Lake Nakuru

Hi everyone,

My turn to write a blog again :-)  Peter says I can do the fluffy, touristy posts. 

We had booked a day trip to Lake Nakuru National Park ages ago, for Saturday 23rd February, and it started fine when we were picked up at 7.30am by Kennedy, the same driver/guide who took us to  the Maasai Mara back in January.  The weather was great and we set off but when we got past Naivasha, about 80km away, the van suddenly stopped running and we had to coast off the road.  It seemed the fan belt had broken and Kennedy hadn’t got a new one. He called someone out from a garage in Naivasha and he came, but he also couldn’t fix it and there were other problems too, it seemed.  So we were stuck at the side of the road for nearly 2 hours, till almost 12pm.  But there were worse places to be stuck:

Kennedy called the safari company and we agreed to go back to Nairobi as the day was half over and it was only a day trip, and to go instead on Sunday.  So Kennedy called a driver he knew was passing through the area from Nakuru to Nairobi, and shortly after he arrived and took us home.  So our day was soon over and we had the rest of the day at home.

Sunday we started again, up early and picked up at 7.30am.  But although Kennedy came, it was with a different vehicle and driver as his was still stuck in Naivasha.  So we went with Dickson instead.  It was another gorgeous day and the drive to Nakuru was lovely.  We took the road north out of Nairobi again in the Naivasha direction; Nakuru is about 180km north of Nairobi and we went past the by-now familiar escarpment that overlooks the Rift Valley with it’s horrendous hundreds-of-feet drops down to the left with no fences.  What we didn’t know was that there is a high road and a low road, and I had assumed that the road we have taken before (towards the Maasai Mara, Nanyuki, also to Naivasha last year) was the high road, it was certainly scary enough.  But that is actually the low road; the high road is MUCH higher and scarier but safer.  It had great look out points, we stopped at one, and were so high we could actually see into the Mount Longonot crater of the volcano.  The highest point on the lookout is 8000 feet! 

The route to Nakuru is straight, through agricultural regions – maize, wheat, tea farms and fields of the ubiquitous sukuma wiki – the staple green vegetable here.  We also passed through flat, green  areas of farmers fields but also grassland savannah, forests and the hills of the Aberdare mountain range. We passed shanty towns, villages and even a shopping mall that was made up of several shipping containers set out in a U-shape with the ends open (I wish I had my camera handy!).    They really put everything to use here! 

We arrived in the town of Nakuru at 10am and stopped for water, then onto the National Park.  By the time Dickson has got the tickets and everything it was 11am.  He put the roof of the safari vehicle up and we started our game drive.  Lake Nakuru, which is one of only 2 salt water lakes in the Rift Valley,  dominates the park but it’s not a huge lake, you can see the other side and the ends, and you can apparently drive round it in half a day.  But it is much more than just a lake, there is forest, hills and savannah too with a lot of game to see including lions and leopards (we didn’t see any but otherwise the park is teeming with wildlife).

The park is famous for its flamingos and rhinos, both of which we did see.  We were more lucky in this respect, we saw hundreds of flamingoes (though in the wet season there are hundreds of thousands) around the salt-crusted edge.

And we saw 8 rhinos in total, both white and black variety; the black ones are very rare and very shy so we were really lucky. 

We started with a drive round the lake, sometimes the road was just a causeway over the water and in places it was swampy, in other areas like a flooded forest with trees growing out of the water.  We saw lots of water birds – flamingoes, pelicans, storks and lots of other waders. A huge snake eagle flew in and scared the flamingoes away, it was an amazing sight and it happened so fast I couldn’t get a photo, but it was an amazing sight. 

After a while we left the lake and went into the savannah and forest, and up to a high view point called baboon cliffs, where we had a great view over the lake and park. 

We saw rhino, buffalo, gazelles, baboons and monkeys, zebra and waterbuck and the highlight was a flock of vultures and marabou storks (scavengers who stand 5-feet high) feeding off a buffalo carcass.  It was quite a sight.

At lunchtime Dickson dropped us off at a picnic spot for lunch while he raced off to get the brakes on the van seen to (squeaking due to the dust – it was a very dusty day) then at 3.30pm we carried on.  We went round the lake some more and then into the savannah where we saw a Rothschild giraffe (the giraffes we had seen everywhere up to now were Maasai giraffe and these have different markings and are of a slightly different colouring, more orangey-brown).  Towards the end we finally saw the black rhino as we were heading out, which was a very rare sighting. 

 spoonbills

 

                                               white rhino, Thomson's gazelles, Marabou stork with buffalo in the background 

black rhino below

About 4.45pm we left the park and headed back to Nairobi, it had been a great day and worth waiting for as we had seen so much more than we expected. 

===============================================================
Hallo Allemaal,

Mijn beurt {Jane}  weer om een stukje op de blog te schrijven  :-)  Peter zegt dat ik de luchtige, toeristische stukkies kan schrijven.

(commentaar van de hoofdredactie, was me niet bekend, maar ze is best goed in de luchtige stukkies, toch ?)

We waren al langere tijd van plan om naar het Lake Nakuru National Park te gaan, zaterdag 23 februari was het dan zover, en het begon prima toen we om 7.30 opgepikt werden door Kennedy, dezelfde chauffeur/gids die ons naar de Maasai Mara bracht in Januari.  Het weer was uitstekend (is het elke dag;-) en we gingen op weg, maar net na Naivasha, ongeveer 80km weg, stopte het busje er opeens mee en rolden we van de weg af.De V-snaar was gebroken en Kennedy had geen reserve bij zich.(een schep, bijl en wat reserve onderdelen hangen vaak achterin)

Hij belede met iemand van een garage in Naivasha die al snel kwam met een nieuwe, maar hij kon het busje ook niet helemaal aan de praat krijgen, er waren blijkbaar nog meer problemen.
Dus stonden we daar langs de weg voor iets meer dan 2 uur, tot ongeveer 12.00.Maar er zijn vast ergere plekken om te staan:
 

Kennedy belde met het kantoor van de safari company (Serene) en we waren het ermee eens om terug te gaan naar Nairobi omdat de dag al half voorbij was en het was maar een dagtrip, en om in plaats daarvan de volgende dag te gaan. Kennedy belde met een chauffeur die hij wel kende die van Nakuru naar Nairobi reed, en kort daarna werden we door hem opgepikt en thuis gebracht. Onze dag was dus al weer snel voorbij en we waren de rest van die dag bij Brookview.

Zondag starten we weer, vroeg op en opgepikt om 7.30   Maar ook al was Kennedy er wel bij, het was met een andere bus en een chauffeur want die van hem stond nog in Naivasha. Dus we gingen met Dickson in plaats van hem.Het was weer een mooie dag en de trip naar Nakuru was prima.

We namen de weg vanuit noord Nairobi weer richting Naivasha;Nakuru is ongeveer 180km noord van Nairobi en we kwamen langs de nu bekende weg van waar uit je de Rift Valley kan overzien met een steile helling naar beneden van meer dan honderd meter zonder een hek of vangrail.Wat we niet wisten was dat er een hoge en lagere weg is, en ik had altijd gedacht dat de weg die wij namen  (naar de  Maasai Mara, Nanyuki, en ook Naivasha vorig jaar) de hoge weg was, het was eng genoeg.

Maar dat is dus eigenlijk de lage weg; de hoger gelegen weg is nog veel hoger en wat enger maar wel veiliger.Er waren fantatstische uitkijkpunten, we stopten bij een ervan, en waren zo hoog dat we zelfs de krater in konden kijken van  Mount Longonot de vulkaan.Het hoogste punt op het  uitkijkpunt ligt op meer dan 2500 meter!

De route naar Nakuru is recht door verschillende agrarische regio's, - mais,graan,thee plantages, en velden vol sukuma wiki - de belangrijkste groente hier.

We reden door vlakke stukken met groene velden van boeren, maar ook stukken savannah,bossen en de heuvels van de Aberdare berg keten.We reden langs krottenwijken, dorpen en een 'winkel centrum' gemaakt van verschillende zee containers die in een U stonden met de ene kant open.(had ik nu m'n camera maar bij de hand gehad!)
Ze kunnen hier echt alles gebruiken!
 
We kwamen aan in de stad Nakuru rond 10.00 en stopten om wat water te halen, dan door naar het  National Park. Tegen de tijd dat Dickson de entree kaarten had en dat alles was het 11.00. Hij deed het dak van de safari bus omhoog en we starten met onze game drive. Lake Nakuru, wat 1 van de 2 zout water meren is in de Rift Valley, domineerd het park maar het is geen ontzettend groot meer, je kunt de overkant zien en de beide uiteinden, en het is mogelijk om er omheen te rijden in een halve dag. Maar het is meer dan alleen het meer, maar er is bos, heuvels en savannah en overal zijn wilde dieren,inclusief leeuwen en luipaarden (wij zagen er geen, maar verder is het park vol met allerlei verschillende wilde dieren).

Het park is bekend voor de grote aantallen flamingos en de neushoorn, die we beide zagen.

Hier hadden we wel geluk mee, we zagen honderden flamingo's ( maar in het regen seizoen zijn het er honder duizenden) rondom de randen van het meer die wit uitslaan van het zout.

En we zagen 8 neushoorns in totaal, zowel de witte en zwarte soorten ; de zwarte neushoorns zijn erg zeldzaam en schuw dus daar hadden we veel geluk mee.

We starten met een stuk rijden rondom het meer, soms was de weg een dam door het water soms was het er drassig en bijna moerasgrond, op andere stukken leek het alsof het bos ondergelopen was met bomen die groeiden in het water. We zagen erg veel watervogels – flamingo's, pelikanen, ooievaars, en veel andere. Een ontzettend grote adelaar vloog naar de oever toe en joeg alle flamingo's weg, het was een fantatstisch gezicht en het ging zo snel dat we geen foto konden maken, maar het waseen mooi gezicht.

Na een tijdje reden we weg bij het meer ene gingen meer de savannah, het grasland en het bos in,  en we reden naar een hoog uitkijkpunt wat de baboon cliffs heette, daar hadden we een mooi uitzicht over het meer en de rest van het park.

We zagen neushoorns, buffalo's, diverse soorten gazelles, baviannen, en andere apen, en zebra's  een hoogtepunt was een aantal gieren en marabou storks (ooievaars die aaseters zijn en 150 lang zijn) die met zijn allen een buffalo-buffel karkas aan het opeten waren. Dat was best een ervaring.

Met de lunch ging Dickson, die ons achterliet bij een picknick plek, op zoek naar een garage om naar zijn remmen te laten kijken (ze piepten nogal waarschijnlijk door alle stof) dan gingen we verder om 15.30. We deden nog een rondje langs het meer.

spoonbills

En ook nog in de savannah waar we veel Rothschild giraffes (de meeste giraffes die we nu hadden gezien waren de Maasai giraffes die een andere tekening hebben op hun huid en meer oranje bruin zijn ).Toen we bijna weggingen uit het park zagen we een aantal zwarte neushoorns, wat een zeldzame ontmoeting is.

                         white rhino, Thomson's gazelles, Marabou stork with buffalo in the background

black rhino below

                

Rond 5 uur verlieten we het park en reden terug naar Nairobi, het was een mooie dag geweest en
het wachten waard want  we hadden veel meer gezien dan we verwacht hadden.