Het Kenyan Adoption Committee heeft ons dossier positief beoordeeld. Dat betekend dat er een belangrijke stap genomen is na alle documenten verzamelen en opsturen in verschillende rondes en veel wachten is dit nu het definitieve moment, we gaan nu zeker naar Kenia toe!
Via het CWSK (Child Welfare Society of Kenya) de lokale vergunninghouder en WK (Wereldkinderen) krijgen wij een voorstel: er wordt een kindje toegewezen, met een dossier, naam, foto(s) en verdere (medische & achtergrond) informatie. (Wij hopen dat dit in juni zal zijn).
Dit voorstel gaat via de ministeries in Nederland en Wereldkinderen bij ons aangeboden worden waarna wij binnen een bepaalde periode hierop moeten reageren.
De aanvraag voor ons door WK is een kind tussen de 24 maanden (2 jaar) en maximaal 48 maanden
(4 jaar) oud.
Daarna kan het relatief snel gaan, want het is aan ons (in goed overleg met WK en CWSK )
wanneer we afreizen naar Kenia zodra we het voorstel accepteren. We hebben nu dus redelijke hoop dat we eind juni/begin juli in het vliegtuig naar Nairobi kunnen zitten. Maar we zullen zien.
Eenmaal daar dienen we 3 maanden voor het kindje te zorgen (de verzorgingsperiode). We worden dan bezocht door de lokale vertegenwoordigers van de kinderbescherming en rechtbank. Tijdens deze verzorgingsperiode worden verschillende rapporten geschreven.
Daarna zal een lokale advocaat samen met ons als adoptief ouders de rechtbank procedure opstarten. Er volgen 3 hoorzittingen waarbij beide ouders geacht worden aanwezig te zijn. De verwerking van deze rechtbankprocedure duurt minimaal 3 à 6 maanden (totale verblijf dus minstens 6 à 9 maanden).
Hierbij zijn verschillende andere personen en instanties betrokken waarover meer in een vervolg over de procedure.
(Iets aangepaste procedure sinds het bericht Procedure deel 1 in augustus 2011)
Wat zeker zo leuk is om te delen we hebben besloten dat het nu tijd werd om Matthew te vertellen dat hij uiteindelijk grote broer zal worden!
Omdat we ons zeker beseffen dat je nooit weet hoe het gaat lopen, willen we dat Matthew voldoende tijd heeft om dit te verwerken.Zodat hij zijn vragen kan stellen, gevoelens kan uiten en met ons mee kan denken.
Dit is wel iets waar we al langer over nadenken en mee liepen, maar het voelt nu goed.
Daarvoor hadden we (Jane, natuurlijk!) een badge met broer en een schrift waar hij in kan tekenen en schrijven over wat hem bezig houdt. Rustig met z'n drietjes aan de eettafel vertelden we hem van onze plannen en wat dat, praktisch, zal gaan betekenen voor ons allemaal.
Matthew's eerste reactie:
"ik weet niet of ik wel in Africa wil wonen want daar zijn grote spinnen en daar ben ik bang voor".
Vervolgens een knuffel aan ons beiden want: "Bedankt, ik ben zo blij dat mijn wens eindelijk uit gaat komen".
Toen kwamen, natuurlijk, de enthousiaste vragen: hoe moet dat dan op school (eng) en dan zijn we met 3 mannen tegen 1 (leuk tegen mama), of 2 tegen 1 stoeien (tegen papa). De volgende ochtend staat zijn schrift al vol met tekeningen en geschreven gedachten, zoals 'als ik een zusje krijg dan noem ik haar Lisa'.
Als volwassen ouder is het fantastisch om te zien hoe enthousiast ons kind kan reageren. En je realiseert je weer wat een verantwoordelijkheid wij hebben om hem te helpen, te leren en begrijpen hoe dit allemaal gaat gebeuren de komende maanden en jaar.
We vertelden hem dat ik geloof dat hij een fantastische grote broer gaat worden of hij nu een klein broertje of zusje krijgt! En daarin geloof ik ook echt, het is niet gemakkelijk geweest de afgelopen maanden, ( en er zullen vast nog wel wat hobbels volgen op de weg), maar Matthew zijn enthousiasme en betrokkenheid geeft een heel nieuwe positieve kant aan ons verhaal!
Goed nu dan de realiteit, familie bellen, werk informeren, verder opruimen, spullen (huis) inpakken, en diverse betrokkenen van de nieuwe status op de hoogte brengen.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Finally good news from Kenya!!
The Kenyan Adoption Committee has accepted our adoption application!
That means an important step has been taken after collection and sending all those documents over several months and after all that waiting, this is a definitive moment, we are definitely going to Kenya!
Via the CWSK (Child Welfare Society of Kenya), the local licence holder and WK (Wereldkinderen or 'World Children') we will get a 'proposal: a child will be assigned to us with a background file - name, photo(s) and other medical and background information. We hope this will happen in June.
The proposal goes first to WK and also has to be approved by the Ministry of Justice before it will be sent to us, after which we have to respond within a certain period.
The application we have made via WK is for a child between 24 and 48 months.
After that it can all go quite quickly, which is up to us in discussion with WK and the CWSK, and up to us when we travel to Kenya as soon as we have accepted the proposal. So we are fairly hopeful that we will be in the plan to Nairobi at the end of June/beginning of July. But we will see, we know better than to have high expectations.
Once we are there we will look after the child for 3 months (the foster period). We will be visited by local representatives of the child protection services and the court. During this foster period, several reports will be written by them about how the bonding is going etc.
After that a local lawyer will start up an adoption process for us in the court. There will be 3 court sittings at which both parents have to be in attendance. The court procedures will take a minimum of 3 months and maximum of 6 months (so a total stay of 6-9 months). There will be various parties and other people involved in and after this procedure.
(A somewhat changed procedure since our post Procedure part 1 in August
2011)
The best thing is that we decided it was now time to tell Matthew that he is going to be a big brother at last!
Because we certainly realize that you never know how things will work out, we want to give Matthew enough time to think things over.That he can ask questions, share his feelings, and can think with us.
This is something we have been thinking about for a long time, but it feels that now was the right time.
We had bought a badge with 'Brother' on it and an empty notebook that he can draw in and write in anything and everything that comes to mind. The three of us sat around the dining table and we told him the plans and what it will mean on a practical level for all of us.
Matthew's first reaction was, 'I don't know if I want to live in Africa because there are big spiders and I'm scared of them'. Then he gave us both and huge hug and said 'thank you, I'm so happy that my dream is coming true at last!'
Then of course, lots of enthusiastic questions about what school would be like there (he's a bit worried about that) and then, wouldn't it be great if it was a brother and there would be 3 men against mommy (thanks boys!) or it'll be great to have someone to help him play fight against daddy. The next morning his notebook was already filling up with pictures and thoughts he'd written down, like 'if I have a sister, I'm going to call her Lisa'. (??!!!)
As a parent it's fantastic to see how enthusiastic our child can react. And you realise again what a big responsibility you have to help him understand what is going to happen in the coming months and year. We told him that we think he'll make a great big brother whether he gets a little brother or sister! And we do really believe that; the last few months have not been easy (and there will probably certainly be more bumps in the road along the way) but Matthew's enthusiasm and now his involvement has given a whole new positive side to the story.
And now the reality: calling the family, letting work know, sorting out more at home, packing things up at home and letting various involved parties know the new status of the situation.
GREAT NEWS! BIG CONGRATS PETER! MATHEW IS REALLY A BIG BROTHER ALREADY! :)
ReplyDelete