike!) this is much cheaper than arranging it in Diani!
But you do have to haggle a bit and be aware of the different costs: boat trip - entrance to the park fees - lunch at Wasini.
http://www.kws.org/parks/parks_reserves/KMNP.html
We konden allemaal even vergeten dat er school & huiswerk was, werk en adoptie stress en onzekerheid.Het was een goede week, te kort natuurlijk, en Woensdag vlogen we terug naar Nairobi waar het regende maar nog steeds een warme 23 graden is.
Info: - Information :
For the apartments at Galu Beach & in Nairobi - voor de apartementen bij Galu Beach en Nairaobi
http://www.lantana-galu-beach.co.ke/
We flew to - Wij vlogen naar :
Ukunda Airstrip, Diani Beach Airpoirt from Wilson Airport in Nairobi with Safarilink.
A bit more than an hours flight.
http://www.flysafarilink.com/
The day trip we arranged locally (thanks to Mike!) this is much cheaper than arranging it in Diani!
But you do have to haggle a bit and be aware of the different costs: boat trip - entrance to the park fees - lunch at Wasini.
http://www.kws.org/parks/parks_reserves/KMNP.html
Subscribe to:
Posts (Atom)