Adoptie,Matching & Wachten. Adoption,Matching & Waiting

Daar zijn we dan wachtend op een voorstel.

Maar wat is dat dan een voorstel en hoe gaat dat in zijn werk ?
Een hele goede vraag! Hieronder wat antwoorden, met dank aan diverse websites.
(stuur een email indien meer info gewenst is)

Voorstel van een adoptiekind
Als de vergunninghouder en de instanties in het land van herkomst van het kind tot de conclusie komen dat sprake is van een goede match, krijgen de aspirant-adoptieouders officieel een kind voorgesteld. Zij krijgen informatie over de leeftijd, het geslacht en eventuele bijzonderheden wat betreft de medische achtergrond van het kind. Als het voorstel wordt geaccepteerd, wordt er meer informatie vrijgegeven.
Aspirant-adoptieouders krijgen enige bedenktijd om over het voorstel te beslissen.

In Nederland wordt er nu (Juni 2012) geadopteerd uit:

32 landen,van Armenie tot Zuid-Afrika

en er zijn 6 vergunninghouders in NL

Haags Adoptie Verdrag
Nederland heeft het Haags Adoptie Verdrag geratificeerd. Het Haags Adoptie Verdrag (1993) beoogt
kinderen en hun familie tegen de risico's van illegale, onrechtmatige, voorbarige en slecht voorbereide
adopties naar het buitenland te beschermen. De deelnemende landen worden geacht de naleving van
de verdragsafspraken zelf te regelen in een zorgvuldige adoptieprocedure waarin de belangen en
rechten van het kind centraal staan. De deelnemende landen moeten maatregelen genomen hebben
die bemiddeling door twijfelachtige personen of organisaties, kinderhandel en winstbejag voorkomen.
Een adoptie die uitgesproken is in een verdragsland wordt door alle landen die bij het verdrag zijn
aangesloten automatisch en volledig erkend. Inmiddels hebben ruim 60 staten het Haags Adoptie
Verdrag geratificeerd. Niet-verdragslanden handelen veelal in de geest van het verdrag. De (controle
op de) uitvoering van het verdrag is in de staten belegd bij de nationale Centrale Autoriteiten. De
Centrale Autoriteit in Nederland is onderdeel van het Ministerie van Justitie.

De vergunninghouders gaan zorgvuldig te werk bij het verzamelen en beoordelen van de wensen en
mogelijkheden van aspirant-adoptieouders. Nog onvoldoende transparant is welke afwegingen in het
besluitvormingsproces over de matching betrokken zijn.
Vergunninghouders die in eenzelfde land van herkomst bemiddelen, stellen helaas niet steeds dezelfde eisen.

Een mooi verhaal in het verband met matching is: "De onzichtbare Rode Draad die alle mensen in de wereld verbind". In veel oost-Aziatische landen bestaan hier een verhaal over (China, Japan).
De legende wil dat de goden een onzichtbare rode draad binden om de enkels van de mensen die voorbestemd zijn om elkaar te ontmoeten of te helpen. De magische draad kan zich uitrekken in tijd en afstand en in de war raken maar zal nooit breken.

Wij geloven zeker dat onze ontmoeting met Matthew Kebede voorbestemd was en waren meteen vanaf het eerste ogenblik in Addis Abeba zijn ouders. Zoals in deze quote:
"You may not have our eyes, or our smiles but from the very first moment you had our hearts".

Steeds meer komt er bij mij ook het besef dat ik hem net zo nodig heb als hij mij om te leren, zien en beleven.
De onbevangenheid, echtheid en oprechtheid van de emoties van ons kind zijn ontzettend waardevol.
Zijn oprechte verdriet, soms woede en zelfs al verontwaardiging en natuurlijk grote vreugde en plezier dat alles geeft telkens weer de bevestiging jij mag er zijn en jij mag bij ons zijn!

Ma(c)k weet nu waarschijnlijk nog niet wat hem/haar gaat overkomen.
Mack heeft niet de afgelopen jaren toegeleefd naar het moment waarop we elkaar voor het eerst zullen zien.
De eerste keer dat we samen zullen zijn als kersverse familie van vier, met 1 grote broer, die blijft!
Daarom ook de lange hechtingsperiode in Kenia om aan elkaar te wennen, elkaar te leren kennen en het vertrouwen te geven dat wij in zijn/haar leven blijven, voor altijd, onvoorwaardelijk.

Maar goed, dat is straks, dit is nu...
Weten jullie nog, vroeger ???
Als kind je verjaardag, Sinterklaas, Kerstmis, een vakantie, een moment waar je naar toe leefde
Kan je je het nog herinneren ?
De spanning, niet kunnen (en willen) slapen, totaal "hyper" zijn, zo vol spanning niet kunnen wachten tot het moment daar is ?!

Dat hebben wij nu natuurlijk ook (Matthew zeker ook) ... en dat is soms leuk maar regelmatig ook best lastig. Het is totaal nu het 6de jaar en de (bijna) 6 weken die we nu wachten zijn natuurlijk niets in vergelijking toch valt deze periode mij het zwaarst!
Het is daarbij fijn dat veel mensen met ons meeleven, maar ik beloof het nogmaals plechtig als er nieuws is dan lezen jullie het hier !

Nog een filmpje, The Boss met "Waitin' " ...

**************************************************************************

Here we are then, waiting for our ‘proposal’.

But what is ‘the proposal’ and how does it work? That’s a very good question.  Here are some answers, thanks to various websites.  (Let us know if you want more information).

Proposal of a child for adoption: If the licence holder (adoption organisation) and the authorities in the child’s home country have reached the conclusion that they have made a good match, the aspiring adoption parents will officially receive the proposal of that child.  They will be given information about the age, gender and any important information about the child’s medical history.  If the proposal is accepted, more information will be provided.  Adoption parents do get some thinking time to make a decision about the proposal.

In the Netherlands, currently (June 2012) children come from 32 countries from Armenia to South Africa and there are 6 Dutch licence holders.

 The Hague Adoption Convention
 The Netherlands has ratified the Hague Adoption Convention.  The aim of The Hague Adoption Convention (1993) is to protect children and their families from the risk of illegal, unjust, premature and poorly-prepared inter-country adoptions.  The countries who have ratified the Convention are required to conform to the agreements made in the Convention and to carry out a careful adoption procedure in which the interests and rights of the child are central.  The participating countries must have ensured they have taken measures to prevent working with dubious persons or organization, child traffickers and profiteers.  An adoption which is granted in a participating country is automatically and completely recognized by all the other countries in the Convention.  Currently more than 60 countries have ratified the Hague Adoption Convention.  Non-Convention countries often act in the spirit of the Convention as well though.  The (verification of) the implementation of the Convention is in assigned to the national Central Authorities of each country.  In the Netherlands, the Central Authority is the Ministry of Justice.

The licence holders act carefully when collecting and assessing the wishes and capabilities of the aspiring adoption parents.  However there is insufficient transparency into what considerations are taken into account when deciding on a matching.

 Unfortunately, licence holders who work in the same countries, do not always set the same requirements.

 A good story regarding matching is ‘the invisible read thread that connects all the people in the world’. In many east-Asian countries there is a story to this effect (China, Japan).  The legend tells that the gods tie an invisible red thread round the ankles of people who are destined to meet or help each other.  The magical thread can stretch in time and distance and become confused but will never break.

 We definitely believe that our meeting with Matthew Kebede was destined and from the moment we first saw him in Addis Ababa, we were his parents.
As this quote says :
‘You may not have our eyes, or our smiles but from the very first moment you had our hearts’.

 I realise more and more that I need him just as much as he needs me, to lear, to see and to experience.  The candour, authenticity and sincerity of the emotions of our child are extremely valuable. His sincere sadness, sometimes anger and even outrage and of course his immense joy and pleasure in everything confirms to us time and time again that he is allowing us to be there for him and he is there for us.

 Mak probably doesn’t have any idea yet what is going to happen to him/her.  (Mak is the ‘working name’  for our second child J).
The first time that we will be together as a brand new family of four: mom, dad and a big brother and that family will stay with him/her 'forever'.
The long time we will spend in Kenya together to get to know each other and to bond and to show him/her that we are going to stay in his/her life forever, unconditionally, will be irreplaceable.

 OK fine, that is later, this is now.

Do you remember, when you were little, birthdays, Christmas, holidays – moments that you looked forward to, can you remember?
The excitement, not being able to (or wanting to) sleep, being totally ‘hyper’, so full of tension that you couldn’t wait till that moment was there?
 That’s how we feel at the moment (Matthew for sure)… and sometimes that’s nice but more often it’s difficult.
We’ve waited 6 years and (almost) 6 weeks but that entire period is nothing compared to this final waiting period.
That’s why it’s really nice for us that so many people feel for us and follow our story, but I promise with hand on heart that when there’s news, you’ll read it here!

And New Video, Bruce with "waitin'"  , just like we are, for a 'sunnier' day ;-)