Aid & Poverty - We do not all help in the same way, and that's okay! - Hulp & Armoede

                                                                                                         ( English Underneath )
Hulp & Armoede,
We helpen niet allemaal op dezelfde manier, en dat is wel goed ook.

In deze tijd voor de Kerst (en met een flinke winter in oa Syrië) is er voor veel mensen weer aandacht om te geven, wat (naar mijn mening) erg fijn is.
Maar wel wordt ik een beetje moedeloos van het eeuwige gezanik en gezeur over waar iemand zijn / haar zuur verdiende geld aan geeft.
Wellicht echt Nederlands en (voor sommigen) fijn om te doen, maar laat eenieder het vooral zelf weten waar een gift naar toe gaat en als je er dan wat over wil zeggen, zorg dan dat je de juiste feiten hebt! ( en in behoorlijk - leesbaar Nederlands schrijft wat bij verschillende reacties nogal verschild)

Wij hebben, mede door onze tijd in Kenia en mijn trip naar Rwanda, misschien een andere kijk op armoede dan veel medelanders.
Persoonlijk denk ik dat als je een dak boven je hoofd hebt met alle voorzieningen (water-gas-elektra), toegang tot vervoer (of dat nu een fiets,het OV of een auto is) een baan of andere bezigheid en een vorm van inkomen hebt en kan eten je al best 'bevoorrecht' bent boven veel anderen.
Zeker een vakantie (1 keer per jaar) en speelgoed voor de kinderen, een cadeautje met Sinterklaas of Kerst is fijn en volgens sommige experts ook een noodzaak, maar er zijn miljoenen mensen die al blij zouden zijn met het eerst genoemde rijtje!

(Jazeker, wij zijn als gezin en familie bevoorrecht en komen zeker niets tekort en dat realiseer ik me {bijna dagelijks} maar we proberen ook veel te geven, kunnen we - ik zelf, nog beter leven ? Dat ook, maar niemand is perfect, ook ik niet.)

Regelmatig probeer ik er aan te denken en dat ook te delen met onze jongens.
"Dat zou ik kunnen zijn, was het niet dat ik in een rijk en veilig land geboren ben / mag opgroeien"

Of zoals Matthew zei bij een Ellen show ( er werden veel cadeaus en geld weggegeven)
"dat is niet eerlijk dat zou beter naar de arme mensen in Ethiopië en Kenia kunnen gaan want die hebben helemaal niets!"
(Goed, de mensen in bijvoorbeeld Oost-Afrika, hebben niet zoveel aan de elektronische dingen die vaak weggegeven worden in dit soort shows, Maar het idee is duidelijk ;-)

Naar mijn mening is het ook helemaal geen discussie tussen aan de Voedselbank doneren of aan Serious Request (Het Rode Kruis),
Doe het gewoon allebei!
Beide een deel van wat je wil geven of maak een andere keus, maar begin niet met domme uitspraken als:
1." Mensen in Nederland hebben het veel harder nodig"
2. "Eigen volk eerst"(en  "ze zouden ons ook niet helpen")
3." Het meeste blijft toch aan de strijkstok hangen, en komt niet bij de juiste mensen terecht"

Als ik hoor en (na verder zoeken het echt zo blijkt te zijn) dat de Voedselbank vuurwerk geeft dan vind ik de 1.ste uitspraak ( " Mensen in Nederland hebben het veel harder nodig" ) toch echt onbenullig!
Zeker er zijn mensen in Nederland die hulp met een voedsel pakket kunnen gebruiken, en dat is erg genoeg!

Maar wij hebben instanties in Nederland (en veel andere landen) die in een ontwikkelingsland er niet zijn:
sociale zekerheid, gehandicapten toeslagen, (werkeloosheids-) uitkeringen,pensioenen, en ziekenfonds bijvoorbeeld. (En ja, de hoogte van dit alles neemt af dat zie ik ook wel)
Maar, en dat is het grote verschil, als jezelf niets hebt gespaard dan zijn er instanties (en mensen, belasting betalers die daarvoor betaald hebben) die je een eerste handreiking kunnen geven.
In veel landen ben je geheel op jezelf aangewezen of op de (grotere) familieband om je te steunen, en dan is het nog maar afwachten of die wel kunnen helpen!

2. "Eigen volk eerst" 
In eerste instantie zou ik hier eigenlijk niets op willen zeggen..
Waarom ? Als je zo blind en ongevoelloos bent dan zal weinig je op andere gedachten brengen.
We hebben met eigen ogen gezien wat de volledige Impact is van armoede waaraan mensen lijden (als in NIETS hebben), ziekte, ongeletterdheid in ontwikkelingslanden het is een ontnuchterende werkelijkheid kan ik je vertellen.
Zeker is er armoede in Nederland (en andere Westerse landen) en zijn er mensen die het zwaar hebben, maar (en dat vind ik belangrijk) zijn gaan niet {of erg zelden} dood door deze armoede.
Ook heb ik niet zo'n boodschap aan "eigen volk"  Want wat houd dat dan precies in ?
"Ze zouden ons ook niet helpen" ; dit zijn vaak (jongere) mensen zonder enig historisch besef!
Wat gebeurde er tijdens en na de Tweede Wereldoorlog, zonder de hulp van oa de VS, Engeland maar ook Zweden zouden wij er na lang niet zo goed aan toe zijn nu!
En na de watersnoodramp in 1953 ?
Er werden zelfs vanuit Nepal en (het arme) Vietnam dekens aangevoerd om onze 'vluchtelingen' warm te houden, er kwam steun uit de gehele wereld.

En als je kan helpen, Waarom zou je dat dan niet doen ?

Goed, punt 3.
3." Het meeste blijft toch aan de strijkstok hangen, en komt niet bij de juiste mensen terecht"

Om de mensen te helpen in Ontwikkelingslanden zijn er nogal wat organisaties, vaak in het Engels NGO genoemd, (NGO = Non Governmental Organisations) :
Hieronder een lijstje, in willekeurige volgorde, van de organisaties die ik gezien heb, soms mensen van gesproken heb en wat meer over weet;

Bill & Melinda Gates Foundation: aandachtsgebied, erg breed, maar nu veel op ziekte preventie zoals onderzoek naar het uitroeien van malaria.
CARE:   Een organisatie die zich vooral richt op kinderen en die ik ken via de schrijver Bill Bryson, die er een boek over schreef.
ONE (data-informatie): Dit is een organisatie die zich voornamelijk richt op activisme en informatie verstrekking.
RED: Bestrijding van HIV-Aids en preventie verkoop van oa cd's.
UN,UNDEP,UN Women,UN Habitat,UNICEF : Allen verbonden met de Verenigde Naties, waarvan ik vooral de laatste (UNICEF) goed heb leren kennen in Rwanda en Nederland.
(zie ook informatie pagina over Rwanda en eerdere Blogs)
Save the Children: Een van oorsprong Engelse organisatie die zich richt op kinderen en hun noodhulp geeft en opbouwende projecten opzet in diverse landen.
Happy Rock Center:  Weeshuis en projecten aan de kust in Likoni-Mombassa Kenia.Mijn oudste zus gaat hier een aantal keer per jaar heen als vrijwilligster.
CMIA: Christian Ministeries in Africa, de organisatie die het kindertehuis runt waar Kieran woonde.
Veel diverse projecten door geheel Oost-Afrika, praktische christenen die iedereen helpen.
ChildsLife: Organisatie die kinderen helpt in Oost-Europa en Afrika, oa Kenia.
Zelf ben ik hier vrijwilliger en heb projecten bezocht in Kenia en ken de mensen in Haarlem.

Sommige organisaties zijn groot en kennen veel administratie en omwegen, andere klein en direct,
er zijn religieus georiënteerde en humanitaire organisaties en van alles daar tussen in!

Aga Khan Foundation-Child Fund International-ICRC International Committee of the Red Cross-Goal Ireland-Marie Stopes-KWFT microfinance-USAID (picture)-AGRA-Farm Africa-Oxfam-Islamic Relief-FCI farm concern-AMREF-Medicins sans frontieres - Save the Children - Medair - World Vision - DRC Danish Refugee Council - NRC, Norwegian - The World Bank - Practical Action - Welt Hunger Hilfe -  AATF African Agricultural Technology Foundation - Lutheran World Federation - ICF international - BBC media action - KFW bank -

De discussie zou, denk ik, moeten zijn; Gaat het om Noodhulp (Syrië - de Filipijnen) of opbouwende hulp (Kenia meestal, en Rwanda bijvoorbeeld.)
Over Noodhulp kun je kort zijn, Doe het en mensen overleven, Laat het en ze sterven.

Ik heb diverse boeken gelezen ook die van Jeffrey Sachs en Dambissa Moyo, beide economen;
de ene pro-ontwikkelingshulp, de andere tegen.
De waarheid, als altijd, ligt denk ik ergens in het midden.

Er zijn vele facetten aan Ontwikkelingshulp, sommige mensen hebben de voorkeur voor directe en kleinschalige organisaties  (ChildLife) anderen voor structurele, langdurige projecten gedragen door (meestal grotere) organisaties die een stootje kunnen hebben.
Zeker heeft een organisatie als UNICEF veel kosten (overhead) maar ze zijn hier erg duidelijk over en (naar mijn mening) transparant in.Ook denk ik dat het goed is als het om miljoenen gaat dat er een goede organisatie staat die verantwoording af kan geven over haar handelen!

Veel kleine stichtingen en verenigingen (oa door adoptief ouders opgezet) zijn erg enthousiast en hebben de beste bedoelingen.
Deze spontane hulp aanbiedingen komen vaak recht uit het hart, maar vaak is het beter om eerst goed na te denken over de consequenties voordat je zo'n beslissing neemt.
De kans is dat je meer teleurstelling veroorzaakt dan geluk op de langere duur.
(Helaas kennen we voorbeelden te over van goede doelen die na 1 tot 3 jaar langzaamaan ophouden te bestaan, door werkeloosheid-ziekte of andere oorzaken)

Maar goed is het eigenlijk niet zoals bovenstaande ?
Of het nu dichtbij is (Voedselbank - Speelgoedbank - Kinderfonds) of wat verder weg (Serious Request/Rode Kruis - UNICEF - Save the Children )

Claudia de Breij schreef er een mooi liedje over: " Zou dat nou zo erg zijn".
Is het echt belangrijk dat 100 cent van iedere euro komt waar die nodig is ?
Wat als je niets geeft, dan komt er toch zeker niets op de juiste plek ...




Goed ik kan er uren over doorgaan merk ik en er zijn vast andere en betere argumenten, maar voor nu wens ik U en Jullie allen hele Prettige, Gezegende Kerstdagen en een nog beter 2014!

> Wil je meer weten over mijn IWitness trip naar Rwanda ?
Kijk op eerdere Blogs & op de aparte Informatie pagina.

>> Onderaan nog een filmpje over Syrische Vluchteling Kinderen - Syrian Refugee Children

>>> Reageer gerust, Laat me weten wat jij / U denkt of mail me op prsocookie@gmail.com

Prettige Kerstdagen van ons allemaal!

Merry Christmas from all of us!

Kuwa na furaha ya krismasi!
( kutoka kwetu sote ;-)


=========   English ---

Help and poverty

We do not all help in the same way, and that can be good.

At this time before Christmas (and with harsh winter in many places including Syria), it’s a moment for many people to think about this which (in my opinion) is great.  But I do get a bit frustrated from the continual requests for people to give their hard-earned money to this charity or the other.  It’s probably a Dutch thing, but let everyone make their own minds up about what and to whom they give and ensure that they have all the facts (and in good Dutch).

We have, partly due to our time in Kenya and my trip to Rwanda, possibly a different view on poverty than many other Dutch people.  Personally I think if you have a roof over your head with all the amenities (water, gas, electricity), access to transport whether a bike, public transport or a car, have a job or occupation and a form of income and can eat, you are well off in comparison to many other people.   A holiday (one a year) and toys for the children, and a present at Sinter Klaas or Christmas is nice and according to some experts a necessity, but there are millions of people who would be happy with the first list.  

As a family we are definitely privileged and do not want for anything and I realise that (almost daily) and we also try to give so that we can lead a better life.  But no-one is perfect, certainly not me.

I try to think about that regularly and to share it with our boys.  “That could have been me, was it for not that I was born and can grow up in a safe country”

Or as Matthew said when watching an ‘Ellen’ show (lots of presents and money was being given away): "that isn’t fair, she should give that to the poor people in Ethiopia or Kenya because they haven’t got anything at all!"
(The fact is also that the people in for example, East Africa, wouldn’t have much use for the Electronics that are often given away in these kinds of shows, but you get the idea).

In my opinion there is also no question as to whether to give to the Food Bank or to Serious Request (Red Cross).  Do it both!  Give each a portion of what you want to give or make another choice, but don’t start saying stupid things like ‘people in Holland need it much more’ or ‘charity begins at home’ or ‘most of the money goes into the organiser’s pocket anyway’.  If I hear (and after some research I discovered it was true) that the Food Bank is giving people fireworks then I think the first comment (people in Holland need it much more) to be ridiculous.  
There are definitely people in Holland who need help and can use a food parcel and that is bad enough. 

But we have services in Holland (and in other countries) which are not present in developing countries: social security, handicapped benefits, unemployment benefit, pensions and health Insurance.  (Yes I know that how much you get depends on various factors). But, and this is the big difference, if you have no savings, there are services you will receive paid for by tax payers.  In many countries you have to look after yourself or rely on family.

We have seen with our own eyes what the impact of poverty, disease and illiteracy has on people in developing countries. 

If you are interested in reading or researching more, look into: 

Bill & Melinda Gates Foundation

CARE > Bill Bryson book

ONE (data)

RED

UNICEF

UN, UNDEP  UN Women, UN Habitat

Happy Rock Center

CMI

ChildsLife

Aga Khan Foundation-Child Fund International-ICRC International Committee of the Red Cross-Goal Ireland-Marie Stopes-KWFT microfinance-USAID (picture)-AGRA-Farm Africa-Oxfam-Islamic Relief-FCI farm concern-AMREF-Medicins sans frontieres - Save the Children - Medair - World Vision - DRC Danish Refugee Council - NRC, Norwegian - The World Bank - Practical Action - Welt Hunger Hilfe -  AATF African Agricultural Technology Foundation - Lutheran World Federation - ICF international - BBC media action - KFW bank -

There are also a number of help organisations (NGO = Non Governmental Organisations)

On this page some more information by the way of background and links now we are back from our IWitness trip in and through Rwanda.
Comments, want to react, improvements, more information?
Mail me at work, or directly private.

Syrian Refugee Children




I have read both the books from Jeffrey Sachs and Dambissa Moyo (as wll as some others) and,
The Truth, as always, is probably found somewhere in the middle.

Syrian refugee children in Lebanon brace for coming winter

Update on the adoption front - Update over de adoptie

So, what is happening for us, and others regarding adoption ?

Let's start in Kenya.
Next week there will be a convention about the future of adoption in East Africa, organised, amongst others, by the LAN (Little Angels Network).
This is the local, Kenyan Agency that Stichting Africa and the Belgian Agency works with.
This East African Convention in Nairobi will be proceeded by smaller meetings with National authorities for different agencies from different countries, we know this through our Dutch Agency Wereldkinderen.

There are things changing in the procedures, which was clear from the Minister disbanding the NAC, National Adoption Committee, which does not have to be a bad thing in itself.
What is a problem however is that Immigration at Nyayo House is now not giving out any passports or visa's to adopted children even though the court procedures in High Court have finished.
Practically this would mean you have legally adopted a child but are not able to leave the country due to having no travel documents for your child.
(there is also a rumour that the Childrens Department does not give the COC anymore, this is not confirmed to us, and not all parents breed this document anyway)

What we understand at this moment (middle of November 2013) is that the Government is looking for 2 things:
- to simplify and improve all the adoption procedures (including International)
- to increase domestic adoptions and improve the procedures for parents and children regarding kinship adoption and fostering

This is, for me anyway, clearly illustrated by the fact that our agency is invited to go to Kenya to discuss the International Adoption Procedures.

As far as I can understand from several contacts there is no 'overall plan' against, International Adoptions or even foreigners as yet.
Yes, the government is discussing less financial involvement in NGO's from abroad, but this seems to be not directly related to adoption, but more about the ICC.

Kenya, or more to the point the Government nowadays headed by Kenyatta and Ruto seem to be determined to turn away from the International Criminal Court and any Human Rights organisations that have international funding.
The ICC is based in the Hague in the Netherlands but has no other link to our country (the Netherlands) by any other direct means.

The "the Hague Statue" for laws about the International Adoption of Children and Childrens Rights has no connections to the ICC in any way.

So, the fact that the men in power do not wish to be prosecuted by the ICC has no connection to International Adoptions whatsoever.

-----

For ourselves, we had a 'disappointing' moment yesterday when we received a letter from our Dutch lawyer.
We hoped it would contain the news that Kieran's adoption according to Dutch law was finalised...
But is was merely to say that the case has been before the judge and the court has to wait for a period of 3 to 6 months to make a final decision.
When we receive the final decision (not before next year obviously) we will be able to proceed the request for a Dutch passport and therefore will be able to travel freely with Kieran.

We started this proces in June, so soon it will be 6 months...
Possibly these proceedings will be longer even than our time in Kenya!

Anyway, we will keep you posted through this blog, All the best to all readers, to be continued.

---

Nederlands volgt snel.

Zwarte Piet

---

Hoofdpiet wil minder knecht worden

Piet moet natuurlijk blijven. Maar hij kan best minder zwart. En hij moet geen knecht meer zijn, schrijft Hoofdpiet Erik van Muiswinkel.

‘6 december, hartstikke koud, staat hij te lachen. De gek!’ (Toon Hermans)
Nee, Zwarte Piet is geen schoorsteenveger. Dat is wel de doorzichtigste smoes waarmee we ons van het ongemak met de knecht van Sinterklaas af denken te maken.
Zwarte Piet is een vrolijk relikwie uit racistische tijden, dat staat wel vast.
De bedenker van ons moderne Sint-sprookje, onderwijzer Jan Schenkman, zette slechts een enkele knecht neer als zakkendrager naast de bisschop. Hij bedacht dat halverwege de negentiende eeuw, een tijd van vanzelfsprekend racisme.
Na de oorlog verscheen er bij de intocht in Amsterdam voor het eerst een klein legioen Zwarte Pieten, en inmiddels is die club bij kleine kinderen het populairste onderdeel van het verhaaltje – even los van de cadeautjes waar het allemaal om draait. Maar Zwarte Piet is aan zwarte of witte Amerikanen, Engelsen, Australiërs of Zuid-Afrikanen knap lastig uit te leggen.
Ik kan het weten, want ik ben inmiddels veertien jaar Hoofdpiet op de nationale televisie, and proud of it. But, you see…
Mijn Zuid-Afrikaanse uitwisseldochter Limpho (16 jaar oud, een jaar studerend in Nederland, 2009) lachte zich rot toen ze tot zich liet doordringen wat dit voor idiote traditie was. Ze liet zich daarna opgewekt meeslepen in de cadeau- en gedichtenpret, de liedjes bij de schoen, de geheimzinnigdoenerij, alles wat het Sinterklaasfeest subliem maakt.
En ze kreeg een koude rilling, samen met mij, toen een toffe Hollandse huismoeder begin november op het voetbalveld tegen ons beiden riep: ‘Hé, Van Muiswinkel, heb je al een Zwarte Pietje mee?’
Ik vond het altijd wel mooi dat zo’n apert politiek incorrecte traditie, witte mensen die zich zwart schminken en een zeventiende-eeuws clownspak aantrekken, in Nederland juist wel kon. Hoe meer een land van zoiets gruwde, hoe dichter de echte pijn daar nog onder de oppervlakte ligt. Logisch dat dat in Amerika niet kan, de apartheid is daar in het zuiden nog maar vijftig jaar terug afgeschaft. In Zuid-Afrika nog veel korter geleden.
Zwarte Piet in Nederland is, zeker op televisie, al lang ‘Piet’ geworden. Hij kan ook ‘zij’ zijn, heeft geen overdreven rode lippen en glanzende oorringen meer, praat niet krom en jaagt geen angst meer aan. ‘Piet’ (Huispiet, Babypiet, Moederpiet, Pietje Verliefd, Coole Piet) is de soortnaam voor een club kinderentertainers, vaak zelf nog kinderen, waarvan iedereen best mag zien dat het geschilderde witten zijn. Alleen de kleinste kinderen geloven ‘echt’: die denken magisch en zien wat ze willen zien.
Het zijn de 9- tot en met 109-jarigen die paniek zaaien over een witte plek in de nek die iets zou ‘verraden’. De schmink zou niet het belangrijkste moeten zijn: kostuum, baret en veren maken de Piet.
Maar de grote wereld, die vroeger nooit zijn schoentje heeft mogen zetten, heeft geen geduld voor dat soort nuances.
Die ziet het festijn anno 2013 met eigen ogen via Facebook en YouTube, veel meer dan vroeger. En daar zeggen ze: hoezo is die Dutch Zwarte Piet geen ‘black person’?If it looks like a duck, walks like a duck, and quacks like a duck, it’s probably a duck.
Daar hebben ze geen idee van onze liefde voor het spel binnen het feest. Geen weet van onze verknochtheid aan de onwerkelijke figuren van de Pieten en de Sint zelf – die nepbisschop met zijn bovenmenselijke ouderdom, wijsheid en koopkracht. Het zijn lieve spannende sprookjesfiguren, waar ook Surinaamse, Antilliaanse, Marokkaanse, Afghaanse en heel soms Zuid-Afrikaanse kinderen die hier in november rondlopen, hun pret van hebben.
Totdat de oorsprong van de Zwarte Knecht de kop weer op steekt in een quasi onschuldig geintje. Jaja. Hoeveel geintjes zijn dat vanaf half november? Een serieus onderzoek daarnaar, evenals dat van het beeld dat kleine kinderen in Nederland van zwarte mensen hebben, lijkt me voor Nederland geen overbodige luxe.
Want er lijkt een groeiend aantal zwarte Nederlanders te zijn dat er de grap niet van inziet. En als ze erover beginnen worden ze zo hard aangepakt over hun onbegrip voor onze onschuldige traditie, dat ze alleen maar in hun vermoeden bevestigd worden.
Waarheen met Zwarte Piet?
Hij moet natuurlijk blijven: hij hoort bij Sint als Sancho Panza bij Don Quichot. En een feest als Sinterklaas afschaffen, dat wil niemand.
Racisme, ongevoeligheid en botheid afschaffen: dat kan niemand. Maar dat moeten we op z’n minst willen.
En Piet steeds minder zwart en minder knecht maken: dat kan prima. Daar moeten we maar mee doorgaan. Het zou de regering een voorwerp van aanhoudende zorg moeten zijn. En de regering, als het om Sint en Piet gaat, dat zijn wij zelf.

Erik van Muiswinkel is cabaretier. Hij is sinds 1998 Hoofdpiet tijdens de landelijke intocht van Sinterklaas. Hij schreef deze bijdrage eerder dit jaar in het bibliotheekboekenweekgeschenk ‘Gouden Tijden, Zwarte Bladzijden’, onder de titel ‘Piet’.

---

Dit artikel is verschenen in de nrc.next van woensdag 23 oktober 2013 op pagina 13

Sent from my iPad

Rwanda, WWF and IGCP Gorilla's! - Rwanda de Gorilla's, WNF en IGCP.

It all started with the briefing at Lemigo Hotel.

Anna Behm Masozera
from International Gorilla Conservation Programme
www.igcp.org

                                 David Greer

                                 African Great Apes Program  

                                 Coordinator.

                                 WWF - International

                                 World Wildlife Fund

Our Thursday, at 11.00 we started with a different kind of meeting, through the IKEA Foundation we met with David Greer (WWF) and Anne Behm Masozera (IGCP).
They are both passionate about the great apes and especially the gorilla's in the DRC-Congo-Uganda-and Rwanda. So first some facts and background! Here a short overview of our morning with them.

David used to be based in Rwanda and was on the board of the IGCP, Anna is director of IGCP and very much involved with the Gorilla conservation in all three countries.
We are here talking about the Gorilla Beringei Beringei (the mountain gorilla).
There are two place where these gorilla's can be found:
- The Virunga Volcanic Mountains              (spans 3 countries)
- The Bwindi impenetrable National Park    ( in Uganda)

We would be visiting part of the Virunga Massif, (Volcanoes National Park) which (Virunga) is the oldest African National Park.Both these inspiring conservationists have worked all over Africa in many of the following countries where the 4 species of gorilla live:
Angola               Cameroon          Central African Republic
Congo                DRC Congo      Gabon
Guinea               Nigeria               Uganda                                       and Rwanda

We talked a bit about their work (and life) and got first hand background information.
The biggest threat to "our species" (Gorilla beringei beringei) is the decreasing of forest area for agricultural reasons, it is a delicate balance between humans and the gorilla!
The goals for a period up to 2020 are:
- less snares (by poachers) in the forest, because they accidentally hurt the gorilla's
(poachers are after 'cheap' bush meat, but for Rwandans it is a taboo to eat Gorilla meat)
- improve law enforcement efforts to catch and punish the poachers
( many poachers are send away "with a slap on the hand" and no sentencing or penalty)
- research ebola and other diseases to find (oral) medicines since many diseases affect the gorilla

The tour company we went with.

There are 18 groups of gorilla's in the Virunga Area, of which 8 can be visited by tourists, for a 1 hr visit a permit needs to be bought through a tour operator credited by the Rwanda Development Board.
The money from the permits is mostly spend to involve local communities (guides, trackers), educate local people and help humans and mountain gorilla's live side by side.
( the Mountain Gorilla is worth US $ 1 million per year to the Ugandan Economy for instance)

Later that day, on thursday we went with 2 huge Landcruisers to the Northern Musanze District.
Where we stayed at Le Bambou Gorilla Lodge in Kinigi.

Le Bambou Gorilla Lodge

KURYAMA group (kuryama means sleep in Kinyarwanda, he was a sleepy baby ;-)
Kuryama, he died in 2011, is the name of the former leader of the particular group we will visit.
The group we will visit is now lead by two silverback brothers Kuryama's sons.
Kuryama's dad is locally very famous and was called Titus and died in 2009, he left 3 separate groups behind and is one of the gorilla's with the largest number of offspring

Entrance to the actual park

On friday morning early we had breakfast and were picked up to go to the entrance* off the Volcanoes National Park, from where we would track up into the park to go and see our group.
There are three levels of "hiking" towards the different gorilla groups and we were split into 2 smaller groups.The other group went on an easy hike we got the medium (to difficult, because of the rain ;-)
hike towards our Kuryama group.




*We found out that it was not all that easy, from our starting point in the village we had to walk/hike for about an hour and half to get to the "buffalo wall" that is put in place to keep the African Buffalo and Elephants of the fields of the locals.The same reason we had two armed guards with us to, if necessary shoot any buffaloes if they would come to close and charge.From the wall it was less than half an hour when we stopped because the gorilla group was moving down hill towards us.The Gorilla Beringei Beringei travels up to 500 meters a day to eat and they built new nests every night before sundown.

Yeah!

We spotted one, I think this was the first Gorilla I saw.
A small one, also called blackback.
They are pretty happy in their own natural habitat with Eucalyptus, Bamboo and other trees and grasses.
A grown gorilla can eat up to 30 kilograms of greens a day!
The Silverbacks are enormous, weighing up to 200 kilograms with big muscular arms and legs.

They "tourist groups" are habituated; which means:
- been in contact with humans
- are treated for diseases
- are all known by a name and character
- are okay with the humans coming into their territory and doing their touristy things :-)

Of course they are still wild animals and I can imagine that Davids advice:
" Just stand tall and do not move"
(and whatever you do do NOT run!) is easier said than done when a (Silverback) Gorilla charges at you!

Small (6yrs) Gorilla

Bijschrift toevoegen

One of the Two Silverbacks

Hej! Leave me alone I'm eating!!
















Sometimes you did wonder; Who is actually observing who ?

   I must admit, I did not totally expect to go and see the gorilla's and did not have any expectations.

   But once we were there in 'their living space' where we were allowed to observe and stay for a while it
   did feel very special!

   They are exceptional animals and certainly worth the effort to conserve their natural habitat and species.

   Thanks to our Guide, the two guards, trackers and porters, see underneath here.

Our team!

   So, if you find yourself in the opportunity in one of the three countries with Gorilla Beringei Beringei    and you are into nature conservation at all than do get yourself a permit and visit!

Is it worth the money ?

Well that is up to you to decide really isn't it ...

----------

    Het begon allemaal met de toelichting in het Lemigo Hotel.

   Anna Behm Masozera

   van International Gorilla Conservation Programme

   www.igcp.org

                                 David Greer

                                 African Great Apes 

                                 Programme   

                                 Coördinator.

                                 WWF - International

                                 World Wildlife Fund

                                 Wereld Natuur Fonds

  Onze Donderdag, begon om 11.00 met een ander soort vergadering, door de IKEA Foundation maakten            
   we kennis met  David Greer (WWF- Wereld Natuur Fonds) en Anne Behm Masozera (IGCP).

   Beide hebben een enorme passie en betrokkenheid met de grote apen en dan vooral de gorilla's in de 
   regio DRC-Congo - Oeganda en Rwanda. 

   Dus eerst wat feiten en cijfers en achtergrond  voor ons! Hier een kort overzicht van onze ochtend met
    hen.  

    David woonde lang in Rwanda en was onderdeel van het bestuur van de IGCP, Anna is de huidige
    directeur van IGCP en betrokken bij alles wat er gebeurd met de Gorilla's in de drie landen.
    Wij zijn hier voor de Gorilla Beringei Beringei (de berg gorilla).
    Er zijn twee plekken waar deze gorilla's nu nog voorkomen:
    -De Virunga Volcanic berg keten             ( over 3 landen strekt deze zich uit) 
   - De Bwindi impenetrable National Park    ( in Oeganda)

    Wij zouden een deel van het Virunga Massief bezoeken (Volcanoes National Park) dit (Virunga) is het     
     oudste Nationale Park van Afrika.Deze beide inpirerende natuur beschermers hebben in heel Afrika
     gewerkt n de meeste van de landen waar de 4 soorten gorilla's leven:
   
      Angola               Kameroen          Central African Republic

      Congo                DRC Congo      Gabon

      Guinea               Nigeria               Oeganda                                     en Rwanda

  We praten wat over hun werk (en leven) en kregen achtergrond informatie uit eerste hand.
  De grootste bedreiging voor "onze soort" (Gorilla beringei beringei) is de afname van de hoeveelheid
      bos wat gekapt wordt voor agragrische doeleinden, het is een delicate balans tussen mens en gorilla!

De doelen voor de periode tot 2020 zijn:

- minder strikken (door stropers) in het bos, omdat deze per ongeluk de gorilla's verwonden

(de stropers willen 'goedkoop' bush meat {kleine dieren die eetbaar zijn}, maar voor Rwandezen is het een taboe om Gorilla vlees te eten)

- het verbeteren van de politie en leger controles om de stropers de vangen en te bestraffen

(veel stropers worden weggestuurd na een "korte speech" en geen celstraf of boete)

- onderzoek naar ebola en andere ziektes om medicijnen te ontwikkelen tegen de ziektes die de gorilla's beïnvloeden.

Het bedrijf waarmee wij op stap gingen.

   Er zijn 18 groepen gorilla's in het gehele Virunga Massief gebied, er kunnen 8 groepen daarvan bezocht           worden door toeristen, voor 1 uur bezoek moet je een vergunning kopen bij een bedrijf

wat geaccrediteerd is door de Rwanda Development Board.

Het geld van de vergunningen wordt voor het merendeel gespendeerd aan het betrekken van de lokale gemeenschap (gidsen en 'spoorzoekers'), onderwijs van de lokale bevolking en de mensen en gorilla's helpen om samen te leven.

 (de Berg Gorilla's zijn US $ 1 miljoen dollar waard per jaar voor de Oegandese Economie bijvoorbeeld)

Later die dag, op de donderdag gingen we met 2 grote Landcruisers naar het Noordelijke Musanze District.Waar we verbleven bij Le Bambou Gorilla Lodge in Kinigi.

Le Bambou Gorilla Lodge

   De KURYAMA groep (kuryama betekend slaap in het Kinyarwanda, hij was een slaapkop als baby ;-)
   Kuryama, hij stierf in 2011, is de naam van de voormalige leider van de specifieke groep die wij zullen
   gaan bezoeken.
   De groep die wij zullen bezoeken wordt nu geleid door twee 'silverback' ( de leidende mannetje met een
   zilvergrijze steep op hun rug) broers die Kuryama's zonen zijn.
   Kuryama's vader is de lokaal erg beroemde Titus die in 2009 overleed, zijn nalatenschap was 3
   verschillende groepen en hij is 1 van de gorilla's met het grootste aantal nazaten.

Entrance to the actual park

Op vrijdag ochtend hadden we een vroeg ontbijt en werden we opgepikt om naar de ingang * van het Volcanoes National Park te gaan, van waar we verder zouden trekken het park in om de gorilla's van onze groep te gaan bekijken.
Er zijn 3 nivo's in de tochten naar de gorilla's en we werden in 2 kleinere groepen gesplitst.
De andere groep ging de gemakkelijkste tocht doen (meerdere mensen last van hun maag)
wij kregen de 'medium'  (tot zware versie, door de regenval in de nacht ervoor ) 'hike' naar de Kuryama groep.

* Zo gemakkelijk was het allemaal nog niet, vanaf ons startpunt in het dorpje moesten we lopen/hiken voor zo'n anderhalf uur om bij de "buffel scheidingen muur" te komen die geplaatst is om de Afrikaanse buffels en olifanten van de velden van de lokale mensen af te houden.

Om dezelfde reden hadden we twee gewapende bewakers bij ons, zodat indien nodig, de buffels neer geschoten konden worden als ze te dicht bij kwamen en aanvielen.

Vanaf de muur was het minder dan een half uur toen we stopten omdat de gorilla groep van de berg af kwam en ons tegemoet kwam.De Gorilla Beringei Beringei trekt to 500 meter per dag om te eten en ze bouwen iedere dag voor zonsondergang een nieuw nest.

( **De schrijver merkte dat hij totaal geen conditie had toen de zwarte vlekjes voor zijn ogen gingen dansen na zo'n kwartiertje omhoog lopen, ja ook de ijle lucht maar toch ook de conditie ;-)

(*** Na het Nijlpaard, is de Afrikaanse Buffel het dodelijkste dier op dit continent, vooral door de onvoorspelbaarheid, het grote aantal wat overal rondloopt en de dodelijke agressiviteit wat veel verwondingen oplevert door de hoorns of vertrapt te worden)

   Jawel!
   We zagen er één, Ik denk dat dit
   de eerste Gorilla was die ik zag.
   Een kleintje, ook wel zwartrug
   genoemd.
   Ze zijn erg tevreden in hun eigen
   natuurlijke leef omgeving met
   Eucalyptus, Bamboe en andere
   bomen, struiken en grassen.
   Een volgroeide gorilla kan tot 30
   kilo aan groen voedsel eten per
   dag!
   De Zilverrug is enorm groot, met
   een gewicht tot 200 kilo en
   grote gespierde armen en benen.
   De "toeristen groepen" zijn '
   habituated' ; dat betekend:
-  in regelmatig contact met mensen
-  behandeld voor ziekten
-  zijn allen bekend met een naam
   en hun karakter
   zijn gewend aan het feit dat
   mensen in hun territorium komen
   en toeristische dingen doen ;-)

   Natuurlijk zijn het nog steeds
    wilde dieren en ik kan me
   voorstellen  dat Davids Advies:
   "Gewoon rechtop blijven staan en
   niet bewegen" (en wat je ook doet
   NIET rennen!) is gemakkelijker
   gezegd dan gedaan als er een
   (Zilverrug) agressief op je af komt
   rennen!

Kleine (6 jaar) gorilla

Eén van de twee Zilverruggen

Heh zeg, laat me met rust, ik ben aan het eten!

Soms vroeg je het jezelf af,  Wie is er nu wie aan het bekijken ?

Ik moet toegeven, ik had het niet verwacht dat we allemaal naar de gorilla's gingen en had er me eigenlijk ook geen vorstelling van gemaakt hoe het dan zou zijn. 
Maar toen we er uiteindelijk waren in "hun leef omgeving" waar wij rustig konden kijken en een poosje blijven voelde het erg speciaal!
Het zijn bijzondere dieren en zeker de moeite en inspanning waard om hun leefomgeving en soort te bewaren.

Nogmaals Dank aan onze gids, de 2 bewakers, de 'sporen zoekers' en dragers (die rugzakken konden dragen) zie foto hieronder.

Ons team!

Dus als je jezelf in de situatie vind dat je in 1 van de drie landen bent waar de Gorilla Beringei    Beringei leeft en je geeft om natuurbescherming zorg dan dat je een vergunning krijgt en bezoek ze!    

Is het, het geld waard ?

Nu, dat is aan jou om te beslissen...

<  Jawel, ik heb het gezien er is iets mis met de instellingen waardoor de tekst nogal 'danst' links-midden-rechts en de foto's verschuiven. Ik probeer het alsnog op te lossen maar ben er nog niet uit, tips welkom ;-)  Sorry! >

Guest Blog - Rwanda - Pascal Erenstein. - Gast Bericht Rwanda van Pascal.

Blog Rwanda, pascal erenstein

Sunday 29-09-13

Iwitness trip Rwanda, Kigali

"Why?"

I have started the day well with a great breakfast at the hotel. The first sunrays are shining on my head and the birds are singing nice songs. What a beautiful day to start in Kigali. The plan of today is first a tour through Kigali and then a visit to the Kigali memorial museum. 

Kigali memorial centre at Gisozi

UNICEF wants us first to know a little bit more about the history of this country before we see the good things UNICEF is doing here.

It is 09:30 and the UNICEF van is picking us up at the hotel for the Kigali tour. Cyriaque from UNICEF is guiding us the whole week. The first thing that attracts my attention during the tour is that everything is so clean. The streets are good and well maintained and the people are friendly. After a tour through the city and a visit to a hill top with a very nice view over Kigali, we go to the Kigali memorial museum.

Mass graves with our (UNICEF & IKEA) flower arrangement

When we arrive, we first go to a mass grave to remember all the victims of the genocide. UNICEF has brought a very nice flower arrangement which we put on the grave and then we have a moment of silence. 

There are more than 250.000 victims burried at the site here at this museum. 

After visiting the graves we go into the museum. 

At the start of the museum we get an audio guide which is telling us everything about the genocide and this country for the past 25 years. What happened here 20 years ago is very terrible with a lot of innocent victims. 

All I can think of is "WHY"? Why did this happend?

I will not tell the whole story here but the many smashed sculls, bones, clothes of the victims and the photo's and films have impressed me a lot. And what impressed me the most is how the Rwandan people of today are helping each other. 

They also have one day a month that they call community day.

From every family there must be at least one person to help together with the government building this land up from the ground.

And so far my blog of the first day in Kigali. The next days we will experience more of all the things UNICEF is doing in this beautiful country to build a better future for Rwanda and especially the children.

One of the UNICEF Landcruisers we were driven around in.

---------------------------------------
Binnenkort hopelijk ook in Nederlands -
op de laatste pagina meer informatie en links voor mensen geïnteresseerd in Rwanda.

Update in Oktober - Update in October 2013

How is everybody - Rwanda - Autumn etcetera.                  Dutch-Nederlands hieronder

Hej All,

Here an update about all family members something to tell you all.

Kieran is doing fine,he is healthy, smiles a lot, laughs, eats, drinks & sleeps well so all is good with him.
He is definitely a different child to his big brother (which is fine) and probably still has a lot to process.
A lot has happened in his life and sometimes het gets a bit quiet and withdrawn, but usually he is his giggly self! He likes his school days and is more happy now to play outside with his big brother.
He is easy to come for a hug, does not seem to miss Kenya too much (usually only talks about things when prompted or when a memory comes up occasionally) and seems to fit right into our family.
His colouring and handwriting has improved a lot and he seems to be at peace with being a lefty, something that did not happen in Kenya yet, and he is happy to go to school, group 2.

Wereldkinderen dag-(world children day) at Plaswijck Park in Rotterdam this year.
Our agency from the Netherlands organised a get together with all who adopted through them.
Although the weather was pretty bad (rain and wind) the boys had a lot of fun playing in and outside and we were happy to meet some people from Wereldkinderen and of course Martijn & Evelyn with their beautiful daughter from Israel.

Looking back Kieran had a great 5th birthday and has nearly finished opening and playing with al the presents, and Matthew too! The two spoiled brothers.
Luckily there are some months before Sinterklaas and Santa Claus knock on the door ;-)

We are getting used to being back in the Netherlands with seasons! So getting colder, changing sunset and sunrise and all that is quite normal in this climate but not in Kenya!
The boys and me went conquering which was new to Kieran and he asks (nearly) every day if he can wear his boots to go and jump in puddles if there is some rain.

Matthew is slowly finding his place in the family and at school.For him getting used to being back in a 'normal' situation and sharing attention and space with a brother is the hardest.
Than again he had 7 years alone with two parents in a big house for himself.
With some extra help at school he is doing fine most of the time and he is happy with his brother, cuddling up in one bed together if one has a bad dream or there is thunder / storm in the air.

Jane is still working part time, of to get the boys for lunch and finishing early to get the boys back from school.We will change this after the Christmas Holidays.
The sudden sickness and death of her auntie was a bit of a shock, we knew she was weak and there were some worries, but this is all gone very quick and finds us back in England at her moms.
Stange because her mom will come to us in Hoofddorp on friday when we get ready for the baptism of Kieran in our church on Sunday next week.
There are still some things to be done, but the flat-apartment is nearly empty, the papers are sorted and we are getting ready for the funeral this afternoon.

And me ? I am fine, seem to be suffering from the Malarone which I had to take for my trip to Rwanda.
Work is busy with the co-workers union, the Social Ambassador task and shifts at Customer Relations all fighting for space in my agenda, but that is how I like it, so fine.
We will settle down to a couple of months of working and getting used " to having the seasons again"
some autumn storms and later winter!
In the weeks to come I will probably do some posts, some concept posts left still, and some more to tell about Rwanda...

Rwanda was a great experience with a nice group of people of IKEA and UNICEF and I am grateful to IKEA to make this possible, now we have to think how we can share this experience with others!
Most of our blogs are posted, so have a look if you want;

http://www.blog.ikeafoundation.org/

www.ikeafoundation.org

Or have a look at this blog, my Facebook, Twitter or Yammer (IKEA only) accounts.

Kigali, Rwanda from a distance.

------------------------------------------------------------------------

Hoe is het met iedereen - Rwanda - Herfst etcetera.                  

Hej Allemaal,

Hier een update over iedereen iets voor eenieder om te lezen.

Met Kieran gaat het prima, hij is gezond, lacht veel, eet, drinkt & slaapt goed dus alles is prima met hem.
Hij is zeker een ander kind dan zijn grote broer (wat natuurlijk prima is) en moet waarschijnlijk nog wel een en 't ander verwerken.Er is veel gebeurd in zijn leven het laatste jaar en soms is hij een beetje stil en trekt zich even terug, maar meestal is hij zichzelf een lachend jochie!
Hij vind school leuk en gaat nu vaker met zijn groet broer buiten spelen.
Ook komt hij snel even knuffelen, en lijkt hij Kenia niet teveel te missen (hij praat er eigenlijk alleen over als iemand anders begint of als hij zich iets herinnerd soms) en past precies bij ons als familie.
Zijn kleur technieken en handschrift zijn beide verbeterd en hij lijkt het nu prima te vinden dat hij (voornamelijk) linkshandig is, iets wat nog niet gebeurd was in Kenia, en is nu tevreden op school in groep 2.

Wereldkinderen dag  bij Plaswijck Park in Rotterdam dit jaar.
Onze adoptie vereniging in Nederland organiseerde een dag voor iedereen die door hun geadopteerd heeft. Ook al was het weer niet zo goed (regen en wind) de jongens hadden veel plezier met het spelen zowel binnen als buiten en wij vonden het leuk om de mensen van Wereldkinderen te zien en natuurlijk ook Martijn en Evelyn en hun prachtige dochter uit Israël.

Terugkijkend, had Kieran een fantastische 5de verjaardag en is nu bijna klaar met het openen en spelen met alle kadootjes, en Matthew ook! Twee verwend broertjes.
Gelukkig is er nog wat tijd voordat Sinterklaas en de Kerstman weer op de deur gaan kloppen ;-)

We wennen (wij 3) weer aan het terug zijn in Nederland met de seizoenen.Dus het wordt kouder, veranderende tijd waarop het donker en licht wordt en alles wat normaal is ons westerse klimaat, maar niet in Kenia!
De jongens gingen met mij kastanjes gooien en rapen wat nieuw was voor Kieran en hij vraagt bijna elke dag of hij zijn laarzen kan dragen en in de plassen kan gaan springen als het een beetje regent.

Matthew begint ook langzaam weer te wennen en vindt zijn plek in de familie en op school.Voor hem is het terug zijn in een normale situatie en aandacht en ruimte delen met zijn broertje het moeilijkst.
Maar ja, hij had ook voor 7 jaar het rijk alleen met 2 ouders en een groot huis voor hemzelf.
Met wat extra hulp op school gaat het gelukkig meestal steeds wat beter en hij is blij met zijn broer,
samen onder de dekens als er 1 een enge droom heeft of er een donderbui / een storm is.

Jane werkt nu nog niet volledig, maar haalt de jongens op voor de lunch, en stopt wat vroeger om ze aan het einde van de school dag op te halen.We veranderen dit na de Kerstvakantie.
De plotselinge ziekte en het overlijden van haar tante was een schok, we wisten dat ze zwak was en er wat zorgen waren, maar het is allemaal erg snel gegaan en we zijn daarom terug in Engeland bij haar moeder.Een beetje raar want haar moeder komt vrijdag naar ons toe als we ons klaarmaken voor de doop van Kieran in onze kerk volgende week zondag.
Er moeten nog wat kleine dingen gedaan worden, maar de flat / appartement is bijna leeg, de papieren zijn uitgezocht en we maken ons klaar voor de begrafenis deze middag.

En met mij ? Met mij gaat het prima, wat last van de Malarone (zoals gewoonlijk, maagkrampen en overmatig wc bezoek) wat ik moest nemen voor de trip naar Rwanda.
Op werk is het druk met de ondernemingsraad, Ambassadeur M&M en diensten bij Klantenservice, alles dringt voor een plekje in mijn agenda, maar dat is hoe ik het wil, dus prima.
We gaan nu een paar 'regelmatige maanden' in met werken en weer wennen aan "de seizoenen" wat herfst stormen en later de winter!   ( In Kenia hadden we eigenlijk alleen warm weer ;-)
In de weken die komen zal ik waarschijnlijk nog wat meer bloggen, nog wat concepten over en zeker nog meer te vertellen over Rwanda....

Rwanda was een fantastische ervaring met een leuke groep mensen van IKEA en UNICEF en ik ben IKEA dankbaar dat we dit hebben mogen doen, nu moeten we erover nadenken hoe we deze ervaring kunnen delen met anderen !
Al onze blogs zijn nu wel gepost, dus als je wil kijk een op;

http://www.blog.ikeafoundation.org/

www.ikeafoundation.org

Of kijk op deze blog, mijn Facebook, Twitter of Yammer (alleen IKEA).

Kigali, Rwanda van een afstandje.

Tot Later!