Pregnancy hormones - Zwangerschaps hormonen

Hello everyone, time for another post from me.  Today we didn't get the news we were hoping for this week, that a (complete) proposal had been received by our adoption agency and approved by the Ministry of Justice.  In our minds we had been making plans again for leaving shortly to Kenya, I was even irritated by the current high price of the plane tickets again and looking for a good deal leaving in the next week. 

However our contact person at the agency was on the phone to us bright and early at 9.30am, she must have known if she didn't call us today, we would be pestering her.  Sadly the child from the incomplete proposal a couple of weeks ago was allocated to parents within Kenya in the meantime, before the proposal to our agency could be completed.  So we are back to square one for now, waiting for a proposal to come through which contains all the required information about the child's background, circumstances around the parent's giving it up for adoption and medical history. 

You can't imagine the contradictory feelings this brings up, or perhaps you can if you have been pregnant.  Is this what it's like, up one minute and down the next? Hopeful and yet worried, irritable and short tempered, weary and excited all at the same time.  Maybe it is, I imagine it is.  But this is a mightly long pregnancy.  And if I am irritable, Peter is 10 times worse, being short tempered at the best of times. Perhaps he's having a sympathy pregnancy. But we are not the only ones who are pregnant, Matthew is expecting too.  Hoping for a brother or sister, uncomprehending why it take so long and continually asking when we are leaving. 

For him it's the hardest.  For him, dealing with his own feelings is not too easy which is why he's got a notebook to write down or draw his thoughts and feelings, which he hasn't used lately, as he is losing the faith it is going to happen.  So we try and keep it alive for him by talking about 'when Mac is here, we will do this or that or it will be this way or that' etc., but conversely by keeping it uppermost in his mind, he is always asking when we are going to go.  The move is also going to be the hardest on him.  If we didn't alrady have a child, this situation we are in right now would be an annoyance, a nuisance but you get on with work and life and when it happens, it will happen.  But Matthew is now out of school for the summer.  In Nairobi, the new school year at the Dutch school starts in less than 4 weeks.  For his sake, we wanted to be in Nairobi by the first week of August to have the period of 'getting to know' Mac at the children's home, find a home and move out of the hotel or B&B we will be in initially so that Matthew can go to school settled in Nairobi, knowing his new sibling, from our home.  Not from a hotel or B&B.  That looks unlikely now.  A new proposal may take 2-3 weeks, so best case scenario we are in Nairobi just prior to the school starting.  In that case it gets complicated.  Do we keep Matthew out of school to visit Mac at the children's home every day or send him to school part-time?  It's not an option for me that Matthew doesn't come to get used to Mac at the children's home with us in that first week, even if he has to miss school and we have to explain that to the authorities.  Matt and Mac have to bond just as much as we have to bond with Mac as his/her parents.  But to me the first week of school is an important time, it's when new friendships are made and you start your new curriculum.  So it's going to be a complicated time.  So for now we will continue working, and Matthew will go to the holiday care group that we are now paying for on a weekly basis.  he loves it and it keeps him occupied, he has friends there and comes home happily dirty and exhausted after a day's hard play, so he is enjoying his holiday so far. On the bright side, flight prices are cheaper in August and hotels and B&Bs with availability for a week or more seem more easy to find and we have another payday from which we can put a bit more away .  I do try and find the silver lining in any situation!

So keep your fingers crossed for us and one of these days we will we be posting the good news we and you are all waiting for!  Thank you for your kind thoughts, messages and prayers.  It does us good to know so many people are rooting for us. 

Film Added, Filmpje!   Humor Heals the Heart , The Anna King Story.
One Amazing Girl and her Positive view of the World! (through Life is Good)

***  *** NEDERLANDS =======================

Hallo  Allemaal, tijd voor een stukje van mij (Jane).Vandaag kregen we helaas niet het goede nieuws te horen dat er een compleet voorstel was ontvangen en goedgekeurd door Wereldkinderen en het Ministerie van Justitie.
In gedachten waren we al bezig met plannen maken om op korte termijn naar Kenia af te reizen, Ik was zelfs geirriteerd dat de prijzen van vluchten zo hoog was en keek naar een aanbieding voor volgende week.

Maar goed onze contactpersoon van de vergunninghouder Wereldkinderen was vroeg aan de telefoon om 09.30 ze moet aangevoeld hebben dat als ze ons niet ging bellen vandaag dat we haar dan lastig zouden vallen.
Helaas het kind van het incomplete voorstel van een paar weken geleden was nu toegewezen aan mensen in Kenia, voordat het voorstel aan Wereldkinderen compleet was.
Dus zijn we terug aan het begin nu, wachtend op een voorstel wat alle informatie bevat die nodig is over het kind, achtergrond, omstandigheden waarom het kind geadopteerd kan worden en medische history.

Je kunt je niet voorstellen wat een tegengestelde gevoelen dit bij ons omhoog brengt, of misschien wel als je zwanger bent geweest.Is dit wat het dan is, de ene minuut vol hoop en de andere minuut in mineur ? De hele tijd op en neer als een yoyo, blij, bezorgd, geirriteerd, en in een slecht humeur, vermoeid en opgewonden allemaal tegelijk.Misschien is het wel hetzelfde.
Maar dit is wel een hele lange zwangerschap dan.En als ik geirriteerd ben, dan is Peter wel 10x zo erg.Maar wij zijn niet de enigen ook Matthew heeft er last van, ook in 'verwachting'.
Hopend op een broertje of zusje en het niet kunnen begrijpen waarom het zo lang moet duren en constant vragen wanneer we weggaan.

Voor hem is het, het moeilijkste.Voor hem is met zijn eigen gevoelens omgaan niet zo gemakkelijk daarom heeft hij een schrift om zijn gedachten in te schrijven of te tekenen, wat ie de laatste tijd niet gebruikt heeft omdat hij de hoop een beetje heeft opgegeven dat het nog gebeurt.
Dus proberen we om het voor hem levend te houden door te dingen te zeggen als " als Mac er straks is dan gaan we zit of dat doen, of dan zal het zus of zo zijn" etc.Maar ja door het warm te houden in zijn gedachten vraagt hij wel elke keer wanneer we nu eindelijk gaan.
De verhuizing wordt ook het moeilijkste voor hem.Als we al geen kind hadden dan was de situatie waar we ons nu in bevinden erg vervelend zijn, maar je zou door gaan met je leven en werk en als het gebeurt dan gebeurt het.Maar Matthew heeft nu zomervakantie en dus geen school.
In Nairobi start het nieuwe schooljaar van de Nederlandse school in minder dan 4 weken.Voor Matthew wilden we graag de eerste week van augustus in Nairobi zijn om met zijn allen samen aan Mac te wennen in het kindertehuis, een plek vinden om te wonen om daar te gaan wonen na het hotel of de B&B waar we waarschijnlijk beginnen.Zodat Matthew er helemaal klaar voor is om met zijn school te beginnen en zijn nieuwe broer / zus kent en we thuis zijn.En het liefst niet vanuit een hotel.Maar goed daar ziet het nu niet naar uit.Een nieuw voorstel kan nog wel 2-3 weken duren,
dus op zijn best zijn we in Nairobi net voordat de school begint.Maar dan wordt het gecompliceerd.Houden we Matthew uit school om Mac te bezoeken in het kindertehuis elke dag,
of gaat hij gedeeltelijk naar school ? Het is geen optie voor mij dat Matthew niet aan Mac gaat wennen in het kindertehuis samen met ons de eerste week, zelfs niet als hij daardoor school lessen mist en we dat moeten uitleggen aan de 'autoriteiten' (leerplicht ambtenaar).
Matt en Mac moeten net zoveel wennen en hechten als wij dat moeten doen als Mac's ouders.
Maar de eerste week van school is ook een belangrijke tijd voor mij, dat is wanneer je vriendjes maakt en begint met nieuwe lessen en nieuw materiaal.Dus het wordt nog even gecompliceerd.
Maar goed nu blijven we nog werken en gaat Matthew naar de vakantie opvang die we nu per week afspreken.Hij vind dit ontzettend leuk, en zo blijft hij bezig, hij heeft daar vriendjes en komt altijd blij, vies en helemaal moe terug na een dag intensief spelen, dus hij heeft het naar zijn zin in de vakantie tot nu toe.
Maar aan de positieve kant, de prijzen van vluchten zijn nu steeds goedkoper in augustus, en het lijkt gemakkelijker en goedkoper om een B&B te vinden voor een week of meer en we hebben nog een keer salaris waarvan we wat kunnen sparen.
Achter elke wolk probeer ik wel de zon te vinden die schijnt!

Dus blijf voor ons duimen en 1 van deze dagen laten we het goed nieuws weten waar we allemaal op wachten! Bedankt voor alle vriendelijke opmerkingen, berichten en gebeden.Het is erg fijn dat er zoveel mensen met ons meeleven.

Onderaan een  Filmpje!  Humor Heals the Heart , The Anna King Story.
One Amazing Girl and her Positive view of the World! (door de website van Life is Good)