Busy period, working towards being a family! Drukke periode, werken naar een familie!

(in Nairobi, Kenya)

Yes! We have met with our boy :-)

Matthew and Kieran on  the slide!
Because of Kieran's shy demeanour and the seemingly language barrier it was a bit akward for both.
(espescially for Matthew, because he has been a bundle of undirected energy that bounces of anyone and anything) But he copies Matthew already, with saying things in Dutch!

And we said "see you tomorrow when we left"Which was followed by a shy See you tomorrow!
(with a chorus of the other 40something children)
The arrival was quite emotional, espescially for Jane, since Matt & me were half asleep, traffic in Nairobi is quite often a nightmare and directions are "vague"so a drive to Grace Orphanage took more than an hour, on the way back 30 minutes!
It brought back memories from Ethiopia, and it also breaks ones heart that there are so many lovely little children who all want to be held and hugged, ... and taken away...
You will have to have a heart of stone not to be touched by these kids.
(and they are relatively, the lucky ones here..., more about that in a  later post)
( Sisters, the same attitude here with the older children at a guarded distance polite, but keeping their distance)

We have a lot to do in 1 week, 5 working days.
Today back to Kieran, nearly all day!

Tomorrow a day off, more about that later in a "tourism post".

Than from monday:
Getting an appartment! 3 people, 6 suitcases do not fit in one small room.
Matthew to school! this week the holidays are over for him.
Jane to go to the office and get a Kenyan sim card for her mobile, makes things cheaper and easier.
(mobiles are the lifeline in this country)

By the end of the week if all goes well, we would have an appartment, So means to live with 4 people...


***

(in Nairobi,Kenia)

Ja! We hebben ons zoontje ontmoet :-)

Matthew en Kieran op de glijbaan!

Omdat Kieran nogal verlegen is en door de taalbarriere, was de eerste ontmoeting een beetje ongemakkelijk voor hen (vooral voor Matthew omdat hij al een week een berg energie heeft waar hij niks mee kan en is met iedereen en alles druk). Maar Kieran aapt Matthew al na, herhalen in het Nederlands wat hij hoort.

Toen we weg gingen en zeiden "see you tomorrow", zei hij zei verlegen, "see you tomorrow"! (met een achtergrond koor van de andere ongeveer 40 kinderen!)

De aankomst op het terrein van het kindertehuis was vrij emotioneel, vooral voor Jane, omdat ik en Matthew half in slaap waren; verkeer in Nairobi is vaak een nachtmerrie en de aanwijzijngen naar het tehuis waren zo vaag, dus een ritje naar Grace Children's Centre duurde meer dan een uur.  Op de terug weg maar 30 minuten.

Natuurlijk riep het herinneringen op aan Ethiopie, en het doet je hart breken dat er zo veel lieve kleine kindjes zijn die allemaal opgetild willen worden, en geknuffeld willen worden, en mee naar huis met je willen gaan.   Je moet een hart van steen hebben om niet geraakt te worden door deze kinderen - en dit zijn de gelukkigen hier - maar meer daarover in een latere blog.

De wat oudere kinderen (zeg maar boven de 10) houden je op een beleefde afstand.

We moeten veel doen in een week, 5 werkdagen:

Vandaag (zaterdag) gaan we weer (de hele dag) naar Kieran.

Morgen hebben we een 'vrije' dag maar meer daarover later in een touristische post.

Dan vanaf maandag:

- Moeten we een appartement vinden; 3 mensen en 6 koffers passen niet in een kamertje
- Matthew gaat dinsdag naar school, de vakantie is voor hem afgelopen
- Jane moet naar het Quintiles kantoor en een Keniaanse SIM kaart halen voor haar mobiel, dat zal bellen en SMSen goedkoper en makkelijker maken (iedereen gebruikt mobieltjes hier)

Als het goed is, einde van de week hebben we een appartement, dus de middelen om met 4 personen te wonen en kunnen we als het goed is Kieran meenemen....