Yes, yes it is Bl***y ages ago since I blogged and it might be a bit rusty, but still :-)
A couple of things made me pick up my Mac again to type some words of mine to share with you all.
(I will try to do it in both English and Dutch too) Unfortunately I do not speak or write any Ukraine, or Russian, since the views seem to indicate I am getting quite a following in places I do not really know? (If any one could let me know what's going on here please do)
Maybe I will go 'private' so things can only be viewed by request and to make it possible to be more personal and have a 'deeper dig" at a subject...
Please do let me know if you have any thoughts to share with me!
Family
I was triggered by what someone 'said' this weekend, thinking about family, relatives and forebears, inherited traits and so on.
(So, in my view very much based on shared dna-genetics)
Unfortunately the effect it had on me was one of exclusion...
Why ?
Partly because I am the youngest one and both my parents passed away already, I share with my 2 sisters a very few (direct) relatives who are now left over ...
And mainly because it is also seemed that the person in question did not really think about the many other ways that people can become and start being a family...
There are many foster parents and adoptive parents who have started or developed into a beautiful family in their own right. (And yes the same goes for children and parents from the relationships who come or find themselves together under one roof by separation, and remarrying and so on)
For me it made a point (for myself) to realise that it is obviously still a 'delicate point' of balance to think of ourselves as a normal family no different to anyone else in our street or city
-
And a family which was formed by;
years of medical treatment, followed by lots of talking and following a special adoption information course, getting all kinds of certified (medical and financial) information, collecting all kinds of papers from various countries, waiting, despair, trying to prepare by reading every scrap about the country(ies) and adoption in general, and patience (always patience and waiting;-). ***
Naturally this was one reason to "get on my soapbox" again!
I have had many a 'private rant' in the last years about things wrong with the world and the people in it, but there are still some things I seem to need to share about adopting and my feelings about it all.
The 'news' that Foundation Africa will cease to exist was another reason.
Many people in The Netherlands used this foundation which has (had) permits for Ethiopia and Kenya and we have seen many happy parents and children coming together by their work throughout the years. With the uncertainty surrounding adoptions from Ethiopia and the events of the last months in Kenya there is not enough basis for them to continue their 'adoptive work' from these countries.
IF this was because the standard of living has increased dramatically in the last years in both the countries and there are no children any more who are orphaned and wasting their time away in children homes or orphanages waiting for the day that a loving parent will take care of them,
then this would be fine with me!
Domestic adoption and 'kinship adoptions' are on the rise in parts of the African continent I think (based on my contact with Ethiopia, Kenya and Rwanda) but there are still a lot of children who are dreaming and hoping of a more loving future with attention and possibilities that no one gives or can not give to them "locally".
In Ethiopia, which has had lots of bad publicity due to unclear procedures, the government is still checking their procedures and deciding which department and Ministry adoption should fall under it seems.
In Kenya the cabinet decided last November to impose a moratorium on all international adoptions due to a report about people trafficking, in which there were no direct clear indications or connection to adoption.
All of a sudden agencies and parents in procedure had to stop what they were doing because of ....
Because of .... What ??? ...
(only Kenyatta and a few others might know * more about that maybe some time later)
Even the LSK (Law Society of Kenya) has started to rumble about how these events suddenly evolved.
In our experience (and mind) the adoptive parents and agencies working in The Netherlands do their best to have clear, transparent and certainly fully legal procedures which are checked by the Justice Department nationally and full disclosure is given to the authorities and agencies in the countries that children are adopted from.
In Ethiopia it has been difficult, also for us, to fully follow all information because of the fact that Amharic is a pretty difficult language to understand and we came there during a period of civil unrest (or war) in 2005 and were only in the country at that time for a week.
In Kenya the procedure was, of course, much longer, mainly in English and because of our months (nearly a year) there easier to follow.
We had also learned a lot during our first adoption and consecutive years as adoptive parents about what to ask, what to look for, and we do not easily take no for a answer.
(Apart from that, in both countries we have met wonderful people who did everything they possibly could for our children to be and were willing to answer all the questions we asked them).
We are fully aware that where people work, mistakes can and will be made. There will always be people out for a "quick buck" but generally speaking I believe the people we encountered were doing their jobs because they have (and had) a genuine love for the children.
(They might sometimes be doing their jobs "seemingly in a different time zone", and not as efficient as we thought it to be possible, but still)
We went through all 'these things' *** because,
We wanted to become parents, all of it, rather selfishly when you look at it at first.
But also because we wanted to give our children a chance for (hopefully) a better life with more possibilities, and to give them a family.
We do not need any applause, no statue needed ;-)
But some recognition once in while would indeed be nice.
We were proud (and scared stiff) when we were expectant adoptive parents.
Proud of our little men who were waiting for us us, without fully comprehending it yet.
We were proud and a bit worried (a little bit less with number two) when we became parents.
Proud of every little step in development and all the changes and how they reacted to us and their new world.
We are proud, sometimes anxious and even worried now, 10 and 3 years later.
Proud of our boys with each achievement, anxious & worried, about the world around them and their (future) place in it.
We hoped to become a normal family.
Well that is an illusion, normal families don't exist!
Every family has its history, its secrets, its happy and sad stories and everyone has his or her own personal story within that family.
All I can say is that on the whole, I am happy and proud of our family.
* also partly inspired by a thomsontreehouse post and Luc and Inne - a wonderful couple who are now on their journey for their second child.
Showing posts with label Adoption proces. Show all posts
Showing posts with label Adoption proces. Show all posts
Wednesday, 18 February 2015
Tuesday, 25 March 2014
Life oh life, March 2014 - 't Leven Maart 2014
(title free after the Desree song) English below
---- Nederlands - Dutch ----
Het dagelijkse leven van een vader of zo...
Waar zullen we eens mee beginnen ?
In Januari was het laatste bericht en er is natuurlijk van alles en nog wat gebeurt en gaande in het leven van pejamaki.
Zaken thuis, dingen op school, op werk, privé en in de maatschappij genoeg om van alles en nog wat te schrijven op de blog zou je denken! Maar ja, het "echte leven" en de "waan van de dag" hebben het een beetje overgenomen en de rust en ruimte om eens lekker te bloggen zijn er niet helemaal lijkt het.
Ondanks alle goed bedoelingen met een nieuw (moleskin) opschrijf boekje en een mooie (sharpie) pen op zak is het toch magertjes wat er aan overdenkingen op papier komt te staan.
We zullen gewoon es beginnen, dus het wordt een lekker rommelig verhaal met geen logica of chronologische volgorde whatsoever!!
Het begint zomaar een beetje druk te worden denk ik, daarom niet zoveel blogtijd en ook lees ik minder ter ontspanning. Op werk is het best druk, met gesprekken met medewerkers nu ik weer een team aanstuur en duidelijkere verantwoordelijkheden heb.
De functie en mijn collega's zijn leuk (tot zelfs erg leuk) de organisatie kraakt hier en daar een beetje met onverwachte gebeurtenissen (ontslagen) en plotselinge vergaderingen, dan wel live of via het alom gebruikte web-ex systeem wat sommigen in meer of mindere mate beheersen zullen we maar zeggen.De Ambassadeurs rol is een leuk aspect waar wisselend wat tot soms erg veel tijd in gaat zitten maar zeker een welkome toevoeging is voor mijzelf.
De overweging momenteel is of ik verder wil in de Ondernemingsraad nu de verkiezingen (als er wat te kiezen is ;-) in Mei op het programma staan en de inschrijvingslijst er hangt...
Thuis is het ook best druk (geweest) met jongste zoon die erg druk kan zijn (en hard praat, zou hij dan toch ...) en heel graag achter zijn oudere broer aanrent en "gek doet".
Kieran stoeit graag, lacht nog liever en laat duidelijk merken zich volledig thuis te voelen op zijn nu permanente adres.
Sinds kort weten we dat de Nederlandse Rechtbank uitspraak ook in binnen is (duurde maar 9 maanden, bijna net zo lang als de tijd in Kenia, met dank aan G.W. *) en we nu een Nederlands paspoort aan kunnen vragen wat hem minder staatsgevaarlijk maakt bij een bezoek aan Oma in Engeland. (Vrij reizen binnen de Schengen landen kon al, maar verder niet met Keniaans paspoort en verblijfsvergunning)
Op school gaat het redelijk, het is duidelijk dat onze verwachtingen anders zijn (realistischer?) dan die van de juffen, wat ons betreft mag hij gerust kind zijn, wat meer spelen en een klas overdoen.
Maar ja 3 maanden groep 1 is blijkbaar voldoende en Nederlands als 3de taal moet je gewoon heeeel veel oefenen en dan naar groep 3 (of zo;-) We zullen het zien, hij vind het leuk op school, heeft veel vriendjes, waar ook thuis mee gespeeld wordt en heeft duidelijk meer aansluiting in de groep dan vorig jaar net uit Kenia het geval was.
Ondertussen is het voor Matthew allemaal wat lastiger op school met een nieuwe juf en nogal wat problemen wanneer er in een groep gewerkt en geluisterd moet worden.Afwisselend wil hij absoluut niet naar school, en soms erg graag.We zijn er mee bezig en zullen er eens over nadenken wat te delen.Zijn 9de verjaardag was een groot feest weekend en erg geslaagd (een beetje vermoeiend voor papa en ook mama). De zaterdag kwamen er 4 vriendjes waar er 2 van bleven slapen en men een uitgebreid (kinder) film menu mocht kijken in zijn kamer met popcorn en verantwoorde frisdrank.
Pas de volgende middag stortten ze een beetje in (papa was toen al oververmoeid) .
Op de maandag kwam na schooltijd het klapstuk want toen kwamen er 2 meisjes bij in huize Rison.
Rechts Matthew met Nonnie en Lisa onze dames in huis na natuurlijk Dame Jane ;-)
De cavia's lijken nu aardig ingeburgerd en hebben (op veel hooi en zaagsel 'overlast' ) nog geen gigantische schade aangericht, gelukkig heeft niemand astma bij ons thuis.
Na een niet gering aantal knuffels (variatie van Olifanten, Nijntje tot de grootste IKEA knuffel hond) die allen een naam hebben en een plek op bed. Dan nu echte beesten in huis.
Matthew moet ze zelf verzorgen; eten geven en schoon houden en dat gaat nu redelijk.
Zelfs Kieran, die eigenlijk van niets levends houd dat groter is dan zijn pink, begint de cavia's te aaien en interesse te tonen.(Los van Simba, zijn knuffel, na lange 'strijd' losgekomen van Nyala en Simba gaat overal mee!)
Tja dat zijn toch wel momenten dat we onze jongens, jongetjes eigenlijk heel erg waarderen en bewonderen.
Samen spelen en de beesten verzorgen!
Wat nog een interessante bijwerking heeft want Matt is parttime vegetariër geworden en eet een aantal dagen geen vlees en wil dan van alles weten!
Het wachten is op April als "Tante" Ruth op bezoek komt en hem verder kan onderwijzen in dieren leed en wel en wee.
Tussendoor hebben we nog een "nieuwe keuken geplaatst", tenminste het aanrecht en spoelbak etc. vervangen, de kastdeurtjes en lade fronten gewisseld en een iets andere opzet dan eerst.
De mannen hebben hier ook bij geholpen, Kieran kan aardig verven (zie eerdere foto) en Matthew heeft ook het nodige geschroefd.
Met wat hulp van een handige buurman ziet het er best aardig uit, al was de kleurverandering wel even wennen! (voor mij, natuurlijk Jane's keuze :-)
Jane heeft het ook druk gehad. Een promotie op werk, jawel toch wel verdiend! En wisselende werkzaamheden met soms telefoneren tot laat in de avond en nu en dan een "crisis" als er een fout wordt geconstateerd in een computer programma wat nogal wat gevolgen kan hebben.
Ook is ze nog even in Engeland geweest om haar moeder te helpen die geopereerd is aan haar ogen en nu stukken beter kan zien.
* ene G.W. heeft nogal wat ophef veroorzaakt met (mijns inziens) domme uitspraken de afgelopen week.Wat wel duidelijk is voor ons is dat de algemene teneur is, dat er een ruk naar rechts is geweest wat gevolgen heeft voor diverse (vreemdelingen) procedures nu in vergelijk met pak weg 5-8 jaar terug. We hopen maar dat de meerderheid van de mensen in ons kleine kikkerlandje gezond verstand blijven hebben en niet zomaar meelopen met iemand die wat roept.
Afgelopen weekend een traan en een lach, met de crematie van de vader van goede vrienden en de verjaardag van zus Jolanda en natuurlijk (gister) de verjaardag van Jane.
De NSS top zorgt voor veel helikopter, politie en militaire activiteit in en rondom de Haarlemmermeer, maar vooralsnog voor ons geen overlast.
Wat ook ontroerde was de Sport Relief actie op de BBC met een mega opbrengst voor, onder andere kinderen in Afrika.En de aanslag in de kerk in Likoni, bij Mombasa waar Wilma nu erg dichtbij is.
(met haar en andere voor ons bekenden is alles goed, maar het blijft verschrikkelijk!)
De komende tijd nog de verjaardag van Jane vieren met familie en vrienden.(zekere voor het onzekere genomen met het weekend voor de NSS top en de weg afsluitingen)
Binnenkort zal ik wel even plat liggen, het doorprikken van mijn traankanaaltjes was geen succes.
Daarom zal er waarschijnlijk een nieuw kanaaltje gemaakt moeten worden in het ziekenhuis.
Misschien dan eens overwegen of de blog straks toch "privé" gaat omdat de 'Adoptie-reis' waar het allemaal mee begon nu voor een groot deel (met Kieran's Nederlanderschap) achter ons ligt.
En de reis als gezin van 4 +2 ;-) nu verder gaat....
Goed, nu binnenkort op naar de April maand met Pasen, 20 jaar getrouwd en Ruth op bezoek.
Op de bank bij een bezoek aan Luc en Ine en Noah in België.
*********************************************************************************
(title free after the Desree song)
Where can we start.....
The daily life of a father ...
The last message was in January, and of course all sorts of things have happened since then.
Things at home, at school, at work, privately and in society, there has been enough going on to write about on the blog.
But you know how it is, ' real life' and the ' daily routine' have taken over and there hasn't been much peace and quiet to sit and blog. Despite my good intentions and a new (moleskine) notebook and a nice (Sharpie) pen, I haven't really been able to put many thoughts on paper.
I'll just make a start and so it will be a bit of a messy story with no logic or chronological order probably!
It's been busy and remains so at the moment, which means less blog time and also less time to read, for relaxation. It's pretty busy at work, carrying out evaluations of my team members now I am managing a team again and have some clear responsibilities. The function and my colleagues are fun, though the organisation leaves a bit to be desired here and there with some unexpected things happening (firings) and sudden meetings, either live or via the well-known Webex platform which does seem to affect what some people are willing to say. The role of Ambassador is still enjoyable and sometimes takes a lot of time, but which brings some welcome variety to my work. My current dilemma is whether I want to continue in the Worker's Council now that the elections (if anyone stands) are coming up in May - the registration list is already up.
It's (been) pretty busy at home as well, het little one can be noisy and talks too loud as well (it's been suggested he is partially deaf - we will see...) and loves to chase after his older brother and be silly. Kieran loves to play fight, laughs a lot and has clearly shown that he has really adjusted to life here at his new address. Last week we received the final adoption ruling from the Dutch judge (this took 9 months, almost as long as we were in Kenya) and we have now been able to apply for a Dutch pasport for him which will make him less of a threat to national security and make it easier to visit nanna in England. He was already permitted to travel in the Schengen countries, but not beyond with his Kenyan passport and residence permit. It's going reasonably well at school but it's clear that our expectations are different (more realistic?) than those of his teachers; as far as we are concerned he should still be allowed to be a child and skip a class if necessary. But to their thinking, 3 months of group 1 should be fine and with Dutch as your 3rd language you just have to do some extra practice and you can go to group 3 - right? Hmmm. We'll see about that. But he enjoys school a lot, has made some friends that he brings home sometimes or where he goes to play and has definitely found his place in the group more so than when he just joined the group last year.
In the meantime things are more problematic for Matthew at school, with a new teacher and some problems working in a group and with his listening skills. Sometimes he can't wait to go to school, other days he doesn't want to go so we are working on sorting out the situation for him. We are still thinking about how much of the situation to share on here. His 9th birthday a couple of weeks ago was one big party all weekend and very successful, though somewhat exhausting for mom and dad. On the Saturday 4 of his friends came to play, of whom 2 stayed overnight and they had a lengthy film-and-popcorn session late into the night in his bedroom. The next afternoon they began to tire - mom and dad too! - but at that time, it was time for the family and other friends to visit, so no time to be tired.
Monday was the icing on the cake though - after school we brought 2 girls into our home. Here on the right is Matthew with his ' girls' Nonnie and Lisa, so now mommy has got 2 more females in the house! They are guinea pigs, and seem to have settled in pretty well and feel well enough at home to spread hay and sawdust all over the place. So far that's the extent of the damage and fortunately no-one suffers from asthma.
After years of many stuffed animals varying from elephants, Miffy the rabbit and the biggest IKEA dog imaginable, now we have some real animals in the house. Matthew has to look after them himself: feed them, clean them and give them some love, and so far it's going well.
Even Kieran, who is frightened of all living things bigger than his little finger, is starting to come around to the guinea pigs and will stroken them and show some interest. His big love of course is his Simba stuffed toy, which after 2 years has come apart from Nala, but they still go everywhere with him. Ah, those are some of the moments that we really respect and admire our boys. Playing together and looking after the animals together.
Another interesting item is that Matthew has become a part time vegetarian and has a few days a week not eating any meat, and wants to know everything about animal suffering. In April Aunty Ruth is coming to visit, she is a committed vegetarian who works with animals, and will definitely be able to teach him some things.
We've recently given the kitchen a face life, with a new work surface, sink and tap and replaced the cupboard doors, drawer fronts and the floor. The boys also helped with this; Kieran wields a mean paintbrush (see earlier photo) and Matthew is a wizard with the electric screwdriver. With some help from a handy neighbour it looks pretty good, even though I had to get used to the new colour scheme (black and white, chosen by Jane of course).
Jane has also been busy and has just had a promotion at work - very well deserved. And varying work times with sometimes calls late into the evening and now and then a crisi. She has also ben to England recently to see her mother who has n operation on here eyes and can now see much better.
Last weekend a tear and a smile, with the cremation of the father of a good friend and my sister Jolanda's birthday and yesterday Jane's birthday. The Nuclear Summit in The Hague this week caused a lot of helicopter, police and military activity in the area, but didn't cause us any problems.
Something moving was the Sport Relief action on the BBC which had a mega result, for children in the UK and Africa. As well as the attach on a church in Likoni near Mombasa, where my sister Wilma is now very close to. Fortunately for everyone she knows is fine, but it is still terrible.
Coming up we still have Jane's birthday to celebrate with family and friends, a week late due to all the local road closures and problems due to the Nuclear Summit. Soon I will be having an operation, as the recent attempt to clear my tear duct on my left eye was unsuccessful. The surgeon will have to create a new tear duct by drilling through my nose under a general anaesthetic.
Maybe then I will have some time to think about switching the blog to a private forum as the 'adoption journey' which this blog started out as, is now behind us. And our journey now as a family of 4 (+2) continues.
Anyway the month of April is nearly upon us with our 20th wedding anniversary and Ruth coming to visit over Easter.
On the sofa at Luc and Inne's in Belgium
---- Nederlands - Dutch ----
Het dagelijkse leven van een vader of zo...
Waar zullen we eens mee beginnen ?
In Januari was het laatste bericht en er is natuurlijk van alles en nog wat gebeurt en gaande in het leven van pejamaki.
Zaken thuis, dingen op school, op werk, privé en in de maatschappij genoeg om van alles en nog wat te schrijven op de blog zou je denken! Maar ja, het "echte leven" en de "waan van de dag" hebben het een beetje overgenomen en de rust en ruimte om eens lekker te bloggen zijn er niet helemaal lijkt het.
Ondanks alle goed bedoelingen met een nieuw (moleskin) opschrijf boekje en een mooie (sharpie) pen op zak is het toch magertjes wat er aan overdenkingen op papier komt te staan.
We zullen gewoon es beginnen, dus het wordt een lekker rommelig verhaal met geen logica of chronologische volgorde whatsoever!!
Het begint zomaar een beetje druk te worden denk ik, daarom niet zoveel blogtijd en ook lees ik minder ter ontspanning. Op werk is het best druk, met gesprekken met medewerkers nu ik weer een team aanstuur en duidelijkere verantwoordelijkheden heb.
De functie en mijn collega's zijn leuk (tot zelfs erg leuk) de organisatie kraakt hier en daar een beetje met onverwachte gebeurtenissen (ontslagen) en plotselinge vergaderingen, dan wel live of via het alom gebruikte web-ex systeem wat sommigen in meer of mindere mate beheersen zullen we maar zeggen.De Ambassadeurs rol is een leuk aspect waar wisselend wat tot soms erg veel tijd in gaat zitten maar zeker een welkome toevoeging is voor mijzelf.
De overweging momenteel is of ik verder wil in de Ondernemingsraad nu de verkiezingen (als er wat te kiezen is ;-) in Mei op het programma staan en de inschrijvingslijst er hangt...
Thuis is het ook best druk (geweest) met jongste zoon die erg druk kan zijn (en hard praat, zou hij dan toch ...) en heel graag achter zijn oudere broer aanrent en "gek doet".
Kieran stoeit graag, lacht nog liever en laat duidelijk merken zich volledig thuis te voelen op zijn nu permanente adres.
Sinds kort weten we dat de Nederlandse Rechtbank uitspraak ook in binnen is (duurde maar 9 maanden, bijna net zo lang als de tijd in Kenia, met dank aan G.W. *) en we nu een Nederlands paspoort aan kunnen vragen wat hem minder staatsgevaarlijk maakt bij een bezoek aan Oma in Engeland. (Vrij reizen binnen de Schengen landen kon al, maar verder niet met Keniaans paspoort en verblijfsvergunning)
Op school gaat het redelijk, het is duidelijk dat onze verwachtingen anders zijn (realistischer?) dan die van de juffen, wat ons betreft mag hij gerust kind zijn, wat meer spelen en een klas overdoen.
Maar ja 3 maanden groep 1 is blijkbaar voldoende en Nederlands als 3de taal moet je gewoon heeeel veel oefenen en dan naar groep 3 (of zo;-) We zullen het zien, hij vind het leuk op school, heeft veel vriendjes, waar ook thuis mee gespeeld wordt en heeft duidelijk meer aansluiting in de groep dan vorig jaar net uit Kenia het geval was.
Ondertussen is het voor Matthew allemaal wat lastiger op school met een nieuwe juf en nogal wat problemen wanneer er in een groep gewerkt en geluisterd moet worden.Afwisselend wil hij absoluut niet naar school, en soms erg graag.We zijn er mee bezig en zullen er eens over nadenken wat te delen.Zijn 9de verjaardag was een groot feest weekend en erg geslaagd (een beetje vermoeiend voor papa en ook mama). De zaterdag kwamen er 4 vriendjes waar er 2 van bleven slapen en men een uitgebreid (kinder) film menu mocht kijken in zijn kamer met popcorn en verantwoorde frisdrank.
Pas de volgende middag stortten ze een beetje in (papa was toen al oververmoeid) .
Op de maandag kwam na schooltijd het klapstuk want toen kwamen er 2 meisjes bij in huize Rison.
De cavia's lijken nu aardig ingeburgerd en hebben (op veel hooi en zaagsel 'overlast' ) nog geen gigantische schade aangericht, gelukkig heeft niemand astma bij ons thuis.
Na een niet gering aantal knuffels (variatie van Olifanten, Nijntje tot de grootste IKEA knuffel hond) die allen een naam hebben en een plek op bed. Dan nu echte beesten in huis.
Matthew moet ze zelf verzorgen; eten geven en schoon houden en dat gaat nu redelijk.
Zelfs Kieran, die eigenlijk van niets levends houd dat groter is dan zijn pink, begint de cavia's te aaien en interesse te tonen.(Los van Simba, zijn knuffel, na lange 'strijd' losgekomen van Nyala en Simba gaat overal mee!)
Tja dat zijn toch wel momenten dat we onze jongens, jongetjes eigenlijk heel erg waarderen en bewonderen.
Samen spelen en de beesten verzorgen!
Wat nog een interessante bijwerking heeft want Matt is parttime vegetariër geworden en eet een aantal dagen geen vlees en wil dan van alles weten!
Het wachten is op April als "Tante" Ruth op bezoek komt en hem verder kan onderwijzen in dieren leed en wel en wee.
Tussendoor hebben we nog een "nieuwe keuken geplaatst", tenminste het aanrecht en spoelbak etc. vervangen, de kastdeurtjes en lade fronten gewisseld en een iets andere opzet dan eerst.
De mannen hebben hier ook bij geholpen, Kieran kan aardig verven (zie eerdere foto) en Matthew heeft ook het nodige geschroefd.
Jane heeft het ook druk gehad. Een promotie op werk, jawel toch wel verdiend! En wisselende werkzaamheden met soms telefoneren tot laat in de avond en nu en dan een "crisis" als er een fout wordt geconstateerd in een computer programma wat nogal wat gevolgen kan hebben.
Ook is ze nog even in Engeland geweest om haar moeder te helpen die geopereerd is aan haar ogen en nu stukken beter kan zien.
* ene G.W. heeft nogal wat ophef veroorzaakt met (mijns inziens) domme uitspraken de afgelopen week.Wat wel duidelijk is voor ons is dat de algemene teneur is, dat er een ruk naar rechts is geweest wat gevolgen heeft voor diverse (vreemdelingen) procedures nu in vergelijk met pak weg 5-8 jaar terug. We hopen maar dat de meerderheid van de mensen in ons kleine kikkerlandje gezond verstand blijven hebben en niet zomaar meelopen met iemand die wat roept.
Afgelopen weekend een traan en een lach, met de crematie van de vader van goede vrienden en de verjaardag van zus Jolanda en natuurlijk (gister) de verjaardag van Jane.
De NSS top zorgt voor veel helikopter, politie en militaire activiteit in en rondom de Haarlemmermeer, maar vooralsnog voor ons geen overlast.
Wat ook ontroerde was de Sport Relief actie op de BBC met een mega opbrengst voor, onder andere kinderen in Afrika.En de aanslag in de kerk in Likoni, bij Mombasa waar Wilma nu erg dichtbij is.
(met haar en andere voor ons bekenden is alles goed, maar het blijft verschrikkelijk!)
De komende tijd nog de verjaardag van Jane vieren met familie en vrienden.(zekere voor het onzekere genomen met het weekend voor de NSS top en de weg afsluitingen)
Binnenkort zal ik wel even plat liggen, het doorprikken van mijn traankanaaltjes was geen succes.
Daarom zal er waarschijnlijk een nieuw kanaaltje gemaakt moeten worden in het ziekenhuis.
Misschien dan eens overwegen of de blog straks toch "privé" gaat omdat de 'Adoptie-reis' waar het allemaal mee begon nu voor een groot deel (met Kieran's Nederlanderschap) achter ons ligt.
En de reis als gezin van 4 +2 ;-) nu verder gaat....
Goed, nu binnenkort op naar de April maand met Pasen, 20 jaar getrouwd en Ruth op bezoek.
Op de bank bij een bezoek aan Luc en Ine en Noah in België.
*********************************************************************************
(title free after the Desree song)
Where can we start.....
The daily life of a father ...
The last message was in January, and of course all sorts of things have happened since then.
Things at home, at school, at work, privately and in society, there has been enough going on to write about on the blog.
But you know how it is, ' real life' and the ' daily routine' have taken over and there hasn't been much peace and quiet to sit and blog. Despite my good intentions and a new (moleskine) notebook and a nice (Sharpie) pen, I haven't really been able to put many thoughts on paper.
I'll just make a start and so it will be a bit of a messy story with no logic or chronological order probably!
It's been busy and remains so at the moment, which means less blog time and also less time to read, for relaxation. It's pretty busy at work, carrying out evaluations of my team members now I am managing a team again and have some clear responsibilities. The function and my colleagues are fun, though the organisation leaves a bit to be desired here and there with some unexpected things happening (firings) and sudden meetings, either live or via the well-known Webex platform which does seem to affect what some people are willing to say. The role of Ambassador is still enjoyable and sometimes takes a lot of time, but which brings some welcome variety to my work. My current dilemma is whether I want to continue in the Worker's Council now that the elections (if anyone stands) are coming up in May - the registration list is already up.
It's (been) pretty busy at home as well, het little one can be noisy and talks too loud as well (it's been suggested he is partially deaf - we will see...) and loves to chase after his older brother and be silly. Kieran loves to play fight, laughs a lot and has clearly shown that he has really adjusted to life here at his new address. Last week we received the final adoption ruling from the Dutch judge (this took 9 months, almost as long as we were in Kenya) and we have now been able to apply for a Dutch pasport for him which will make him less of a threat to national security and make it easier to visit nanna in England. He was already permitted to travel in the Schengen countries, but not beyond with his Kenyan passport and residence permit. It's going reasonably well at school but it's clear that our expectations are different (more realistic?) than those of his teachers; as far as we are concerned he should still be allowed to be a child and skip a class if necessary. But to their thinking, 3 months of group 1 should be fine and with Dutch as your 3rd language you just have to do some extra practice and you can go to group 3 - right? Hmmm. We'll see about that. But he enjoys school a lot, has made some friends that he brings home sometimes or where he goes to play and has definitely found his place in the group more so than when he just joined the group last year.
In the meantime things are more problematic for Matthew at school, with a new teacher and some problems working in a group and with his listening skills. Sometimes he can't wait to go to school, other days he doesn't want to go so we are working on sorting out the situation for him. We are still thinking about how much of the situation to share on here. His 9th birthday a couple of weeks ago was one big party all weekend and very successful, though somewhat exhausting for mom and dad. On the Saturday 4 of his friends came to play, of whom 2 stayed overnight and they had a lengthy film-and-popcorn session late into the night in his bedroom. The next afternoon they began to tire - mom and dad too! - but at that time, it was time for the family and other friends to visit, so no time to be tired.
Monday was the icing on the cake though - after school we brought 2 girls into our home. Here on the right is Matthew with his ' girls' Nonnie and Lisa, so now mommy has got 2 more females in the house! They are guinea pigs, and seem to have settled in pretty well and feel well enough at home to spread hay and sawdust all over the place. So far that's the extent of the damage and fortunately no-one suffers from asthma.After years of many stuffed animals varying from elephants, Miffy the rabbit and the biggest IKEA dog imaginable, now we have some real animals in the house. Matthew has to look after them himself: feed them, clean them and give them some love, and so far it's going well.
Even Kieran, who is frightened of all living things bigger than his little finger, is starting to come around to the guinea pigs and will stroken them and show some interest. His big love of course is his Simba stuffed toy, which after 2 years has come apart from Nala, but they still go everywhere with him. Ah, those are some of the moments that we really respect and admire our boys. Playing together and looking after the animals together.
Another interesting item is that Matthew has become a part time vegetarian and has a few days a week not eating any meat, and wants to know everything about animal suffering. In April Aunty Ruth is coming to visit, she is a committed vegetarian who works with animals, and will definitely be able to teach him some things.
We've recently given the kitchen a face life, with a new work surface, sink and tap and replaced the cupboard doors, drawer fronts and the floor. The boys also helped with this; Kieran wields a mean paintbrush (see earlier photo) and Matthew is a wizard with the electric screwdriver. With some help from a handy neighbour it looks pretty good, even though I had to get used to the new colour scheme (black and white, chosen by Jane of course).
Jane has also been busy and has just had a promotion at work - very well deserved. And varying work times with sometimes calls late into the evening and now and then a crisi. She has also ben to England recently to see her mother who has n operation on here eyes and can now see much better.
Last weekend a tear and a smile, with the cremation of the father of a good friend and my sister Jolanda's birthday and yesterday Jane's birthday. The Nuclear Summit in The Hague this week caused a lot of helicopter, police and military activity in the area, but didn't cause us any problems.
Something moving was the Sport Relief action on the BBC which had a mega result, for children in the UK and Africa. As well as the attach on a church in Likoni near Mombasa, where my sister Wilma is now very close to. Fortunately for everyone she knows is fine, but it is still terrible.
Coming up we still have Jane's birthday to celebrate with family and friends, a week late due to all the local road closures and problems due to the Nuclear Summit. Soon I will be having an operation, as the recent attempt to clear my tear duct on my left eye was unsuccessful. The surgeon will have to create a new tear duct by drilling through my nose under a general anaesthetic.
Maybe then I will have some time to think about switching the blog to a private forum as the 'adoption journey' which this blog started out as, is now behind us. And our journey now as a family of 4 (+2) continues.
Anyway the month of April is nearly upon us with our 20th wedding anniversary and Ruth coming to visit over Easter.
On the sofa at Luc and Inne's in Belgium
Tuesday, 26 March 2013
Dagelijks Leven 10 - Daily Life in Nairobi,Kenya 10
Hallo, daar zijn we dan weer...
Helaas zijn we nog steeds aan het wachten op onze laatste rechtzaak, de Uitspraak van het gehele adoptieproces. Die zou op 12 maart plaatsvinden maar zonder veel reden ging dat niet door.
De rechter die we bij de 2de zaak hadden doet ook 'the Judgement' en hij heeft het erg druk nu.
We hebben natuurlijk veel contact met onze advocaat en wachten het maar af, meer kunnen we niet doen.
In de media, en zeker ook sociale media, is er veel aandacht voor een andere rechtzaak, die van presidents kanidaat Odinga tegen de 'voorlopige winnaar' Kenyatta en de kiescommissie IEBC.
De uitspraak wordt nog in maart verwacht, hopelijk blijft het gezonde verstand hier zegevieren!
Zoals gezegd 4 maart en daarna verder is het relatief rustig geweest in Nairobi, los van de vele (duizenden) campagneposters die overal nog hangen, liggen en rondwaaien is er weinig te merken.
En het feit dat het verkeer weer op gang gekomen is, maar de zakelijke wereld is nog afwachtend...
> Kibera gezien vanaf de nieuwe Langata bypass
Ondertussen ben ik al meer in Kibera geweest, onder andere met Christian Ministeries in Africa de organisatie waar Grace, Kieran's tehuis ook onder valt, het lijkt niet dat je aanwezigheid veel helpt, maar alle kleine beetjes helpen zullen we maar zeggen. Een beetje praten en spelen met de kinderen en wat achterlaten. En het houdt mij natuurlijk bezig.
> Schoolkinderen wachtend op hun dagelijks eten
De jongens hebben beide 'portfolio-map besprekingen' gehad waarbij we als ouders konden horen hoe het op school gaat. (Over Kieran meer later, is ook maar net op school). Matthew heeft wat plusjes en minnetjes vergeleken met het vorige rapport, maar over het algemeen gaat het heel goed! Hij vind de IPC (International Primary Curriculum) manier van lesgeven met thema's en ook de school zelf nu erg leuk, wat zal hij dat straks missen ... (maar blij zijn z'n vriendjes in Hoofddorp weer te zien ;-)
Om Nederland straks weer binnen te komen moesten we (weer) een medische verklaring hebben dus had ik een Dagje uit met Kieran! Naar de dokter op Ngong Road, lunchen bij Karen Crossroads, naar Grace Children's Center Langata en tenslotte naar de Galleria Mall. Hier ontmoeten we mensen van de kerk in Washington, USA die Grace al heel lang ondersteunen en ook Kieran al sinds het begin kennen. Hij werd verwend met een ijsje en herkende de gezichten, namen is wat lastiger.
Matt zijn verjaardags weekend was leuk en dat stond al in een stukkie, gisteren/dit weekend hadden we Jane haar verjaardag.Voor Jane haar verjaardag wilde ze graag meer weten over thee!
En gingen we naar Kiambethu Tea farm in Limuru voor een uitleg, rondleiding en uitgebreide lunch.
Op de zondag was er een lekkere Tiramisu taart en kaarten, kadootjes en als een extra presentje de halve dag geen stroom door een kapotte aggregaat-generator...
En op maandag was het alweer feest, want Tante Wilma & Mike kwamen op bezoek! Wilma was zondag op het vliegtuig gestapt naar Nairobi en bleef en dagje bij ons,en ze bracht heel veel leuke dingen voor ons allemaal! Kaarten en brieven voor ons en de post vanuit Montfoort die Jolanda vorig jaar al geprobeerd had naar ons te sturen! (alles klopte dus we weten ook niet waarom het niet gewoon bezorgd is ...?) De jongens kunnen straks weer naar hartelust schildren en knutselen*
Op dinsdag kwam Mike, die bij neef Dick sliep en de bus had geboekt, om haar weer op te pikken met de tassen voor Happy Rock Center {HRC} in Likoni-Mombasa.[ tussendoor hadden wij Nel van HRC ook gezien en wat spullen kunnen meegeven] We zullen Wilma en Mike zeker nog meer zien!
meer over haar avonturen is te lezen op :
http://wilmarison.waarbenjij.nu/reisverslag/4500147/weg-uit-nederland-en-terug-in-kenya#ad-image-119876368
Maandag de 25ste was ook een spannende dag voor Matthew, want hij mocht afzwemmen voor zijn C diploma! Met Ome Mike die Kieran bezig hield en Wilma die mooie foto's maakte konden we er allemaal nog meer plezier aan beleven. Een paar dagen en dan begint de Paasvakantie alweer voor de jongens * knutselen! en we gaan er ook nog even tussenuit naar de kust.
Ondertussen proberen we een beetje contact te houden met iedereen via de email, Facebook updates en Skype. Iedereen is meer dan welkom om te reageren, er komt altijd een antwoord
Wat komt er nog op 't blog ? De volgende onderwerpen zit ik nog over na te denken :
Boeken, over en voor kinderen, boeken over afrika en wat ik zoal gelezen heb en leuk vond.
Veiligheid, hoe zit het daarmee in Nairobi - Kenia ?
Hulp-organisaties, welke zijn er zoal en wat doen ze ?
De Adoptie procedure, na de laatste rechtbank zitting en uitspraak.
Kieran, hoe gaat het met hem en hoe heeft hij het allemaal beleeft sinds november vorig jaar.
Groeten allemaal van ons 4tjes uit Nairobi.
------------------------------------------------ Kwaheri ! ---------------------------------
Hello, here we are again!
Unfortunately we are still waiting for our last court case, for the judgement on the whole process. This was supposed to have taken place on 12th March but for no given reason, it didn't go ahead. The judge who we had for the 2nd case also makes the judgement and he is very busy. Of course we are in touch with our lawyer and are waiting, that's all we can do.
In the media, and especially on the social media, there is a lot of attention for another court case, that of the presidential candidate Odinga against the 'temporary' winner Kenyatta and the election committee IEBC. The ruling is expected in March, we hope that common sense will reign.
As already mentioned, on 4th March and afterwards it was fairly quiet in Nairobi, apart from the many (thousands) of campaign posters hanging, lying and blowing around everywhere there is nothing else notable. And the fact that the traffic is back to normal, but the business world is still waiting.
> Kibera seen from the new Langata bypass road.
I have been into Kibera again, with Christian Ministeries in Africa, the organisation that also includes Grace, Kieran's children's home. It doesn't seem that my presence achieves much but every little bit helps. Playing with the children, talking to them and giving them something. And it keeps me busy of course.
> School kids waiting for their daily food to be distributed
The boys have both had 'portfolio meetings' during which we as parents were told how things are going at school. (More about Kieran later, as he has only just started school). Matthew had some higher marks and some lower marks than last time but in general he's doing really well. He enjoys the IPC (International Primary Curriculum) method of teaching using themes and loves the school itself, which he is going to miss later when we leave (but he'll be happy to see his friends in Hoofddorp again ;-)
In order to permit Kieran into the Netherlands later, we needed a (another) medical declaration confirming his good health so I had a day out with Kieran. First we went to the doctor on the Ngong Road, had lunch at Karen Crossroads, then went to Grace Children's Center and then onto the Galleria Mall. Here we met some people from the church in Washington, USA who have been supporting Grace Center for a very long time, and who have known Kieran the whole time he was there. He was treated to an ice cream and recognised the faces, but the names were harder.
Matt's birthday weekend was fun and I already wrote about that in an earlier blog. Yesterday/this weekend we celebrated Jane's birthday. She wanted to know more about tea so we visited Kiambethu Tea Farm in Limuru for a talk, a tour and a long lunch on the lawn of the farm. On Sunday we had a yummy tiramisu cake and cards, and as a nice extra there was no electricity for half the day due to a broken generator.
And there was more fun on Monday because Aunty Wilma and Mike came for a visit! Wilma got on the plane on Sunday in Amsterdam and arrived in Nairobi early Monday morning. She stayed overnight with us and brought lots of goodies and post for all of us. The boys will be able to paint, do crafts and read to their heart's content in the school holidays!
Mike stayed with his cousin Dickson and came back Tuesday morning to collect Wilma and her bags to catch the bus down to Mombasa. Wilma is here for her twice-yearly volunteer visit to Happy Rock Center {HRC} in Likoni-Mombasa. She had brought lots of things with her again as usual for the children there so was weighed down. Anyway we have plans to see Wilma and Mike again while she's here.
Monday 25th March was an exciting day for Matthew, because he was swimming for his C diploma. Uncle Mike looked after Kieran and Wilma took some great photos so we could enjoy watching Matthew. He did really well and passed his exam easily. In a couple of days the Easter holidays are starting so the boys have 2 weeks off and we are planning a few days holiday down to the coast.
In the meantime we try to stay in touch with people via e-mail, Facebook and Skype. Everyone is welcome to react, I will always reply!
What else am I going to blog about? I'm thinking about the following subjects:
- Books, for and about children, books about Africa and what I have read and enjoyed
- Security, all about that in Nairobi and Kenya
- Aid organisations, which ones are here and what do they do?
- The adoption procedure, after the final court case and judgement
- Kieran, how he is doing and how he has experienced the last 6 months
Greetings from the 4 of us from Nairobi.
----------------------- Kwaheri ! --------------------
 |
| Kieran - ons dagje uit |
De rechter die we bij de 2de zaak hadden doet ook 'the Judgement' en hij heeft het erg druk nu.
We hebben natuurlijk veel contact met onze advocaat en wachten het maar af, meer kunnen we niet doen.
In de media, en zeker ook sociale media, is er veel aandacht voor een andere rechtzaak, die van presidents kanidaat Odinga tegen de 'voorlopige winnaar' Kenyatta en de kiescommissie IEBC.
De uitspraak wordt nog in maart verwacht, hopelijk blijft het gezonde verstand hier zegevieren!
Zoals gezegd 4 maart en daarna verder is het relatief rustig geweest in Nairobi, los van de vele (duizenden) campagneposters die overal nog hangen, liggen en rondwaaien is er weinig te merken.
En het feit dat het verkeer weer op gang gekomen is, maar de zakelijke wereld is nog afwachtend...
Ondertussen ben ik al meer in Kibera geweest, onder andere met Christian Ministeries in Africa de organisatie waar Grace, Kieran's tehuis ook onder valt, het lijkt niet dat je aanwezigheid veel helpt, maar alle kleine beetjes helpen zullen we maar zeggen. Een beetje praten en spelen met de kinderen en wat achterlaten. En het houdt mij natuurlijk bezig.
> Schoolkinderen wachtend op hun dagelijks eten
De jongens hebben beide 'portfolio-map besprekingen' gehad waarbij we als ouders konden horen hoe het op school gaat. (Over Kieran meer later, is ook maar net op school). Matthew heeft wat plusjes en minnetjes vergeleken met het vorige rapport, maar over het algemeen gaat het heel goed! Hij vind de IPC (International Primary Curriculum) manier van lesgeven met thema's en ook de school zelf nu erg leuk, wat zal hij dat straks missen ... (maar blij zijn z'n vriendjes in Hoofddorp weer te zien ;-)
Om Nederland straks weer binnen te komen moesten we (weer) een medische verklaring hebben dus had ik een Dagje uit met Kieran! Naar de dokter op Ngong Road, lunchen bij Karen Crossroads, naar Grace Children's Center Langata en tenslotte naar de Galleria Mall. Hier ontmoeten we mensen van de kerk in Washington, USA die Grace al heel lang ondersteunen en ook Kieran al sinds het begin kennen. Hij werd verwend met een ijsje en herkende de gezichten, namen is wat lastiger.
Matt zijn verjaardags weekend was leuk en dat stond al in een stukkie, gisteren/dit weekend hadden we Jane haar verjaardag.Voor Jane haar verjaardag wilde ze graag meer weten over thee!
En gingen we naar Kiambethu Tea farm in Limuru voor een uitleg, rondleiding en uitgebreide lunch.
Op de zondag was er een lekkere Tiramisu taart en kaarten, kadootjes en als een extra presentje de halve dag geen stroom door een kapotte aggregaat-generator...
 |
| Kiambethu Tea Farm at Limuru |
Op dinsdag kwam Mike, die bij neef Dick sliep en de bus had geboekt, om haar weer op te pikken met de tassen voor Happy Rock Center {HRC} in Likoni-Mombasa.[ tussendoor hadden wij Nel van HRC ook gezien en wat spullen kunnen meegeven] We zullen Wilma en Mike zeker nog meer zien!
meer over haar avonturen is te lezen op :
http://wilmarison.waarbenjij.nu/reisverslag/4500147/weg-uit-nederland-en-terug-in-kenya#ad-image-119876368
Ondertussen proberen we een beetje contact te houden met iedereen via de email, Facebook updates en Skype. Iedereen is meer dan welkom om te reageren, er komt altijd een antwoord
Wat komt er nog op 't blog ? De volgende onderwerpen zit ik nog over na te denken :
Boeken, over en voor kinderen, boeken over afrika en wat ik zoal gelezen heb en leuk vond.
Veiligheid, hoe zit het daarmee in Nairobi - Kenia ?
Hulp-organisaties, welke zijn er zoal en wat doen ze ?
De Adoptie procedure, na de laatste rechtbank zitting en uitspraak.
Kieran, hoe gaat het met hem en hoe heeft hij het allemaal beleeft sinds november vorig jaar.
Groeten allemaal van ons 4tjes uit Nairobi.
------------------------------------------------ Kwaheri ! ---------------------------------
Hello, here we are again!
|
| Kieran on our day out |
Unfortunately we are still waiting for our last court case, for the judgement on the whole process. This was supposed to have taken place on 12th March but for no given reason, it didn't go ahead. The judge who we had for the 2nd case also makes the judgement and he is very busy. Of course we are in touch with our lawyer and are waiting, that's all we can do.
In the media, and especially on the social media, there is a lot of attention for another court case, that of the presidential candidate Odinga against the 'temporary' winner Kenyatta and the election committee IEBC. The ruling is expected in March, we hope that common sense will reign.
As already mentioned, on 4th March and afterwards it was fairly quiet in Nairobi, apart from the many (thousands) of campaign posters hanging, lying and blowing around everywhere there is nothing else notable. And the fact that the traffic is back to normal, but the business world is still waiting.
I have been into Kibera again, with Christian Ministeries in Africa, the organisation that also includes Grace, Kieran's children's home. It doesn't seem that my presence achieves much but every little bit helps. Playing with the children, talking to them and giving them something. And it keeps me busy of course.
> School kids waiting for their daily food to be distributed
The boys have both had 'portfolio meetings' during which we as parents were told how things are going at school. (More about Kieran later, as he has only just started school). Matthew had some higher marks and some lower marks than last time but in general he's doing really well. He enjoys the IPC (International Primary Curriculum) method of teaching using themes and loves the school itself, which he is going to miss later when we leave (but he'll be happy to see his friends in Hoofddorp again ;-)
In order to permit Kieran into the Netherlands later, we needed a (another) medical declaration confirming his good health so I had a day out with Kieran. First we went to the doctor on the Ngong Road, had lunch at Karen Crossroads, then went to Grace Children's Center and then onto the Galleria Mall. Here we met some people from the church in Washington, USA who have been supporting Grace Center for a very long time, and who have known Kieran the whole time he was there. He was treated to an ice cream and recognised the faces, but the names were harder.
Matt's birthday weekend was fun and I already wrote about that in an earlier blog. Yesterday/this weekend we celebrated Jane's birthday. She wanted to know more about tea so we visited Kiambethu Tea Farm in Limuru for a talk, a tour and a long lunch on the lawn of the farm. On Sunday we had a yummy tiramisu cake and cards, and as a nice extra there was no electricity for half the day due to a broken generator.
|
| Kiambethu Tea Farm at Limuru |
And there was more fun on Monday because Aunty Wilma and Mike came for a visit! Wilma got on the plane on Sunday in Amsterdam and arrived in Nairobi early Monday morning. She stayed overnight with us and brought lots of goodies and post for all of us. The boys will be able to paint, do crafts and read to their heart's content in the school holidays!
Mike stayed with his cousin Dickson and came back Tuesday morning to collect Wilma and her bags to catch the bus down to Mombasa. Wilma is here for her twice-yearly volunteer visit to Happy Rock Center {HRC} in Likoni-Mombasa. She had brought lots of things with her again as usual for the children there so was weighed down. Anyway we have plans to see Wilma and Mike again while she's here.
Monday 25th March was an exciting day for Matthew, because he was swimming for his C diploma. Uncle Mike looked after Kieran and Wilma took some great photos so we could enjoy watching Matthew. He did really well and passed his exam easily. In a couple of days the Easter holidays are starting so the boys have 2 weeks off and we are planning a few days holiday down to the coast.
In the meantime we try to stay in touch with people via e-mail, Facebook and Skype. Everyone is welcome to react, I will always reply!
What else am I going to blog about? I'm thinking about the following subjects:
- Books, for and about children, books about Africa and what I have read and enjoyed
- Security, all about that in Nairobi and Kenya
- Aid organisations, which ones are here and what do they do?
- The adoption procedure, after the final court case and judgement
- Kieran, how he is doing and how he has experienced the last 6 months
Greetings from the 4 of us from Nairobi.
----------------------- Kwaheri ! --------------------
Saturday, 26 January 2013
Dagelijks Leven 7 - Daily Life 7
Daar waren we weer met een algemeen stukkie over hoe het hier gaat.
We zullen zeker niet klagen hoor!Met de 28 graden en zon is het hier best wel uit te houden.
Op de extremen na (vastzitttende mensen op de snelweg in Engeland, geen gas in Ede) zijn de vele winter foto's toch ook wel erg mooi...
De jongens zijn nu beide weer 'terug' op school en zowel Matthew (die lekker in zijn vel zit) als Kieran vinden het erg leuk op school.We hadden gedacht dat Kieran wel erg zou moeten wennen en naar huis wilde, maar niets van dat alles.Stoer de bus in s'ochtends met Matthew en nog steeds blij er weer uit in de middag.Kieran leert allerlei nieuwe Nederlandse woorden (kinderen, jongens en meisjes, over vijf minuten, speelgoed) en zwemt al een beetje zonder zwembandjes aan.
Matthew kijkt uit naar zijn schoolkamp in Februari op een Struisvogel Farm bij Athi river.
We hebben nu alleen Lynette als schoonmaakster, Mary is met een lang verlof volgens de berichten..
(wat daar mee bedoeld wordt weten wij ook niet) We zullen zien of ze nog terugkomt.
Boy, de tuin-zwembad man heeft ons apartement behandeld voor de mierenplaag die we hadden.
Boter vol met,sommige nog wriemelende, mieren is toch niet zo'n succes.
Mijn muggenbulten verzameling groeit gestaag door, maar goed zonder gevolg los van wat littekens.
Jane blijft elke dag trouw baantjes trekken en kijkt uit naar de volgende uitstapjes, nog een dag naar Nakuru voor de flamingo's en lokaal in Nairobi.Dan de verkiezingen (04 Maart) en een weekje later Matthew zijn verjaardag.
Met wat vrijwilligerswerk en het helpen op school ( bibliotheek, Paasfeest, Schooltrip klas 1&2 en de Koninginnedag viering) en wat wandelen en natuurlijk hardlopen & zwemmen vermaak ik me wel.
Als de jongens op school zitten heb ik zo'n 25 uur "vrij" en met bovenstaande, bloggen, lezen en booschappen doen gaat dat relatief snel voorbij, oh en adoptie gerelateerde zaken natuurlijk ook nog.
Gisteren hadden we onze 1ste rechtbank zitting in the Milimani High Court.
We moesten er ,ook gisteren, wel effe op wachten maar zover wij dat goed konden volgen ging alles naar wens na 5 minuten stonden we weer buiten!
Nu een afspraak met het Children's affairs Department van het Ministerie die een rapport gaan schrijven.Regelmatig afspraken met de Guardian ad Litum, Steve, die ook een rapport schrijft.
Wat uiteindelijk moet resulteren in de 2de rechtbankzitting.Hopelijk voor de verkiezingen en voor de volgende (keniaanse) vakantie van 15 maart voor een maand wanneer de rechtbank dicht is.
"ik vind het leuk dat mijn broertje bij mij op school zit & al een beetje kan zwemmen zonder bandjes en dat hij een grappig broertje is"
(Matthew)
"Ik maak me al zorgen over de regenperiode en dat de jongens geen warme kleding hebben"
(Jane)
"Ach, we zullen het wel zien, koud is het hier nooit en Tante Wilma komt nog naar Kenia!"
Bij de Wereldkinderen organisatie in Nederland is er veel aan het veranderen naar we kunnen lezen en horen.( Change is the only constant) Helaas betekend dat ook dat er veel mensen hun baan verliezen, waaronder ons contactpersoon en we geen bezoek zullen krijgen.
Maar we hopen dat we nu de bal aan het rollen is het doorgaat, met de rechtzaken, en we eigenlijk geen directe begleiding nodig hebben vanuit Nederland.
.JPG)
Goed voor iedereen in Nederland, en andere plekken met kou, sterkte nog even!Groeten en een Prettig Weekend.
"Carry Sunshine in your heart, Warmer days will soon be here!"
Met dank aan; 'Life is Good'
voor de plaatjes.
www.lifeisgood.com/
==============================================================
So here I am again with another general post about how it's going here. We can't complain, with 28 degrees and sun we can live with it. Apart from the extremes (people stuck on the motorway in England and no gas in Ede (Holland)), most winter pictures we are seeing are beautiful. Daar waren
The boys are both now 'back' at school and both Matthew (who has now found his place) and Kieran love being at school. We had expected that it would take Kieran a lot of getting used to and that he would want to come home, but no way. He goes like a big boy in the bus with Matthew in the morning and comes home cheerfully in the afternoon. He is learning all kinds of new Dutch words and is already swimming a bit without his armbands.
Matthew is looking forward to his school camp in February on an ostrich farm on the Athi river.
We ow only have Lynette as our cleaner. Mary has taken a long leave, according to our infrmation (which means, we don't really know what the situation is). We'll see if she comes back. Boy, the garden/pool boy has treated our apartment for the ant infestation that we had. Butter full of ants is not so nice.
My collection of mosquito bites is growing, but without any side effects apart from some scars. Jane swims her lengths faithfully every day and is looking forward to some more trips out, we've planned a day to Lake Nakuru to see the flamingos and are planning a local day out here in Nairobi to a crocodile farm. Then the elections on 4th March and a week later Matthew's birthday.
With a bit of volunteer work and helping out at school (library, Easter celebrations, Kieran's class school trip and Queen's Day) as well as walking, some running and swimming, I keep myself occupied. If the boys are at school I have about 25 hours to myself each week and between the above, blogging, reading and doing the shopping the days go by quite fast, and then we have the adoption-related activities of course.
Yesterday we had our first court hearing in the Milimani High Court. We had to wait a long time to get to this point, also yesterday we had to wait a few hours but everything went to plan and after 5 minutes we were outside again. Now we will have a couple of appointments with the Children's Department who are going to write a report. Also regular appointments with Steve, the Guardian ad Litem, who will also write a report. These reports will lead to the second court hearing, hopefully before the elections and before the next Kenyan holiday from 15th March-15th April when the court is closed.
"I like it that my brother is at school and can already swim without armbands and that he's funny" (Matthew)
"I'm alreaady not looking forward to the rainy season and am worried the boys don't have enough warm clothes" (Jane)
"We'll see, it's never cold here and Aunty Wilma is coming back to Kenya" (Peter)
At the World Children organisation in the Netherlands a lot is changing as far as we can read and what we hear. (Change is the only constant in the world). Unfortunately that means lots of job losses, including our contact person and we won't get any visit from them now. But we hope that now the ball is rolling, with the first court case out of the way, that we won't need too much guidance from The Netherlands any more.
OK, for everyone in The Netherlands, England and everywhere else where it's freezing at the moment, hang in there. "Carry sunshine in your heart, warmer days will soon be here!"
Thanks to 'Life is Good' for the pictures
www.lifeisgood.com/
Sunday, 20 January 2013
Mensen die adoptie mogelijk maken... - Adoption and the people who make it possible..
We hebben het al over van alles en nog wat gehad in de stukkies op deze blog.
Meestal wel adoptie gerelateerd, want dat is de bestaansreden van de blog, en de reden dat we hier nu in Kenia zijn.
Nu wil ik eens wat schrijven over de belangrijke vrouwen & mannen die de adopties mogelijk maken. En dat zijn er door het gehele proces heel erg veel, maar het belangrijkste zijn toch vooral de vergunninghouders en de mensen die daar werken.
Door het gehele adoptieproces vanaf de VIA-cursus (verplichte adoptie cursus in 'onze tijd') tot aan de 'nazorg' na aankomst in Nederland zijn er vele mensen, en vaak zijn dat vrijwilligers die helpen en onderstenen.
Als adoptieouders moet (en mag) je vele keuzes maken, maar dat doe je niet alleen. Jouw keuze, mening en idee wordt beinvloed door anderen. Hun ervaring, kennis, professionele mening en informatie hebben zeker invloed.
Er zijn nu een aantal vergunninghouders in Nederland actief:
Stichting Afrika, Stichting Kind en Toekomst, Stichting Meiling, Nederlandse Adoptie Stichting, Vereniging Wereldkinderen en Adoptie stichting A New Way.
meer info ?: www.adoptie.nl/m/organisaties_vergunninghouders/mn/2/
Wij zijn lid van de vereniging Wereldkinderen in Den Haag. Destijds gekozen omdat ze ons aanspraken op hun Open Dag en het was relatief dichtbij voor ons vanaf Hoofddorp en er waren contacten in veel verschillende landen, en dus meer mogelijkheden. We wilden erg graag adopteren uit Afrika, want dat continent sprak (en spreekt) ons het meeste aan. We dachten eigenlijk al een keuze gemaakt te hebben tot we bij een erg enthousiaste medewerkster kwamen die ons meer vertelde en informatie gaf over Ethiopie!
Dit was M.B., een vrouw die we nog veel zouden tegenkomen in de jaren die volgden.
Een goede vergunninghouder, met een goed verhaal een duidelijk & transparante aanpak en organisatie en doelen die aanpreken vinden is 1.
Maar de mensen binnen die organisatie is waar het natuurlijk echt om draait!
Is er een 'klik'', 'voelt het goed', het kiezen bij een adoptie is buiten rationele redenen vaak een kwestie van gevoel.
We denken dat het niet gemakkelijk moet zijn om voor een vergunninghouder te werken, je moet met zoveel zaken rekening houden, het belang van het KIND, wat natuurlijk nummer 1 is.
De medewerkers moeten zeker integriteit hebben en erg veel geduld en inschattingsvermogen.
Er zijn de verwachtingen van de 'aspirant' adoptie ouders, en tijdens het proces zijn er misschien tegenslagen die verwerkt moeten worden.
Er moet rekening gehouden worden met de achtergronden van het kind, het land van herkomst en de 'match' met de ouders. De gezondheid van het kind en natuurlijk ook de ouders.
Naar ons idee moet er een gezonde balans zijn tussen de passie en betrokkenheid van de medewerkster (M/V) die de ouders helpt en de eigen inbreng, verwachtingen en passie van de ouders, zodat de ene de ander niet "overschaduwt". Met ervaring en die empathie vanuit de begeleiding ben je als (toekomstige) adoptie ouders erg geholpen!
Onze ervaring, zeker nu met het 2de traject, is dat een volhardende en doorzettende medewerkster die de juiste toon weet te raken met het land van herkomst en weet waar ze het over heeft (dus de kennis heeft) ook ontzettend belangrijk is. We waren dan ook erg gelukkig van onze kant dat we voor Kenia weer mochten samen werken met M.B.
Er zijn veel ontwikkelingen gaande in 'adoptieland' er veranderd veel en dat gaat best wel snel.
Zoals meestal met een 'economische crisis' loopt het aantal ouders wat een beginsel toestemming aanvraagd bij het Ministerie van Justitie terug.
De landen van herkomst veranderen, mede omdat de economische situatie in veel landen (zoals China) sterk verbeterd is en de nationale adopties daar toenemen. Soms veranderd de wet- en regelgeving in een land (zoals Ethiopie) en gaat dan in positieve zin aangepast worden om het Haags Adoptie verdrag te kunnen ondertekenen. Beide goede ontwikkelingen!
(Sinds 2005 loopt het aantal adopties sterk terug;zie de cijfers van het CBS
http://statline.cbs.nl/StatWeb/publication/?DM=SLNL&PA=80496ned&D1=a&D2=a&D3=a&VW=T )
Er zijn er natuurlijk nog veel meer mensen die helpen (of gewoon hun werk doen ;-) in het adoptie proces:
de notaris, de mensen van de rechtbank in Nederland (die aardige griffier die voor adoptie een eigen 'speciaal' tarief rekent), de accountant (met ook een speciaal tarief), de huisarts, onze getuigen en voogden, de verhuurder die ons huis wist te verhuren in korte tijd, (en vriendelijk blijft na 'tig' mailtjes), de werkgevers die de nodige flexibiliteit hebben laten zien, de familie & vrienden die onze spullen opslaan, de vergunninghouder hier (die waarschijnlijk ook vind dat ze geduldig zijn), de Guardian die erg flexibel is en echt het belang van het kind voorop zet, de advocaat die zakelijk is maar ook erg vriendelijk en die persoonlijk zijn best doet voor ons!
Natuurlijk ook iedereen van werk (IKEA & Quintiles) en andere vrienden die ons steunen en interesse tonen.
En we zijn pas 'halverwege' ( hopen we ;-) in onze 2de adoptiereis, Wie weet wie we nog tegenkomen.
Zoals met alle momenten in een mensenleven zijn sommige mensen slechts passanten in onze adoptiereis en laten anderen een blijvende indruk achter in je leven.
We kunnen gerust stellen dat M.B. van de vereniging Wereldkinderen iemand is die een blijvende indruk achterlaat en dat we blij zijn dat we haar een beetje hebben leren kennen.
Meer Info over WereldKinderen ? :
http://www.wereldkinderen.nl/pageid=10/Adoptie.html
"Ieder kind heeft recht op een thuis".
=====================================================================
We have already talked about all kinds of things on this blog. Mainly adoption-related because that is the reason for the blog in the first place, and the reason why we are here in Kenya.
Now I want to write about all the important men and women who make adoption possible. There are lots of them throughout the whole process, but the most important are the adoption organisations and the people who work there.
Through the whole process starting with the VIA course (mandatory adoption course we had to take 12 years ago now) till the 'after care' on arrival in the Netherlands with your child, there are a lot of people, usually volunteers, who give help and support.
As aspiring adoptive parents, you have to (and are allowed to) make a lot of choices, but you don't do that alone. Your choices, opinions and ideas are influenced by others. Their experience, knowledge, professional opinion and information definitely influence you.
There are a number of licenced adoption organisations in the Netherlands: Stichting Afrika, Stichting Kind en Toekomst, Stichting Meiling, Nederlandse Adoptie Stichting, Vereniging Wereldkinderen and Adoptie stichting A New Way. (Africa Foundation, Foundation Child and Future, Dutch Adoption Foundation, World Children Association and A New Way Foundation). For more information, see: www.adoptie.nl/m/organisaties_vergunninghouders/mn/2/
We are members of World Children Association in The Hague. We originally chose this organisation because we were impressed on their open day, and also because The Hague was easy for us to reach from Hoofddorp (we had no car back then) and because of the number of countries they worked with, therefore they had a lot of possibilities. We always wanted to adopt from Africa because we felt (and still feel) and affinity with that continent. We thought we had made our choice of country till we talked to a very enthusiastic member of staff there who told us all about Ethiopia. This was MB, a lady we would have a lot of contact with in the years that followed.
Finding a good licenced organisation with a clear and transparent way of working who is well organised and has clear purpose is number 1. But the people within that organisation of course are what it all revolves around. Does it feel right, is there a 'click'? The choices you make for adoption can often not be explained rationally but by 'gut feelings'.
We don't think it can be easy to work for an adoption organisation, you have to take so much into account; the interests of the child are of course paramount and the number one concern. The employees have to have integrity, lots of patience and the ability to have a feel for things. There are the expectations of the aspiring adoptive parents and possibly during the procedure there are set backs that have to be worked through.
You have to take into account the background of the child, the land of origin and a 'match' with the parents. Also the child's health and that of the parents. In our opinion there also has to be a healthy balance between the passion and the personal involvement of the employee who is helping the parents and managing the own input, expectations and passion of the parents so that one doesn't overshadow the other. With experience and empathy from the organisation, the (future) parents can find a lot of support.
Our experience, especially now with our second procedure, is that a persistent employee who works hard on your behalf and can still set the right tone with the people in the land of origin, and who knows what she is doing (i.e. has knowledge and experience) is extremely important. We were very lucky that with Kenya we were able to work with MB again.
There are a lot of developments going on in 'adoption countries' and a lot is changing, quite fast. As to be expected during hard economic times, the number of parents requesting permission to adopt from the Ministry of Justice has decreased.
Things also change in the countries of origin, partly because the economic situation in many countries (such as China) has greatly improved and the number of adoption organisations there (for domestic adoptions) is increasing. Sometimes the law and requirements in a country chnage (such as Ethiopia) and things are changed for the better so that the Hague Convention can be signed. These are both good developments.
(Since the number of adoptions in The Netherlands has significantly dropped according to numbers releaesd by the Central Bureau of Statistics in The Netherlands: http://statline.cbs.nl/StatWeb/publication/?DM=SLNL&PA=80496ned&D1=a&D2=a&D3=a&VW=T )
Aside from the adoption organisations, there are of course a lot more people who help (even just by doing their job) during the adoption process: the sollicitor, the people at the court in The Netherlands (the kind court clerk who uses a special tarif for the legalisation of adoption documents), the accountant (also with a special tarif), the GP, our witnesses and guardians, the estate agent who was able to rent out house out in a short time (and remains friendly after countless e-mails from us), our employers who have shown a lot of flexibility, the friends and family who are taking care of our things while we are away, the adoption contacts here in Kenya, Kieran's Guardian ad Litem who is very flexible and definitely puts Kieran first, our lawyer who is very professional but always doing his best for us. And of course everyone at our work and other friends and family who support us by showing interest in what we are going through.
We are only halfway (we hope!) in our second adoption journey. Who knows who we will still meet. As with all moments in life, some people just pass through and others leave a lasting impression on your life. We can say that MB from the Association of World Children is someone who will leave a lasting impression and we are glad to have known her.
More information on World Children? http://www.wereldkinderen.nl/pageid=10/Adoptie.html
"Every child has the right to a home".
Meestal wel adoptie gerelateerd, want dat is de bestaansreden van de blog, en de reden dat we hier nu in Kenia zijn.
Nu wil ik eens wat schrijven over de belangrijke vrouwen & mannen die de adopties mogelijk maken. En dat zijn er door het gehele proces heel erg veel, maar het belangrijkste zijn toch vooral de vergunninghouders en de mensen die daar werken.
Door het gehele adoptieproces vanaf de VIA-cursus (verplichte adoptie cursus in 'onze tijd') tot aan de 'nazorg' na aankomst in Nederland zijn er vele mensen, en vaak zijn dat vrijwilligers die helpen en onderstenen.
Als adoptieouders moet (en mag) je vele keuzes maken, maar dat doe je niet alleen. Jouw keuze, mening en idee wordt beinvloed door anderen. Hun ervaring, kennis, professionele mening en informatie hebben zeker invloed.
Er zijn nu een aantal vergunninghouders in Nederland actief:
Stichting Afrika, Stichting Kind en Toekomst, Stichting Meiling, Nederlandse Adoptie Stichting, Vereniging Wereldkinderen en Adoptie stichting A New Way.
meer info ?: www.adoptie.nl/m/organisaties_vergunninghouders/mn/2/
Wij zijn lid van de vereniging Wereldkinderen in Den Haag. Destijds gekozen omdat ze ons aanspraken op hun Open Dag en het was relatief dichtbij voor ons vanaf Hoofddorp en er waren contacten in veel verschillende landen, en dus meer mogelijkheden. We wilden erg graag adopteren uit Afrika, want dat continent sprak (en spreekt) ons het meeste aan. We dachten eigenlijk al een keuze gemaakt te hebben tot we bij een erg enthousiaste medewerkster kwamen die ons meer vertelde en informatie gaf over Ethiopie!
Dit was M.B., een vrouw die we nog veel zouden tegenkomen in de jaren die volgden.
Een goede vergunninghouder, met een goed verhaal een duidelijk & transparante aanpak en organisatie en doelen die aanpreken vinden is 1.
Maar de mensen binnen die organisatie is waar het natuurlijk echt om draait!
Is er een 'klik'', 'voelt het goed', het kiezen bij een adoptie is buiten rationele redenen vaak een kwestie van gevoel.
We denken dat het niet gemakkelijk moet zijn om voor een vergunninghouder te werken, je moet met zoveel zaken rekening houden, het belang van het KIND, wat natuurlijk nummer 1 is.
De medewerkers moeten zeker integriteit hebben en erg veel geduld en inschattingsvermogen.
Er zijn de verwachtingen van de 'aspirant' adoptie ouders, en tijdens het proces zijn er misschien tegenslagen die verwerkt moeten worden.
Er moet rekening gehouden worden met de achtergronden van het kind, het land van herkomst en de 'match' met de ouders. De gezondheid van het kind en natuurlijk ook de ouders.
Naar ons idee moet er een gezonde balans zijn tussen de passie en betrokkenheid van de medewerkster (M/V) die de ouders helpt en de eigen inbreng, verwachtingen en passie van de ouders, zodat de ene de ander niet "overschaduwt". Met ervaring en die empathie vanuit de begeleiding ben je als (toekomstige) adoptie ouders erg geholpen!
Onze ervaring, zeker nu met het 2de traject, is dat een volhardende en doorzettende medewerkster die de juiste toon weet te raken met het land van herkomst en weet waar ze het over heeft (dus de kennis heeft) ook ontzettend belangrijk is. We waren dan ook erg gelukkig van onze kant dat we voor Kenia weer mochten samen werken met M.B.
Er zijn veel ontwikkelingen gaande in 'adoptieland' er veranderd veel en dat gaat best wel snel.
Zoals meestal met een 'economische crisis' loopt het aantal ouders wat een beginsel toestemming aanvraagd bij het Ministerie van Justitie terug.
De landen van herkomst veranderen, mede omdat de economische situatie in veel landen (zoals China) sterk verbeterd is en de nationale adopties daar toenemen. Soms veranderd de wet- en regelgeving in een land (zoals Ethiopie) en gaat dan in positieve zin aangepast worden om het Haags Adoptie verdrag te kunnen ondertekenen. Beide goede ontwikkelingen!
(Sinds 2005 loopt het aantal adopties sterk terug;zie de cijfers van het CBS
http://statline.cbs.nl/StatWeb/publication/?DM=SLNL&PA=80496ned&D1=a&D2=a&D3=a&VW=T )
Er zijn er natuurlijk nog veel meer mensen die helpen (of gewoon hun werk doen ;-) in het adoptie proces:
de notaris, de mensen van de rechtbank in Nederland (die aardige griffier die voor adoptie een eigen 'speciaal' tarief rekent), de accountant (met ook een speciaal tarief), de huisarts, onze getuigen en voogden, de verhuurder die ons huis wist te verhuren in korte tijd, (en vriendelijk blijft na 'tig' mailtjes), de werkgevers die de nodige flexibiliteit hebben laten zien, de familie & vrienden die onze spullen opslaan, de vergunninghouder hier (die waarschijnlijk ook vind dat ze geduldig zijn), de Guardian die erg flexibel is en echt het belang van het kind voorop zet, de advocaat die zakelijk is maar ook erg vriendelijk en die persoonlijk zijn best doet voor ons!
Natuurlijk ook iedereen van werk (IKEA & Quintiles) en andere vrienden die ons steunen en interesse tonen.
En we zijn pas 'halverwege' ( hopen we ;-) in onze 2de adoptiereis, Wie weet wie we nog tegenkomen.
Zoals met alle momenten in een mensenleven zijn sommige mensen slechts passanten in onze adoptiereis en laten anderen een blijvende indruk achter in je leven.
We kunnen gerust stellen dat M.B. van de vereniging Wereldkinderen iemand is die een blijvende indruk achterlaat en dat we blij zijn dat we haar een beetje hebben leren kennen.
Meer Info over WereldKinderen ? :
http://www.wereldkinderen.nl/pageid=10/Adoptie.html
"Ieder kind heeft recht op een thuis".
=====================================================================
We have already talked about all kinds of things on this blog. Mainly adoption-related because that is the reason for the blog in the first place, and the reason why we are here in Kenya.
Now I want to write about all the important men and women who make adoption possible. There are lots of them throughout the whole process, but the most important are the adoption organisations and the people who work there.
Through the whole process starting with the VIA course (mandatory adoption course we had to take 12 years ago now) till the 'after care' on arrival in the Netherlands with your child, there are a lot of people, usually volunteers, who give help and support.
As aspiring adoptive parents, you have to (and are allowed to) make a lot of choices, but you don't do that alone. Your choices, opinions and ideas are influenced by others. Their experience, knowledge, professional opinion and information definitely influence you.
There are a number of licenced adoption organisations in the Netherlands: Stichting Afrika, Stichting Kind en Toekomst, Stichting Meiling, Nederlandse Adoptie Stichting, Vereniging Wereldkinderen and Adoptie stichting A New Way. (Africa Foundation, Foundation Child and Future, Dutch Adoption Foundation, World Children Association and A New Way Foundation). For more information, see: www.adoptie.nl/m/organisaties_vergunninghouders/mn/2/
We are members of World Children Association in The Hague. We originally chose this organisation because we were impressed on their open day, and also because The Hague was easy for us to reach from Hoofddorp (we had no car back then) and because of the number of countries they worked with, therefore they had a lot of possibilities. We always wanted to adopt from Africa because we felt (and still feel) and affinity with that continent. We thought we had made our choice of country till we talked to a very enthusiastic member of staff there who told us all about Ethiopia. This was MB, a lady we would have a lot of contact with in the years that followed.
Finding a good licenced organisation with a clear and transparent way of working who is well organised and has clear purpose is number 1. But the people within that organisation of course are what it all revolves around. Does it feel right, is there a 'click'? The choices you make for adoption can often not be explained rationally but by 'gut feelings'.
We don't think it can be easy to work for an adoption organisation, you have to take so much into account; the interests of the child are of course paramount and the number one concern. The employees have to have integrity, lots of patience and the ability to have a feel for things. There are the expectations of the aspiring adoptive parents and possibly during the procedure there are set backs that have to be worked through.
You have to take into account the background of the child, the land of origin and a 'match' with the parents. Also the child's health and that of the parents. In our opinion there also has to be a healthy balance between the passion and the personal involvement of the employee who is helping the parents and managing the own input, expectations and passion of the parents so that one doesn't overshadow the other. With experience and empathy from the organisation, the (future) parents can find a lot of support.
Our experience, especially now with our second procedure, is that a persistent employee who works hard on your behalf and can still set the right tone with the people in the land of origin, and who knows what she is doing (i.e. has knowledge and experience) is extremely important. We were very lucky that with Kenya we were able to work with MB again.
There are a lot of developments going on in 'adoption countries' and a lot is changing, quite fast. As to be expected during hard economic times, the number of parents requesting permission to adopt from the Ministry of Justice has decreased.
Things also change in the countries of origin, partly because the economic situation in many countries (such as China) has greatly improved and the number of adoption organisations there (for domestic adoptions) is increasing. Sometimes the law and requirements in a country chnage (such as Ethiopia) and things are changed for the better so that the Hague Convention can be signed. These are both good developments.
(Since the number of adoptions in The Netherlands has significantly dropped according to numbers releaesd by the Central Bureau of Statistics in The Netherlands: http://statline.cbs.nl/StatWeb/publication/?DM=SLNL&PA=80496ned&D1=a&D2=a&D3=a&VW=T )
Aside from the adoption organisations, there are of course a lot more people who help (even just by doing their job) during the adoption process: the sollicitor, the people at the court in The Netherlands (the kind court clerk who uses a special tarif for the legalisation of adoption documents), the accountant (also with a special tarif), the GP, our witnesses and guardians, the estate agent who was able to rent out house out in a short time (and remains friendly after countless e-mails from us), our employers who have shown a lot of flexibility, the friends and family who are taking care of our things while we are away, the adoption contacts here in Kenya, Kieran's Guardian ad Litem who is very flexible and definitely puts Kieran first, our lawyer who is very professional but always doing his best for us. And of course everyone at our work and other friends and family who support us by showing interest in what we are going through.
We are only halfway (we hope!) in our second adoption journey. Who knows who we will still meet. As with all moments in life, some people just pass through and others leave a lasting impression on your life. We can say that MB from the Association of World Children is someone who will leave a lasting impression and we are glad to have known her.
More information on World Children? http://www.wereldkinderen.nl/pageid=10/Adoptie.html
"Every child has the right to a home".
Sunday, 13 January 2013
The 2013 & 2012 List - Lijstjes 2013 & 2013
Of course it is the beginning of another year so time for "the lists" - what happened in 365 days last year
can be captured in several lists it seems. Partly inspired by Google, see link underneath, I will try and capture some of my & our year through a couple of lists as well.
January - till August
This period of time we were still in the Netherlands and both working with Matthew at school.
Key words (for me): at work,
VOR=Co-workers Council, New Storemanager, Projects; Sales, Logistics and Customer Services.
And at home,
Days out, Floriade, IJmuiden, Zaanse Schans, New Apple Store in Amsterdam! (where my mate works)
Matthew's Party, (also Freedom Pop with rappers), New Cinema in Hoofddorp, Parents Council at school, Vierdaagse (4 evenings of walking) and then, eventually...
Emptying the house: by putting things in boxes in storage and to sell things on Marktplaats (E-bay), throwing things away...
Once in Kenya other keywords come up:
Life is good which is both a slogan I like and a brand from the US with a very positive outlook and a lot of posts on Facebook, the last being an ongoing source of information, inspiration and annoyance the last (4) months...
Coffee, pretty important beverage! Both at home with the Jura machine as here with the Kenwood machine.
A cup a day keeps the doctor away ;-) Also when out with Kieran to discover Nairobi and stopping at Dormans or Java house.
Some 'little' animals should also figure...Ants on and off are a pest in the kitchen and bathroom mainly and Mosquito's and Mosquito bites espescially my feet and legs are covered in bites and scars... Gekko family living in the bathroom, Justin who is about 5cm long, Justin's mother who is twice as long and just recently a new addition, Justin Jr who is a couple of cm long!
The main reason we are here - Children!
Volunteerwork, will come up soon now and should stay around till we leave..
(so far is was helping out at the Dutch School)
Books, to 'while away the time' I have been reading a bit, so far a grand total of 30 books.
Thanks to the family, the Swedish library at the school compound and my first experiences with ebooks...
New School, The Netherlands School Society, the big and main thing (except for swimming;-) in Matt's life and, from tomorrow also for Kieran.Great system for lessons (IPC international curriculum) nice people.
So, What is hot and What's not ?
2013 Predictions ;-) (from the second half of the year)
IN:
Africa (in one way or another I am certain we / I will be influenced by our stay here)
Work again at IKEA! (lots of people might not believe it, but I do actually miss it...)
Twitter (short and sweet, in NL with almost constant access to WiFi)
Books :-) sure that will not change!
Shaving, might be a necessity ;-)
Courthouse, to finalize the Dutch part of the adoption.
Socialising, with friends, and family in person.
OUT:
Embassy, Askari (Guards) etc. Less safety issues most probably.
Facebook, Sometimes fun, often also annoying...
Skype, less need to use it, but we probably will with England :-)
CWSK, no comment.
Swimming ? We will have to see about that...
The End of the World ... Buying 'souvenirs' - Ugali & Sukuma Wiki - Speaking English Daily-
----
The Link at the bottom shows some very funny info in the Country lists, I think so anyway!
For Instance top searches on Google:
Canada : Beer
Belgium :Belgian Films
Kenya: IEBC, ICC, Tusker Project Fame (The Voice ;-), Nikita, Victor Wanyama
In the UK, South Africa, USA and Canada people want to know; How to ...? Kiss and Love ...
In the UK, the Question is How to Crochet ?
In South Africa, What is poverty ?
The Seraches I can (more or less) personally indentify with from 2012:
People: Whitney Houston, Michael Clarke Duncan (Great in "The Finder" on TV here) , sports related ;
Robin van Persie (in the top 5 all over Africa & Western world), Mario Balotelli, Bolt.
Music: Gangnam Style ( Matthew & Kieran love it), Call me Maybe, I follow rivers from Triggerfinger.
TV: Big Brother, The Voice, Homeland (all not interesting for us here)
Film: Hunger Games, for me esy the worst film I have seen in 2012
Events: Euro 2012, Olympics, Paralympics, Hurricane Sandy => Partly at home in NL still , partly through BBC World
Misc.: SOPA, Kony, Presidential Election, Trayvon Martin, Boer zoekt vrouw (Dutch TV program), Obama, Romney, Zuma, .
My 'top' searches : Andre Kuipers - Elfstedentocht - House - Nairobi - Rihanna - IKEA - Armstrong-
The Avengers - The Daily Nation.
http://www.google.com/zeitgeist/2012/#the-world
Anyway Hopefully lots of Fun Searches for us all in 2013 !
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Jawel, Het is natuurlijk nog steeds het begin van een nieuw jaar en dat betekend de tijd voor lijstjes -
het lijkt erop dat de 365 dagen vast gelegd kunnen worden in een lijstje.
Mede geinspireerd door Google, zie de link onderaan, zal ik ook een proberen om mijn en ons jaar in wat lijstjes samen te vatten.
Januarie - tot Augustus
Deze periode waren we nog in Nederland beide aan het werk en Matthew op school.
De kernwoorden (voor mij) op werk,
VOR=Ondernemingsraad, Nieuwe Storemanager, Projecten; Sales, Logistiek en Customer Service.
En thuis,
Dagjes uit, Floriade, IJmuiden, Zaanse Schans, Nieuwe Apple Store in Amsterdam!(waar mijn maatje werkt)
Matthew's Feest , (en Bevrijdingspop met rappers), de Nieuwe Bioscoop in Hoofddorp, Ouderraad op school, Vierdaagse en dan uiteindelijk ...
Het huis leeghalen: spullen inpakken in dozen en opslaan, en dingen verkopen op Marktplaats, en dingen weggooien ....
En eenmaal in Kenia komen er andere woorden:
Life is good een slogan die mij aanspreekt en een merk uit de USA met een positieve kijk en veel berichten op Facebook, wat (dat laatste) een bron is van informatie, soms inspiratie, en soms irritatie de afgelopen (4) maanden...
Koffie, best een belangrijk drankje! Zowel thuis met de Jura machine als hier met de Kenwood machine.
Met een kop (goede) koffie per dag ben ik al tevreden ;-)
Maar ook als ik met Kieran Nairobi verken en stop bij Dormans of Java house.
Wat kleine beestjes mogen hier ook niet ontbreken ...Mieren zijn regelmatig vervelende bezoekeres in de keuken en badkamer vooral en ook Muggen en Muggen beten vooral mijn voeten en onderbenen zitten al vol met littekentjes... En de Gekko (kleine hagedis) familie die in de badkamer woont, Justin die 5cm lang was maar flink groeit, Justin's moeder die twee keer zo groot is en net een nieuwe aanwinst, Justin Jr die maar een paar cm lang is!
En natuurlijk de allerbelangrijkste reden dat we hier zijn - Kinderen!
Vrijwilligerswerk, wat deze maand begint en wel door zal gaan tot we vertrekken ...
(tot nu toe is het helpen op de Nederlandse School)
Boeken, tot op heden heb ik gelezen als "tijdverdrijf", tot nu toe 30 boeken.
Dankzij de familie, de bibliotheek bij de Zweedse School en mijn eerste ervaring met ebooks...
Nieuwe School, The Netherlands School Society, het grootste en belangrijkste voor Matthew (ok, op het zwemmen na dan ;-) en, vanaf morgen ook voor Kieran.
Goed systeem voor de lessen (IPC international curriculum) en leuke mensen.
Dus, What is hot and What's not ? - wat was er in 2012 en blijft dat in 2013...
2013 Voorspellingen ;-) vanaf 2de gedeelte van het jaar...
IN:
Afrika (op de een of ander manier zal dit avontuur toch wel invloed hebben op ons...)
Weer werken bij IKEA! (veel mensen geloven dit misschien niet, maar ik mis het echt wel...)
Twitter (lekker kort en directer, in NL met constante toegang tot WiFi)
Boeken :-) dat zal wel niet veranderen
Scheren, misschien wat vaker noodzakelijk ;-)
De Rechtbank, om de adoptie in Nederland af te ronden.
Met vrienden en familie leuke dingen doen.
OUT:
De Ambassade,Askari (Bewakers) etc. Minder veiligheids zaken waarschijnlijk.
Facebook, Soms leuk, vaak ook irritant...
Skype, minder nodig, maar waarschijnlijk nog wel met Engeland :-)
CWSK, geen commentaar.
Zwemmen ? We zullen het zien ...
Het einde van de wereld ... 'souveniers' kopen - Ugali & Sukuma Wiki - Dagelijks Engels praten-
----
De Link onderaan geeft wat grappige info in de Landen lijstjes, teminst dat vind ik wel!
Bijvoorbeeld de top in zoekopdrachten op Google:
Canada : Bier
Belgie :Belgische Films
Kenia: IEBC ( verkiezings orgaan meer daarover later), ICC ( internationaal gerechtshof), Tusker Project Fame (zoiets als de Voice ;-), Nikita (TV serie), Victor Wanyama (Keniaans voetballer in GB)
In GB, Zuid Afrika, USA en Canada mensen willen weten ; How to ...?- Hoe te ... Kussen en lief te hebben ...
In GB is het te vraag How to Crochet ? - Hoe te handwerken...
In Zuid Afrika, What is poverty ?- Wat is armoede ...
De zoek opdrachten waar ik (min of meer) wel mat mee kan van 2012:
People-Mensen: Whitney Houston, Michael Clarke Duncan (Goed in "The Finder" op TV hier) , sport mensen;
Robin van Persie (in de top 5 in geheel Afrika & Westerse wereld), Mario Balotelli, Bolt.
Music-Muziek: Gangnam Style ( Matthew & Kieran vinden het fantastisch), Call me Maybe, I follow rivers de versie van Triggerfinger.
TV: Big Brother, The Voice, Homeland (allemaal niet interessant voor ons hier)
Films: Hunger Games, voor mij de slechtste film van 2012
Events- Evenementen: Euro 2012, Olympics, Paralympics, Hurricane Sandy => Meeste nog thuis in NL , gedeeltelijk te volgen door BBC World
Misc.- Diversen : SOPA (auteursrechten in USA), Kony (zie filmpje onderaan), Presidents verkiezingen, Trayvon Martin (vermoord door een burgerwacht in Florida), Boer zoekt vrouw, Obama, Romney, Zuma (Zuid Afrikaansen president) .
Mijn 'top' zoekopdrachten : Andre Kuipers - Elfstedentocht - House (laatste serie) - Nairobi - Rihanna - IKEA - Armstrong- The Avengers (beste film ;-)- The Daily Nation- krant hier in Kenia.
http://www.google.com/zeitgeist/2012/#the-world
Hoe dan ook Hopelijk nog veel leuke zoekopdrachten voor ons allemaal in 2013 !
can be captured in several lists it seems. Partly inspired by Google, see link underneath, I will try and capture some of my & our year through a couple of lists as well.
January - till August
This period of time we were still in the Netherlands and both working with Matthew at school.
Key words (for me): at work,
VOR=Co-workers Council, New Storemanager, Projects; Sales, Logistics and Customer Services.
And at home,
Days out, Floriade, IJmuiden, Zaanse Schans, New Apple Store in Amsterdam! (where my mate works)
Matthew's Party, (also Freedom Pop with rappers), New Cinema in Hoofddorp, Parents Council at school, Vierdaagse (4 evenings of walking) and then, eventually...
Emptying the house: by putting things in boxes in storage and to sell things on Marktplaats (E-bay), throwing things away...
Once in Kenya other keywords come up:
Life is good which is both a slogan I like and a brand from the US with a very positive outlook and a lot of posts on Facebook, the last being an ongoing source of information, inspiration and annoyance the last (4) months...
Coffee, pretty important beverage! Both at home with the Jura machine as here with the Kenwood machine.
A cup a day keeps the doctor away ;-) Also when out with Kieran to discover Nairobi and stopping at Dormans or Java house.
Some 'little' animals should also figure...Ants on and off are a pest in the kitchen and bathroom mainly and Mosquito's and Mosquito bites espescially my feet and legs are covered in bites and scars... Gekko family living in the bathroom, Justin who is about 5cm long, Justin's mother who is twice as long and just recently a new addition, Justin Jr who is a couple of cm long!
The main reason we are here - Children!
Volunteerwork, will come up soon now and should stay around till we leave..
(so far is was helping out at the Dutch School)
Books, to 'while away the time' I have been reading a bit, so far a grand total of 30 books.
Thanks to the family, the Swedish library at the school compound and my first experiences with ebooks...
New School, The Netherlands School Society, the big and main thing (except for swimming;-) in Matt's life and, from tomorrow also for Kieran.Great system for lessons (IPC international curriculum) nice people.
So, What is hot and What's not ?
2013 Predictions ;-) (from the second half of the year)
IN:
Africa (in one way or another I am certain we / I will be influenced by our stay here)
Work again at IKEA! (lots of people might not believe it, but I do actually miss it...)
Twitter (short and sweet, in NL with almost constant access to WiFi)
Books :-) sure that will not change!
Shaving, might be a necessity ;-)
Courthouse, to finalize the Dutch part of the adoption.
Socialising, with friends, and family in person.
OUT:
Embassy, Askari (Guards) etc. Less safety issues most probably.
Facebook, Sometimes fun, often also annoying...
Skype, less need to use it, but we probably will with England :-)
CWSK, no comment.
Swimming ? We will have to see about that...
The End of the World ... Buying 'souvenirs' - Ugali & Sukuma Wiki - Speaking English Daily-
----
The Link at the bottom shows some very funny info in the Country lists, I think so anyway!
For Instance top searches on Google:
Canada : Beer
Belgium :Belgian Films
Kenya: IEBC, ICC, Tusker Project Fame (The Voice ;-), Nikita, Victor Wanyama
In the UK, South Africa, USA and Canada people want to know; How to ...? Kiss and Love ...
In the UK, the Question is How to Crochet ?
In South Africa, What is poverty ?
The Seraches I can (more or less) personally indentify with from 2012:
People: Whitney Houston, Michael Clarke Duncan (Great in "The Finder" on TV here) , sports related ;
Robin van Persie (in the top 5 all over Africa & Western world), Mario Balotelli, Bolt.
Music: Gangnam Style ( Matthew & Kieran love it), Call me Maybe, I follow rivers from Triggerfinger.
TV: Big Brother, The Voice, Homeland (all not interesting for us here)
Film: Hunger Games, for me esy the worst film I have seen in 2012
Events: Euro 2012, Olympics, Paralympics, Hurricane Sandy => Partly at home in NL still , partly through BBC World
Misc.: SOPA, Kony, Presidential Election, Trayvon Martin, Boer zoekt vrouw (Dutch TV program), Obama, Romney, Zuma, .
My 'top' searches : Andre Kuipers - Elfstedentocht - House - Nairobi - Rihanna - IKEA - Armstrong-
The Avengers - The Daily Nation.
http://www.google.com/zeitgeist/2012/#the-world
Anyway Hopefully lots of Fun Searches for us all in 2013 !
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Jawel, Het is natuurlijk nog steeds het begin van een nieuw jaar en dat betekend de tijd voor lijstjes -
het lijkt erop dat de 365 dagen vast gelegd kunnen worden in een lijstje.
Mede geinspireerd door Google, zie de link onderaan, zal ik ook een proberen om mijn en ons jaar in wat lijstjes samen te vatten.
Januarie - tot Augustus
Deze periode waren we nog in Nederland beide aan het werk en Matthew op school.
De kernwoorden (voor mij) op werk,
VOR=Ondernemingsraad, Nieuwe Storemanager, Projecten; Sales, Logistiek en Customer Service.
En thuis,
Dagjes uit, Floriade, IJmuiden, Zaanse Schans, Nieuwe Apple Store in Amsterdam!(waar mijn maatje werkt)
Matthew's Feest , (en Bevrijdingspop met rappers), de Nieuwe Bioscoop in Hoofddorp, Ouderraad op school, Vierdaagse en dan uiteindelijk ...
Het huis leeghalen: spullen inpakken in dozen en opslaan, en dingen verkopen op Marktplaats, en dingen weggooien ....
En eenmaal in Kenia komen er andere woorden:
Life is good een slogan die mij aanspreekt en een merk uit de USA met een positieve kijk en veel berichten op Facebook, wat (dat laatste) een bron is van informatie, soms inspiratie, en soms irritatie de afgelopen (4) maanden...
Koffie, best een belangrijk drankje! Zowel thuis met de Jura machine als hier met de Kenwood machine.
Met een kop (goede) koffie per dag ben ik al tevreden ;-)
Maar ook als ik met Kieran Nairobi verken en stop bij Dormans of Java house.
Wat kleine beestjes mogen hier ook niet ontbreken ...Mieren zijn regelmatig vervelende bezoekeres in de keuken en badkamer vooral en ook Muggen en Muggen beten vooral mijn voeten en onderbenen zitten al vol met littekentjes... En de Gekko (kleine hagedis) familie die in de badkamer woont, Justin die 5cm lang was maar flink groeit, Justin's moeder die twee keer zo groot is en net een nieuwe aanwinst, Justin Jr die maar een paar cm lang is!
En natuurlijk de allerbelangrijkste reden dat we hier zijn - Kinderen!
Vrijwilligerswerk, wat deze maand begint en wel door zal gaan tot we vertrekken ...
(tot nu toe is het helpen op de Nederlandse School)
Boeken, tot op heden heb ik gelezen als "tijdverdrijf", tot nu toe 30 boeken.
Dankzij de familie, de bibliotheek bij de Zweedse School en mijn eerste ervaring met ebooks...
Nieuwe School, The Netherlands School Society, het grootste en belangrijkste voor Matthew (ok, op het zwemmen na dan ;-) en, vanaf morgen ook voor Kieran.
Goed systeem voor de lessen (IPC international curriculum) en leuke mensen.
Dus, What is hot and What's not ? - wat was er in 2012 en blijft dat in 2013...
2013 Voorspellingen ;-) vanaf 2de gedeelte van het jaar...
IN:
Afrika (op de een of ander manier zal dit avontuur toch wel invloed hebben op ons...)
Weer werken bij IKEA! (veel mensen geloven dit misschien niet, maar ik mis het echt wel...)
Twitter (lekker kort en directer, in NL met constante toegang tot WiFi)
Boeken :-) dat zal wel niet veranderen
Scheren, misschien wat vaker noodzakelijk ;-)
De Rechtbank, om de adoptie in Nederland af te ronden.
Met vrienden en familie leuke dingen doen.
OUT:
De Ambassade,Askari (Bewakers) etc. Minder veiligheids zaken waarschijnlijk.
Facebook, Soms leuk, vaak ook irritant...
Skype, minder nodig, maar waarschijnlijk nog wel met Engeland :-)
CWSK, geen commentaar.
Zwemmen ? We zullen het zien ...
Het einde van de wereld ... 'souveniers' kopen - Ugali & Sukuma Wiki - Dagelijks Engels praten-
----
De Link onderaan geeft wat grappige info in de Landen lijstjes, teminst dat vind ik wel!
Bijvoorbeeld de top in zoekopdrachten op Google:
Canada : Bier
Belgie :Belgische Films
Kenia: IEBC ( verkiezings orgaan meer daarover later), ICC ( internationaal gerechtshof), Tusker Project Fame (zoiets als de Voice ;-), Nikita (TV serie), Victor Wanyama (Keniaans voetballer in GB)
In GB, Zuid Afrika, USA en Canada mensen willen weten ; How to ...?- Hoe te ... Kussen en lief te hebben ...
In GB is het te vraag How to Crochet ? - Hoe te handwerken...
In Zuid Afrika, What is poverty ?- Wat is armoede ...
De zoek opdrachten waar ik (min of meer) wel mat mee kan van 2012:
People-Mensen: Whitney Houston, Michael Clarke Duncan (Goed in "The Finder" op TV hier) , sport mensen;
Robin van Persie (in de top 5 in geheel Afrika & Westerse wereld), Mario Balotelli, Bolt.
Music-Muziek: Gangnam Style ( Matthew & Kieran vinden het fantastisch), Call me Maybe, I follow rivers de versie van Triggerfinger.
TV: Big Brother, The Voice, Homeland (allemaal niet interessant voor ons hier)
Films: Hunger Games, voor mij de slechtste film van 2012
Events- Evenementen: Euro 2012, Olympics, Paralympics, Hurricane Sandy => Meeste nog thuis in NL , gedeeltelijk te volgen door BBC World
Misc.- Diversen : SOPA (auteursrechten in USA), Kony (zie filmpje onderaan), Presidents verkiezingen, Trayvon Martin (vermoord door een burgerwacht in Florida), Boer zoekt vrouw, Obama, Romney, Zuma (Zuid Afrikaansen president) .
Mijn 'top' zoekopdrachten : Andre Kuipers - Elfstedentocht - House (laatste serie) - Nairobi - Rihanna - IKEA - Armstrong- The Avengers (beste film ;-)- The Daily Nation- krant hier in Kenia.
http://www.google.com/zeitgeist/2012/#the-world
Hoe dan ook Hopelijk nog veel leuke zoekopdrachten voor ons allemaal in 2013 !
Monday, 7 January 2013
Dagelijks leven 6 - Daily Life 6
07-01-2013 En een korte update over van alles en nog wat vanaf Keniaanse bodem.
Een heel Gelukkig 2013 aan eenieder nogmaals, hopelijk heeft iedereen een gezellige Jaarwisseling gehad?
Wij wel, zij het errug rustig, minder dan 5 minuten vuurwerk gehoord en niets gezien.
(officieel is vuurwerk verboden in Kenia vanwege de vele {granaat} aanslagen...)
Op TV muziek optredens en ( lekker Afrikaans) ergens rond mideernacht de realisatie dat het 2013 was geworden, want toen was de dominee net zijn verhaal aan het afsteken!
De Boodschap is LOVE - PEACE and UNITY voor dit jaar, woorden waar wij ons wel in kunnen vinden.Het laatste slaat natuurlijk zeker ook op de verkiezingen in Maart....
Matthew werd wakker gemaakt en dansend op Furi Furi dance van Jimmy Gait* gingen we het nieuwe jaar in. * zie clipje onderaan.
Wij hadden een avondje " A Year in The Provence" ( op * DVD meegenomen) en kaas en een wijntje, * helaas heeft ook de portable dvd speler het voor gezien gehouden, dus prutsen met de laptop.
De Acer laptop, met camera dus voor Skype, komt niet meer "online" helemaal niet draadloos en de kabel werkte de afgelopen week ook niet.Volgens de krant is er onderhoud aan de kabel die op de bodem van de oceaan ligt en bij Mombasa naar boven komt voor al het digitale verkeer...
De office manager hier houdt het op de eerder genoemde Safaricom werkzaamheden en wij denken dat het misschien met haar afwezigheid te maken heeft. Als zij er niet is werkt het namelijk niet ...
( ze hebben een switch, ik weet alleen nog steeds niet waar) Maar goed, geduld blijft een schone zaak!.
In het oude jaar werd ik verkouden en blijk een hardnekkige keelonsteking te hebben ( bewijs, in zomers weer wordt je ook "gewoon" ziek) met veel gehoest, snotteren en keelpijn.
Op stem en keelpijn na gaat het nu langzaam aan beter.M'n grote collectie aan muggebulten zorgt voor meer (jeuk) overlast! Ouderwets deppen met azijn, erg pijnlijk want steekt, lijkt te helpen.
Maar goed vol met Malarone en onder de klamboe gaat het allemaal goed komen, ook al ben ik nu 42 jaar geworden ;-)))
We hebben een hele leuke Safari gehad naar de Maasai Mara! En binnenkort hoop ik daar wat meer over te kunnen schrijven met foto's erbij natuurlijk.Op de Ipad lukt dat niet zo gemakkelijk ..
De jongens hebben nu nog 1 weekje kerstvakantie, wat hier voor de Kenianen min of meer de 'grote' vakantie is en gaan dan beide naar school toe! We zijn erg benieuwd.
Morgen hebben we een afspraak met onze advocaat over ons dossier om eea na te kijken zodat alles klaar is voor de 1ste rechtzaak.
De eerste mogelijkheid daarop is 18 januari, daarna de volgende vrijdag etc.
De 1ste zitting gaat voornamelijk over de Guardian ad litum ( vriend van het kind) en Kieran zijn achtergrond, de 2de zitting komen de rapporten aan het bod en de laatste zitting is de uitspraak met daarna alle benodigde documenten om een paspoort te krijgen en met Kieran Kenia te kunnen verlaten. Nu een stukkie speculeren ....
Als de 1ste zitting in Januari is ( 18 of 25) en deze goed gaat dan kan theoretisch de 2de zitting in Februarie zijn ( 1,8,15,22) en dan wordt het afwachten ...
Op maandag 04 Maart zijn de verkiezingen...,
Als alles normaal, cq rustig verloopt zullen er natuurlijk gewoon zittingen zijn in Maart en kan er een Uitspraak volgen in Maart anders wordt dit later...
Een 4-6 weken om alle documenten om terug te kunnen reizen te verzamelen en het is Mei.
Bovenstaande is dus het best mogelijke scenario, tot zover wij het nu weten.
Maar goed ondertussen schijnt hier de zon, zijn de jongens lekker aan het spelen in het zwembad,
Jane probeert haar baanjes te trekken en daddy "speelt op de Ipad" zoals de jongens het zeggen.
Als er nieuws is dan melden we dit natuurlijk op de blog en via andere kanalen zover technisch mogelijk teminste!
Bedankt voor het meeleven het afgelopen jaar 2012, en voor alle berichtjes en reacties op de blog zowel direct als via FBook etc.
Ergens dit jaar gaan we jullie weer zien :-)
----
07-01-2013 A short update about anything and everything from Kenyan soil.
A very Happy 2013 to one and all again, hopefully everybody had a good New Years Eve and New Years Day ?
Een heel Gelukkig 2013 aan eenieder nogmaals, hopelijk heeft iedereen een gezellige Jaarwisseling gehad?
Wij wel, zij het errug rustig, minder dan 5 minuten vuurwerk gehoord en niets gezien.
(officieel is vuurwerk verboden in Kenia vanwege de vele {granaat} aanslagen...)
Op TV muziek optredens en ( lekker Afrikaans) ergens rond mideernacht de realisatie dat het 2013 was geworden, want toen was de dominee net zijn verhaal aan het afsteken!
De Boodschap is LOVE - PEACE and UNITY voor dit jaar, woorden waar wij ons wel in kunnen vinden.Het laatste slaat natuurlijk zeker ook op de verkiezingen in Maart....
Matthew werd wakker gemaakt en dansend op Furi Furi dance van Jimmy Gait* gingen we het nieuwe jaar in. * zie clipje onderaan.
Wij hadden een avondje " A Year in The Provence" ( op * DVD meegenomen) en kaas en een wijntje, * helaas heeft ook de portable dvd speler het voor gezien gehouden, dus prutsen met de laptop.
De Acer laptop, met camera dus voor Skype, komt niet meer "online" helemaal niet draadloos en de kabel werkte de afgelopen week ook niet.Volgens de krant is er onderhoud aan de kabel die op de bodem van de oceaan ligt en bij Mombasa naar boven komt voor al het digitale verkeer...
De office manager hier houdt het op de eerder genoemde Safaricom werkzaamheden en wij denken dat het misschien met haar afwezigheid te maken heeft. Als zij er niet is werkt het namelijk niet ...
( ze hebben een switch, ik weet alleen nog steeds niet waar) Maar goed, geduld blijft een schone zaak!.
In het oude jaar werd ik verkouden en blijk een hardnekkige keelonsteking te hebben ( bewijs, in zomers weer wordt je ook "gewoon" ziek) met veel gehoest, snotteren en keelpijn.
Op stem en keelpijn na gaat het nu langzaam aan beter.M'n grote collectie aan muggebulten zorgt voor meer (jeuk) overlast! Ouderwets deppen met azijn, erg pijnlijk want steekt, lijkt te helpen.
Maar goed vol met Malarone en onder de klamboe gaat het allemaal goed komen, ook al ben ik nu 42 jaar geworden ;-)))
We hebben een hele leuke Safari gehad naar de Maasai Mara! En binnenkort hoop ik daar wat meer over te kunnen schrijven met foto's erbij natuurlijk.Op de Ipad lukt dat niet zo gemakkelijk ..
De jongens hebben nu nog 1 weekje kerstvakantie, wat hier voor de Kenianen min of meer de 'grote' vakantie is en gaan dan beide naar school toe! We zijn erg benieuwd.
Morgen hebben we een afspraak met onze advocaat over ons dossier om eea na te kijken zodat alles klaar is voor de 1ste rechtzaak.
De eerste mogelijkheid daarop is 18 januari, daarna de volgende vrijdag etc.
De 1ste zitting gaat voornamelijk over de Guardian ad litum ( vriend van het kind) en Kieran zijn achtergrond, de 2de zitting komen de rapporten aan het bod en de laatste zitting is de uitspraak met daarna alle benodigde documenten om een paspoort te krijgen en met Kieran Kenia te kunnen verlaten. Nu een stukkie speculeren ....
Als de 1ste zitting in Januari is ( 18 of 25) en deze goed gaat dan kan theoretisch de 2de zitting in Februarie zijn ( 1,8,15,22) en dan wordt het afwachten ...
Op maandag 04 Maart zijn de verkiezingen...,
Als alles normaal, cq rustig verloopt zullen er natuurlijk gewoon zittingen zijn in Maart en kan er een Uitspraak volgen in Maart anders wordt dit later...
Een 4-6 weken om alle documenten om terug te kunnen reizen te verzamelen en het is Mei.
Bovenstaande is dus het best mogelijke scenario, tot zover wij het nu weten.
Maar goed ondertussen schijnt hier de zon, zijn de jongens lekker aan het spelen in het zwembad,
Jane probeert haar baanjes te trekken en daddy "speelt op de Ipad" zoals de jongens het zeggen.
Als er nieuws is dan melden we dit natuurlijk op de blog en via andere kanalen zover technisch mogelijk teminste!
Bedankt voor het meeleven het afgelopen jaar 2012, en voor alle berichtjes en reacties op de blog zowel direct als via FBook etc.
Ergens dit jaar gaan we jullie weer zien :-)
----
07-01-2013 A short update about anything and everything from Kenyan soil.
A very Happy 2013 to one and all again, hopefully everybody had a good New Years Eve and New Years Day ?
We did, it was very quiet with less than 5 minutes of fireworks which we heard but didn't see (officially fireworks are forbidden in Kenya due to the many (grenade) attacks).
We saw some concerts on TV and (very African) around midnight we realised it had turned 2013 because the reverend was rounding up his sermon. The message for this year is LOVE - PEACE and UNITY, words that also apply to us. The last word refers of course to the elections in March.
We did wake Matthew up to see in the New Year with us and dancing to Furi Furi dance by Jimmy Gait* we welcomed the new year * see clip below.
We had an evening watching "A Year in Provence" (on DVD) and some cheese and wine. Unfortunately the portable DVD player has now given up the ghost but we can still watch films on the laptop.
We saw some concerts on TV and (very African) around midnight we realised it had turned 2013 because the reverend was rounding up his sermon. The message for this year is LOVE - PEACE and UNITY, words that also apply to us. The last word refers of course to the elections in March.
We did wake Matthew up to see in the New Year with us and dancing to Furi Furi dance by Jimmy Gait* we welcomed the new year * see clip below.
We had an evening watching "A Year in Provence" (on DVD) and some cheese and wine. Unfortunately the portable DVD player has now given up the ghost but we can still watch films on the laptop.
The small Acer notebook (laptop) with camera for Skype, doesn't connect to the internet any more either wirelessly or with the cable. Our cable hasn't worked for a week (but since writing this post, we discovered it was unplugged on the other side of the wall). Anyway, according to the newspaper last week, there is upgrading going on of the cable on the ocean floor off the coast of Mombasa which comes on land and provides all the digital traffic to and from Kenya. But the office manager here still maintains that the previously-mentioned Safaricom maintenance is to blame. The odd thing is that when she is here, the problems are usually soon resolved and when she's not here, nothing works....... (There is also a magic switch in the office, we just don't know where, but it occasionally needs to be switched on and off to re-boot the WiFi).
At the end of the old year I caught a cold and it has become a persistent throat infection (evidence that in summer weather you can still get sick) and it is accompanied with a lot of coughing, snotty nose and bad throat. Apart from losing my voice a few days and the sore throat, it's getting better slowly. My large collection of mosquito bites causes me more problems (itching!) Dabbing them with vinegar, on doctor's advice, is helping but is very painful! Anyway, full of Malarone (from the Maasai Mara trip) and sleeping under the net is doing the trick.
At the end of the old year I caught a cold and it has become a persistent throat infection (evidence that in summer weather you can still get sick) and it is accompanied with a lot of coughing, snotty nose and bad throat. Apart from losing my voice a few days and the sore throat, it's getting better slowly. My large collection of mosquito bites causes me more problems (itching!) Dabbing them with vinegar, on doctor's advice, is helping but is very painful! Anyway, full of Malarone (from the Maasai Mara trip) and sleeping under the net is doing the trick.
We had a great safari trip to the Maasai Mara! I hope to write more about that soon with photos of course. That's not so easy on the iPad.
The boys have a final week of Christmas holiday, which for the Kenyans is more or less the 'big' holiday and then they are both off to school. We can't wait to see how it goes (for Kieran).
Tomorrow we have an appointment with our lawyer to review our file so that everything is ready for the first court case. The first possible date it could be is 18th January, then the Friday after etc. The first sitting will be to appoint the Guardian ad Litem (friend of the child) and to review Kieran's background. The second will go into the reports of the adoption agency, the Guardian and the Child's Department (who we still have to visit) and the final sitting will be the adoption pronouncement after which we should get all the documents we need to get a passport for Kieran so that we can leave Kenya with him.
Now a little speculation...
If the first sitting is in January (18th or 25th) and this goes well, then theoretically the second could be in February (1st, 8th, 15th, 22nd) and then we'd have to see. On Monday 4th March are the long-anticipated elections which could cause problems in the country. But if they happen peacefully and there are court sittings in March as normal, we could get a final pronouncement in March. Otherwise it will be delayed. Then it should take 4-6 weeks to get all the documents in order to travel back home and it would be May.
This is the best-case scenario for as far as we know right now.
But in the meantime the sun is shining and the boys are enjoying playing out by the pool. Jane is doing her daily laps and daddy 'plays on the iPad) as the boys put it.
If there is any news we will share this on the blog and via other channels for as far as technically possible!
Bovenstaande is dus het best mogelijke scenario, tot zover wij het nu weten.
Thank you all so much for your empathy and interest in 2012 and for all the messages and reactions on the blog as well as on FB, by e-mail etc.
Sometime in the year to come we see you again!
Subscribe to:
Posts (Atom)